109 
rum staminum, antherarum formam, Capsulam bilocularem, et Perianthium commune 
satis superque differt. 
Ervuorocia. Nomen haec planta ab antheris habet, quae in tubos obtusos termi- 
nantur, a c:9cow tubus, et áv%ņpa anthera. 
ADNOTATIO. Hoc genus ad TerranpriaAm, Monocyntam Linneanr systematis spectat, et quidem ad seriem 
plantarum cum floribus tetrapetalis inferis, inter quas illud situm-contranaturalem cum hetero- 
geneis plane plantarum generibus obtinet. Omnia genera hoc loco in seriem coadunata mültifariam a se 
differunt , et deflectunt, veluti: Eprmeprom, Precea, Previprum, Gyrocanpus, BLACKBURNIA, SKIMMIA, 
Monetia, Samara, Harrocia, Currista, CowrARENIA, FAGARA, OTHERA, OnrxA, Orrnosremon, Canscona, 
AmwANNIA, ĪSQUIERDA, Lepra, Hexicra. Sive haec Genera quoad characteres botanicos , sive quoad ha- 
bitum. comparentur , omni respectu plurimum a se invicem divergunt, et ad Familias penitus heteroge- 
neas, et maxime diversas pertinent, hoc loco tamen dictante Systematis norma coacervata. 
Perianthium duplum, quod generi huic proprium est, illi designat locum post Hxriciaw, vel ad finem seriei 
8 
gregatis praeplaceat, quam quidem Ego maxime idoneam ducerem. Ad mentem JussrEvr, in ejusdem 
generum, quae hanc Familiam constituunt; nisi nova subdivisio floribus inferis tetrapetalis, ag- 
Methodo naturali, Genus hoc nostrum ad MetasromaceAs referendum est. Germen. enim hoc TOPOBEAE, 
TrovucninaE, MajErAE, Tococcar, appropinquat, et locum inter OsnrckrAw et Ruextam designat. 
1 SIPHANTHERA CORDATA. Tab. 84. 
SiprnawTHERA foliis lato cordatis, superioribus angustioribus , serratis , villosis ; Pe- 
rianthii communis foliolis ovalibus , dentatis , interioribus angustioribus ; Rostro 
antherarum longo attenuato. 
Habitat in locis herbidis, montosis, in planis montium verticibus ad Chapada de Serra do S. Marco et circa Engenho 
S. Joào de Anta, Capitaniae Goyaz. Legi florentem mense Junio et Julio 1820. 
PrawrA pusilla annua. Caurs herbaceus, basi adscendens, dein erectus, simplex, 
raro ad basin divisus et fastigiatus , aut apice subramosus, rigidus, aequalis, subtetragonus, 
foliosus , exstipulatus, inermis, rubescens, dense villosus, villis albis glanduliferis , apice 
floriferus, ad decem uncias altus, lineam crassus. Forra infima brevissime petiolata, lato- 
cordata, superiora sessilia, angustiora, serrata, villosa, margine piloso - glandulifera, semi- 
erecta, supra lutescenti-viridia, subtus pallidiora, ad sex lineas longa, totidemque lata. P x- 
TIOLUS brevissimus aut nullus, villosus, filiformis. Ixr;ongscENTIA: Carrrura terminalia, 
subglobosa, verticillatim sessilia, inferiora pedunculata, remota, axillaria. PE» ux cur: supra- 
foliacei, teretes, filiformes, villoso-glandulosi , ad dimidiam unciam longi, perianthium com- 
mune gerentes. Canyx: Pertanrarum commune polyphyllum, foliolis ovalibus, dentatis, pilo- 
sis, glandulosis, sessilibus, ad basin se vicissim tegentibus, viridibus, interioribus angustio- 
ribus, lanceolatis, rubicundis. Pertayrarum proprium monophyllum, campanulatum, striatum, 
ciliato - glandulosum, subventricosum, quadridentatum, interjectis foliolis lanceolato - acumi- 
natis, persistentibus, striatis, margine ciliatis, rubicundis. Conorra. PrrArA quatuor, 
rosea , orbiculata, plana, ad basin breve unguiculata, calyce longiora, inter stamina in api- 
C Bee aad a EF a RS SRS o n 
5—À 
x 
pem 
LT" 
