

LV 



ill quod lit co vcrisimilius, quod ihi fructus quoque reperli aunt 

 baud di&similes palmarum. Quum hie retulerimua dc voriis pal- 

 maruin locis natalibua * non praetermittenda videtur frucluum 

 larga copia, <|ui Pandancis, planlia palmis admodum allinibus 

 dobent adtribui, prolala in Shcppcy insula ad oslium Tamcsis. 

 Ccrnuntur ibi in formattonc argillac Londincnsis (London -clnv) 

 oblcgcnlis crclam, qua suhsidente polios undarum fluclibus vi- 

 dentur adducli, quam oriundi ex arborihus proximo ah iis crc- 



sccniibus. ^uum aliae plantarum partes a fructibua qui ad illas 

 pertinent G-equenttoimis, plane desidcrcntur, baud injuria aliquis 

 mde colligal, illos codom modo esse coaccrvalos, quo hodie 

 quoqao similes plantnrum partieulao fluclibus maris in rcmotis- 

 simas deducuntur rcgioncs (efr. Lyellii Geology T- HI. cap. 32). 

 Ue alio palnuirtim fragmento, quod cxbibuit Brilannica lilhan- 

 Ihraeum formality infra direnuis, ncc non in cjusdem Lerrao 

 Hguitum fuscorum forinationc sc olio runt palmaruin reliquiae, 11L 

 turn alibi lum Hatfieldi in Surrey inter arcnam viridem (Green- 

 land), quae crciaceac iusidet margae, parvum palmae folium 

 deprchensum esse traditur. Frequcnliores lamcn apparent in 

 Gallia ct qtiidem uliquc in Icrtiariu el quartans formalionc. 

 Maxima reperiunlur apud Porbios, Aquas Scxiias, Augustam 

 Sucssionum, ncqiic minus in gypsi slralis (formalionc aquae 

 dulcis) alvei Parisinij quam in cake stagnigena (Ci'ob-Kalk) 

 ccrnuntur palmaruin reliquiae, in illis palmaritm ligna |cfr. 

 I-ycIL Prine- III. p. 20. Buekland. Geo). I. p. 5iG), in hac folii 

 eclypuin pcrspicuum Flabclloriac /utrishnsh Brongn. Idem 

 prac Ac ferl memorabilis icrtiaria aquae dulcis lormotio apud 

 Aquas Scxtias in Provincia, ubi cum plurihus aliis vegctabilitun 

 ammaliumque rcliquiis ilem caudices cl folia palmaruin cujus- 

 dam speciei {i^labellarltic I.tmtanonis llr.) depromta sunt. 



Alius locus hac ipsa re insignis est Vailly prope ad 



Augustam Sucssionum, ubi in inferioribns calcis atagnigenaa 

 dtraus inventus est palmae caudex diametri sesquipedis CEndo* 

 gentles echinalwt Brogn.). Inecrliora sunt quae dc palmis fos- 

 silibus e Sardinia conimcmorantur. Etenim quum Marlins 

 Londini commoratus audivissct, in ilia insula palmas fossilcs 

 apud Bonarvo iuveniri, in saxo calcareo vulcanicis formation!- 

 bus circumdalo, contra vir dc Sardiniac gcographia cl gcolo- 

 gia uptime mcritus, Alb. dc la Marmora Kqucs, Marliuni 

 litteris ccrliorcm fecit, sc, quibiunam locis laics palmae invc- 

 iiircniur, ignorare. 



§. 7. Illis locis, in quibus inventac sunt anliquitalis pal- 

 mae, accedil Helvetia, ubi polissimum apud Lausanam in aaxe 

 arenario grani tenuis ad alhium cacmcnticuin (Molasse) spc- 

 ctanli, folium dctcctum est , quod FtabeUariae Larnanonis est 

 simillimum, Turn slrata lignitum fuscorum apud Tigurum cx- 

 hibuerant palmas (Smiles* Imagines lignitum Hargcniae ad litora 

 Lacus Tigurini multum habere videntur formac similitudinis cum 

 illis apud Coloniam lignitum fibris cylindraceis cl adeo C|usdcm 

 esse speciei, quo re ductus pOSSlt aliquis baud injuria conjiccrc, 

 palmas intcrcssc lignitibus fuscis albii cacmcntici Helvclici. 



Insignia palmae foliorum eclypa, quae procul dubio ad 

 plures apectant species, imprcssa sunt in marga noli carbonum 

 strati apud llaring in Tyroli, quae quamquam pro aliis planta- 

 rum rcliquiis parcc cernuntur, frcqucntiora lamcn quam aliis in 

 locis, in quibus occurrunl plantarum eclypa. videntur cincrgcrc, 

 dc quibus longtus exponendi infra eril opportunitas. 



Ad pagum quoque Raduhnj in Croatia ad confinia Sli- 

 riac; ubi sulphur marga mixtum magna copia cxpurgalur. inter 

 florae dcpcrdilae rcliquias duae species palmar um insigues dc- 

 leclae sunt, dc quibus alio loco fusius locutus sum. His ad- 



sociari potest fragmentum folii ad candcin pertinens plantarum 

 familiam ex argilla plaslica ad Bilinam Bohcmiac depromptum. 

 quod adscrvalur in miisoo principis dc Ifohltowil/,. 



Hand minoris etiam sunt ncstimandac palmae fossilcs in 

 Bohemia dclcclae et in Silesia, ad quas pertinent insignia ilia 

 quae apud Altsaltcl inventa sunt in leiiiariis saxi arenarii strati^ 

 folia Aabcllala cl pinnalisecla, quorum per lilteras Bernbardi 

 Cot toe ctlocti alia seimus conscrvari in inusco Slcrnbcrgiauo* 

 alia apud Cottam palrcm. ^»tii ibidem inventi sunt caudices in 

 siliccm mutati planlae monocolylcdonene [Prrjossi angttfaris) 

 item huccc esse rcferendos suspicatur Cotla: Rossmacssle* 



rus Tharandinus nuperrime hoc folii fragmentum descripatt. 



Denique laudandum est e Bohemia Lilmizium, ubi in forinationc 

 aquae dulcis insignes apparent in siliccm convcrsi caudices pal- 

 mae {Ftiscfcuti/is ditlymosolcn). (Cfr, Lconbardi Zeitschr. a. 

 1 033- p. 1 15.) 



In Silesia nupcrrime demum per Goopportum cognt- 

 tac sunt palmae fossilcs cacdeinquc, id quod memorandum, c 

 variis formaliomhus gcologicis. Illc indicavil (in Syslcmate 

 Filicum fo$a. p. UoQ)y <•««* species c formalionc litbanthracum 

 et imam ex formalionc saxi arenarii quadrat! (Ouadersandslcin), 

 quarum priorca pertinent ad novas species, bacc est Plabellarw, 

 ehamaeropk [folia (Jocpp. Nee non in rubri saxi arenarii for- 

 malionc dctcctum esse traditur folium mancum planlae monoco- 

 tylcdoneac, palmis assimile; quae omnia reccn* inventa mox n 

 Gocppcrto iri dcscriptiim cxpeelamiM. Dc lignis plantarum 

 monocotyledoiiearum in siliccm conversis, quae una cum dico- 

 tylcdoncis cmcrserunt e rcccnliori lluugariae fonnaliouc, nihil 

 certo rclatum nobis innoluil, clsi Conifcrarum el Diootyledonea- 

 rum ligna baud raro et ca optima servala depreliendunlur. 



§. 8. Quods! quae bucusquc de deteclis palmis fossilibus 

 retuliinus aniverse complcclimur, primum itidc pcrspicitur, baud 

 ila magnum esse earum numcrum , turn cas in tliversissimis 

 orhis nostri partibus, cl in calidiore zona el in moderaliorc 

 apparerc, quin in iis quoque locis, quibus pro bodierna cocli 

 rationc vegctabilia palmacea nequcunl provenire- Jam si Marti i 

 conjccturac cril fides babenda. compulabis, palmas hodie in 

 orbi noslro viventcs fere millo oasequi numero: contra uliquc 

 ncquit aflirmari, licet fossilium specierum numcrus aliis insupcr 

 deteclis inagno augeatur. cum supcralurum esse plantarum fos- 

 silium partem viccsimam; ex qua re ac si cctcras inveniendi 

 pcrpondcramus rationcs, baud tcmere aliquis COlligOt, hujus 

 lamiliac in anliquitalis flora non amplum fuissc impcrium. 



II. Dc caudicc palmaruin fossilium. 



§. a- QuOlquot palniarum caudices e llora anliquitalis 

 conservati sunt alquc bucusquc in luccm prolati, ut rcliqua 

 omnia, fragmentis constant impcrfeetissimis, ut dc origine qui- 

 dem coruin sacpe hainl anibigue possit dijudicari, reducerc vero 

 illos ad notaa hodicrnae aetatis species out cum bis comparare 



magnis sit nhnoxium dillicullalibus. Jam quum characleres de- 

 fietant absoluli, ul in aliis analogis rebus, ila hie stiimts coacli, 

 Ut qui potissiinum videntur cmiiicrc atquc lalissime esse diR'usi, 

 cos adbibeamus nd formandos genernm characleres , scd qui 

 minus sunt vulgares ct dclerioris notac, its ulamur ad Species 

 dignoscendas; ncquc est quod moneamus, ct genera ct species 

 ambiguac manerc auctoritatis, usque duni inventac fuerint no- 

 lac magis absolutac. 



Palmaruin caudices, siculi alii plantarum lignearum. qui 

 sunt scrvali, dupticcm prae sc fcruul furmam et malcriae cl 



