Je. bra x 
20 
longis, unam et quadrantem latis, extimis minoribus , inaequalibus, divergentibus , vel 
divergente - divaricatis, distantibus , sinum magnum latum ad basin formantibus , latere exte- 
riore lanceolato, interiore basin versus angustiore, tres et dimidiam unciam longis, unciam- 
que latis; caeterum integerrima, glabra, nuda, supra nigrescenti - viridia, subtus albescenti- 
viridia, parum pruinosa , nervis quinque roseis, erecto- patentia, decidua. Perrot teretes, 
filiformes, alternantes , sparsi, subsulcati, glabri, nudi, rubicundi, lateraliter basi stipulati , 
ad quinque uncias longi, remoti, erecto- patentes, decidui. ST1PULAE lanceolato - acumi- 
natae, rubicundae, solitariae, lateraliter positae , divergentes , caducae. InFLORESCENTIA: 
Racemus brevis, axillaris, pauciflorus, erectus, minutim bracteatus. PEDUNCULUS COMMUNIS 
teres, filiformis, erectus, glaber, flores masculos gerens. PeprceLLI brevissimi, teretes, 
sparsi, glabri, nudi, caduci. Penuwcurvs foemineorum florum saepe bifidus , erectus, ex 
axillis eodem. ortu cum racemo. PrprczrL: persistentes, apice incrassati, longiores, de- 
pendentes. BnAcrzAx lineari-acuminatae, sessiles, infra basin pedicellorum, divergentes, 
caducae. Fronrs nutantes, sordide flavi, pruinosi, intus sordide fulvi. Fructus alatus. 
OssrnvATro I. Haecce species hucusque cum subsequenti, nempe MANIHOT UTILISSIMA nomine JATRO- 
p»uAE Maxrmnor Livy. pro una eademque valebat, atque in systematibus exposita fuit; sed distincta, per- 
manensque foliorum differentia, et innoxia radix illam a subsequa specie separant. Determinationes vel notae 
characteristicae JArRropHAE Maxrnor nunquam non erant maxime ambiguae; nam modo eidem folia 
septempartita, modo quinquepartita tributa fuerunt. 
Jam RorrsorrLrus nostram speciem in opere suo loco citato JATROPHAM MITEM appellavit. In Genii 
Onomatologia botanica eadem Jarropua puLcIs Gesverr dicitur; verum ego citatum GzesxEnr locum 
nuspiam invenire potui. — DBaxknorrms etiam hanc speciem cum eodem. nomine designavit, quam BRYANT 
loco citato meminit, cum observatione, quod speciem distinctam formare debeat. Patrick Browne autem in 
suo opere primus separationem induxit, sed descriptiones, citationesque commutavit. — Huc itidem spectat 
AusLETH*) et LawcsrEpTIL** CawAGNOC, cui posterior etiam nomen JATROPHAE DULCIS tribuit. 
Osservatro ll Varietatum magnus est numerus, quas incolae probissime distinguunt. Manccnavius jam et 
Piso magnam illarum copiam in laudata sua historia naturali inter Brasiliae plantas recensuerunt, hanc spe- 
ciem a sequenti optime distinguentes. 
Varietates hujus plantae, quas Manconavrus et Piso nomine Arpt induxerunt, cujus radix innoxia est, et 
qua cruda, cocta vel assata incolae vescuntur, quin succum ejus exprimant vel separent, observationibus 
futuris adjiciam. 
Manconavir varietates l. c. p. 66: 
ipi guagu. Aipi jurucuja. 
Aipi arendi. Aipi macaxera , est eadem cum Pisonis Macaxera. 
Aipicaba. Aipi maniacau. 
Aipiguapamba. Aipi poca — an cadem cum Aripoca Pisonis? 
Aipi Jaborandi. Aipitajapoja. 
Aipi jurumu. ^. Aipitinga. 
Aipi jurumi miri. 
Pisonis autem varietates l., c. p. 52 sunt sequentes: 
Mandübuca. Aripoca. 
Mandiibumana. Mandijupeba. 
Aipi. Macaxera. 
Tapecima. 
* z " r A ^ . x f 
) Auster. F. Histoire des Plantes de la Guiane francaise. Tome second, troisiéme mémoire, p. 66. 
$k TETO . : : A 
) Lancstepr F. L., Allgemeines botanisches Repertorium. Nürnberg 1805, 2. Band p. 126. 
