64 
ConorrA monopetala, ringens. Tusus longus, ultra dimidium calycem superans, cylin- 
dricus , apice ven tricosus, ad basin angustior, incurvatus. Faux nuda, pervia, rotun- 
data. Lımsus planus. LABIUM SUPERIUS laciniae duae intermediae breviores, subrotundo- 
ellipticae; laterales, parum majores latiores, rotundatae, distantes. LABIUM INFERIUS 
obcordatum, reflexum , longitudine laciniarum lateralium lobii superioris. 
Necraria nulla. 
SrAMrNA. Frnamenra quatuor, didynama, filiformia , longitudine tubum non attingentia, 
quorum interiora breviora, apice incurvata, e curvitate tubi enascentia, apice stigma 
non superantia ; exteriora longiora, stigma superantia, inferius e corolla sicut su- 
periora orta, apice incurvata. ANTHERAE subrotundo - ovatae, basi bicornes, a basi 
ad apicem dehiscentes , antice nudae, postice et apice barbatae, erectae, laterales, 
conniventes, superiores faucem corollae attingentes, et claudentes. Potten sphae- 
ricum, flavum. 
Pistinuum. Germen conicum, acutum, sessile. Srynvus, ad basin filiformis , apice crassior, 
incurvatus, tubo staminibusque brevior, deciduus. Strema adnatum, crassiusculum, 
subulatum, recurvum, marcescens. 
Perrcarpium. Carsura elliptico-acuta, cylindrica, bilocularis, bivalvis, apice dehiscens; 
dissepimento duplicato, valvis contrario; sutura dissepimenti instructa. 
Srmina numerosissima, paleacea, longissima, depressa, basi subacuta, apice parum 
crassiora, obtusa, erecto patentia, basi receptaculo affixa. Recepracunum colum- 
nare, longitudinaliter dissepimento affixum, carnosum, apice retusum, subscrobi- 
culatum, sulco longitudinali notatum. 
Hasirus. Fruticuli pumili, suberecti, inermes, exstipulati. Folia simplicia, integra, 
sessilia, alterna, coriacea. Pedunculi axillares, solitarii, bibracteati. Calyces magni inflati, 
colorati. Corollae calyces superantes incurvae. 
Avrryrras. Ad Scuwarseam Gronovii juxta Pericarpium accedit, cujus character gene- 
ris valde dubius est, ut jam Clarissimus Wrrrprexowrus in Linser speciebus plantarum Tom. 
IIL p. 202 monuit dicens: Gronovianum specimen non sufficere, et fructificationem rite ad- 
huc examinandam esse. — Hac de causa etiam de charactere generico plures variantes apud 
Celeberrimos Botanicos auctores exsistunt, quae maximam difficultatem in constituenda 
hoc inter et nostrum genus differentia pariunt. — Sed juxta descriptionem et iconem a 
Lawuanckro in Hlustratione generum Tab. 520 datum, nostra planta toto coelo diversa, et 
quoad calycem, corollam, habitumque longe aliena est. Respectu formae calycis Puysocarxx 
ad familiam naturalem Pzprcuranipis Jussreur etiam primo intuito accedit, sed propter struc- 
turam fructus, eidem nunquam adnumerandus est. 
Ervuorocra. Nomen sumtum a calycis forma, quae valde inflata bullam quasi con- 
stituit ex lingua graeca ọvoa Bulla et saAvé Calyx ; ergo PuvsocaArxx exprimit calycem 
bullatum. 
