LIV 



§. t,. Praccipue vcro res quacdam vidclur esse memo- 

 randa, quae ct per so dlgmssima csl nitcnlione ct ha comparata, 

 ut, quanta sit noturao in conscrvondis monumenlis organicia 

 mogniludo atquc sublimit as, clarissimc indc quest cognosci. 



Ehrcnbcrgius, cui preeelaras dc Acgypti historic na- 

 luroli debemus observetioneSj locum quoque nobis designovit, 

 quo fossilcs palmarum caudicos sunt dolccti: est ille torn accu- 

 rnlo dcscriplus, ut quae hucce spectant libri partes (Rciacn in 

 Aegyplen etc. T. I.) cas ipsius verbis latino rcddllis liccat offcrrc. 

 Die enim, cum sacpius in depingenda via, quae Siwa tendit Bir 

 Lebuh, dixissct do lignis fossilibus, pcrgil ila p. i3 7 : ..Alias soli- 

 ludiucs, secundum quns a Siwa profecti cramus, vidimus procul 

 ad sinislram occidcnlcm versus, ct ad meridiem nscendimus com- 

 plurcs colics, inter quo* et in quibus palmarum ct dicolylcdo- 

 ncarum eaudiccs in lopidem conversi passim jnccbanl, quorum 

 nonnullos qui erant pulchritudino insigncs lubentcr misisscmus in 

 musea patriae, at ucquc oplatis nequc camclis potuorunt com- 

 movcri longius." porro: ,,conspcxi eaudiccs loiigitudinc pedum 

 quatuor vol qu'inquc, qui iutorduin aliis qui propc joccbant Irun- 

 cis adaptati cum bis eaudiccs efl'eccrunl Iiaud parvac lougiludinis. 

 Dicotvlcdoncarum Iruncos ramosos el pcrsp'icua corlicis materia 

 pracditos dcprclicndimus mire conservatos, at nunqunm palma- 

 rum eaudiccs praebuerunt vestigium corticis squamosi. Com- 

 plnres majores palmarum truncos posucrunl Arabcs pro viae 

 columnis." Quibus id modo vclim additum, lolo ilincrc I.ibyco 

 Ehrcnbcrgium non invenisac conspicuos plantaram dicotyle- 

 donearum eaudiccs, nisi ficorum atquc in oosibus tantummodo 

 I'bocnices dactyliferas. Quae omnia ccrlius confirmantur in 

 proccloro opcrc, quod inscriptum est Description dc I'Rgyplc, 

 p. 6., ubi similes commemorates deprohendimus rationcs simul- 

 quc imagincm palmac fossilis. Nuperrimc modo cdoccmur com- 

 nicntario dc Nubia (Journal des ostrcicb. Lloyd), cjnsmodi pc- 

 trcfacta in ilia quoque terra apud Ambucos esse reperta, trun- 

 cos fo3silcs quinqnaginto pedes ct unum longos ct viginti digi- 



torum diametri. 



Quae ex Africa septcntrionali in luccin cdila sunt ligna 

 fossilia, eorum pauea tantum nnalomicc sunt inquisil.i. Hue sunt 

 numcranda ea, quae c lapidc conglomcrato (Brcccic) Nubiac 

 provencre, turn ligna c Gebcl Alalia el Wadi el Tilicli, curo- 

 noium versus a Kairo, cdita per Nicolum (in LeonhardJ 

 Zcilscbrift a. i850. p. 121), quorum ilia Coniferarum esse ra- 

 mos perspectum est, bacc vero dicotyledonearum plantarum 

 slructurom prae sc fcrunt (Mahagoni dicuntur). rostcrioruin 

 in loco, quern modo laudavimus, dclcxil St. Johnius inter alios 

 eaudiccs fossilcs Ires pedes croSSOS ct quodraginta vel quinqua- 

 ginla duos longos, qui non minus in olvcis cnnvnllibusquc el 

 envernis, quain in montium fastigiis jaccbant dispcrsi. Frag- 

 mentum ligni fossilis ex Aegyplo apportalnm, quod mihi tradi- 

 dit inquirendum dc Marlius, vir amicissimiis, paritcr apOTUit 

 formationcm ligni dicotylcdonci sub nomine Nicotiae aegyptia- 

 cue a mc nupcrius descripti : alioquin memoratu dignum est, 

 quod ingens copia lignoruin fossilium, quam ex Aogypto misit 

 percgrinotor Kotaohy sine exceptiono soluinmodo banc con- 

 tinercl specicm. Ex quibus indiciis quamvis cluccat, ligna 

 Africae scptcntrionalis fossilia maximam partem esse e gente 

 plantarum dicotyledonearum, Umcn non possit non coujectari, 

 plurcs inter ilia esse palroas, ctsi affirmat Ehrcnbcrgius, ca, 

 quae ipse judicaverit esse palmarum species, non ullum prae sc 

 fcrro in supcrficie squnmosoc substantioe vestigium. 



§. 5. Palmarum eaudiccs, qui similis vidcnlur esse for- 

 mationis gcologicoc, una cum lignis plantarum dicotyledonea- 

 rum baud raro deprebenduntur in insula Antigua; dc quibus 



qmim infra agamus cxplanalius, id modo adjungimus, illos quo- 

 que eaudiccs. qui quin c familia palmarum sint oriundi non ob- 

 noxium est dubitationi, minimc prae sc ferrc supcrficicm squa- 

 mosam vel pcliolorum rudinientis obsilom. Uelego Icctorcm ad 

 cam quam tabula prima geologica fig. 1. cxliilmimus imagincm 

 p'asrirnlUnc /acimosi, qui, quamquam ignoramus locum ejus 

 nalalem, ducendus est illiiis formac cxenudiim, qua apparerc 

 solcnl palmarum eaudiccs in siliccm inulati. 



IJc alio loco codemque extra Buropam silo, ubi inventoc 

 sunt plantae monocotylcdoncae fossilcs inquc lis palmac, rctulit 

 Alexander do Humboldt, in libro: Vcrsucli fiber die Gc- 

 birgsarten in beiden BrdhSlftcn, cd. germ. Lconhord. p. 20/1 — 

 l3o: ,.ln America australi ingentes V'eiic/.ueiac planitios (l.lanos 

 Orinoei inferiorcs) maximam partem obtccloc sunt soxo orcna- 

 rio rubra ct stratis calcis gypsiquc, quod saxum contiucl plan- 

 tarum monocotylcdonearum lignum fossile in lapidem commu- 

 tatum." Lithanthraees hie non commemorantur. Turn seguun- 

 lur bacc: „In australi terrac parte ofTerunt Cordilleras Quitofin- 



sium snxl arennrii formationem longissimc palentem : hoc saxi 

 genus obtcgil tredceim vel quatuordeeim orgyias gallicas supra 

 maris superGciem omne planum Tarqui ct Cucnzac per spal'uun 

 quinquaginta millium pasauum." Lithanthraees non indicanlur, 

 verum eaudiccs lignoruin fossilium, qui sunt structurae plonta- 

 rum mnnocotyledoiicarmn (in puleo metallieo SilCBjacU), UDl 

 fragmenta quatuor pedes longa no quatuordeeim digitorum dia- 

 metro invCniunlur. 



Ouqm plantarum monocolyledonearum eaudiccs arbores- 



ccnlcs, execplis paueis, odhuc nee noli sint ncc vcro accurolius 

 descripti, illi monocolyledonearum cmulices co ccrlius palmarum 

 caudicibus sunt adnumerondi. Ex India quoque, quamvis ista 



terra a gcognostis parum sit explorato, fossilcs invemri palmaa 

 Iraditum csl. PraecipUO laudal Ad. Brogniorlus dua planta- 

 rum cctypa Indica, quorum unum allinc est formac cuidam ex 

 Nova Hollandia allatae, alteram pertinet ad pajmas; plura de iis 

 hue usque non sunt indicate. Palmarum eaudiccs in siliccm con- 

 versos item in India propc ripas Irowadi, In Ava regno occur- 

 i-crc irodil Bucklandius (Crawford Embassy Appendix XIII., 

 p. -8 88. Buckland. ibid. p. 3=o el Geo), and Mineral. 



Vol. I. p. 5tO). — 



§. 0. IVequcnliorcs cxlont iidemquc accuratiores nunlii 

 de palmis fossilibus in Europa rcpcrlis, quae terra ul non alia 

 orbis pars diligcnler invcstigala est et cxplorala. 



Inprimis bic comincmorandi sunt eaudiccs et fructus 

 plantarum palmaccarum cdili c stratis lignilum fuscorum (Braun- 

 kohlcn) Libarioc propc Coloniain ad Bhcnum sitae, de quibus 

 Fr. G. Fisebcrus (Nnturgcschichilicbc Erogmentc p. 24y), 

 Faujas dc St. Fond (in Journ. de Mines ann. 1707 P- = 5 ) 

 cl Scblolhemius (PctrefactCnkundc p. /,2o, Nocbtragc T. I. 

 p. 96, 97. Tab. 21- %■ », 3. 8-) no* faciunt ccrliores. Dc bis 

 qmim postca crit nobis dicendi locus explicotius, bic non nulla 

 modo dc truncis caudicum fossilibus adjungi sullicict. Elcnim In 

 in magno terrac ligncoc (Holzordo) stralo ndmodum frcquentcs 

 apparent, eaudiccs dirccli alquc |uxla posili. Compagc quamvis 

 sint lirma cl conlinua , ita lamcn ilia est commulaln, ul vix 

 queal inslilui per microscopium cxploralio: nihilo minus ut C|us- 

 modi lignoruin fragmenta accipcrcinus eflccimus, al non conti- 

 gil ul, quae in votis erant, consequcrcmur. 



He palmarum eoudicibus similiter oblalis rcferl Noog- 

 goralhius (Ucbcr oufrecht im Gcbirgsgcsleiu cingescblosscnc 

 fossile Baumstommcp. /,2 cl sqq.). Apperuerunt enim in colendo 

 litbanthracum fodina Wellcsweilerlana apud Soravi Pontem cau- 

 dices pcrpcndiculares, qui proximo acccdunl formac palmarum, 



