Se - a 
a e e a a T 
— à 
T 
Oxsservatro I. Prso in laudato opere pag. 52 enumerat sequentes varietates, quae in Drasilia coluntur: 
Mandiibabuara. 
Mandiibparati, albicantibus radicibus et truncis, quacum Mandiibparata Maxcerayu eadem est. 
ManccnAvius in eodem opere pag. 66 porro indicat : 
Mandübimana. Mandiibuaracana. 
Mandiibijana. Mandiibouguagu. 
Mandiibiuruca. Aipituba. 
Mandiibtinga. 
Ego autem tempore pluviorum in Villa Boa, nunc Cidade de Goyaz dicta, sequentes varietates observavi. 
MANIHOT UTILISSIMA; Var. f. Castellana. 
Caule lutescente , foliis confertissimis , palmatis, inferioribus septempartitis : supe- 
rioribus tri- aut quinquepartitis : laciniis lanceolato-acuminatis , ad basin cuneiformibus ; 
intermedia longiore , ad quatuor uncias longa , unciam lata; extimis minoribus diver- 
gentibus , ad duas uncias longis, dimidiam latis, supra nigrescenti -viridibus , subtus 
cano - viridibus. 
Mandioca de Castella 7/ncolarum. 
Maninor UTILISSIMA. Var. y. Sutinga. 
Foliis palmatis , septempartitis : lacinüs latissimis lanceolatis, acuminatis , mucro- 
nalis , ad basin attenuatis ; intermedia longiori , ad sex et dimidiam unciam longa, duas 
uncias lata , extimis minoribus divergentibus, quatuor et dimidiam unciam longis, unciam 
latis , supra lutescenti-viridibus , subtus pallide viridi- glaucis , nervis lutescentibus. 
Mandioca Sutinga Jncolarum. 
OBSERVA rio T. Res est jam pridem omnibus Botanicis decisa, et extra dubium posita, plantam Manmor non 
ex Africa in Americam transplantatam fuisse, sed ipsius Americae meridionalis esse indigenam , neque opus 
erat MonrAum ve JoxwEs *) fusa. explanatione praecipue contra RAyNALIUM **) directa, quem nomen J UCCA 
in Hispaniola huic plantae inditum fefellit, quod a pluribus auctoribus, praesertim a RussELro "**) recep- 
. al LI i 
tum et repetitum fuit. 
Multae, eaeque diversissimae nostri generis MANtHorT species, quae primus solusque ego commemoravi, 
et praeter quas certe duplus existit numerus, inveniuntur praecipue in Brasilia occidentali, a 12° usque 
ad 20° latitudinis meridionalis, et a 45° usque ad 53° longitudinis occidentalis; haec, inquam, compro- 
bant, et extra omne dubium ponunt, originalem hujus plantae patriam Americam meridionalem esse; ex 
eo praeterea, quod in specie planta MAxrmorm Arpt vel ab antiquissimis peregrinatoribus in Brasilia tantum 
commemoratur, et Piso ipse delineationem ejus non nihil crudam , speciei esse adfirmat, quae spontanea 
et inculta crescit. 
; V erum difficile problema videtur, in omnibus quae coluntur plantis veram primariamque vel originariam 
ejus speciem designare. — Ego quidem meam MANIHOT PUSILLAM primitivam ipsius MANIHOT UTI- 
LISSIMAE plantam esse censeo. 
) Analyse des travaux de l'Académie de Sciences. Séance du 20 Juin, 1825 
xk P "T 
ET R AYNAL " rm me. od * . ole 1 . " 5 
) R4 à ; G. T., Histoire philosophique et politique des Etablissemens et du Commerce des Européens dans les Indes. 
à la Haye 1778. 
OK aE: T : . : 1 
) Russet, W., History of America. London 1778. 4. 
