



i,xi 



in. de foliis palmarum fossejum. 



§. 26. Foliorum cctypa qnamquem quolldio lore ex om- 

 nibus plantarum classibus nova proferanlur, tnmen palmarum 

 fossilium parca admodum copia sludio nosiro olquc cxploro- 

 tioni acquisita csl. Pauca adl.uc dotccta sunt cctypa, quae 

 ipsa ad poucos, si cum aliis coinporavcris, rcferri possunl spe- 

 cies. Praccipuae palmarum foliorum formae, quae in vivcnlibus 

 obsorvantur, cliam in fossilibus nobis ollcrunti.r hae: ftabclli- 

 fulae, pinnatae, cum pinnis lincaribas , denize cacdem cm 

 ovalibus foliolis, al mirum est, quod foliorum. quae nunc in 

 vcgclal.onc nostra sacpissimc occurrunt, pinnata cm linca- 

 nbus ant lanccatis pinnis, uti Phoenicia, Coci, Arccuc etc. 

 pauca tant.im modo vestigia dctegi potucrunl in statu fos>ili. 

 Cu.odsi ralioncm habemus palmaram specierum, quae prac- 

 ditac sunt foliis (labellatis, et earum, quae pinnatis, pinnis 

 tarn uculis, quam obtusis, qualia nobis llora hodicrna. impri- 

 mis terrarum tropicarum, oflert, censendum est, priorem for- 

 mom fcrc quarlam palmarum complect! partem? quum folia 

 pinnata in multo majori specicrum itumcro cernanliir. cl formae 

 exstructae cunciformibus pinnis rarissimoc apparcanl ct vcrc ad 

 paucas modo pcrtincant palmas, quo pacto forma pinm's acutis 

 ornata ccrto in tcr maiori palmarum, quae nostra acvo nascun- 

 tur, numcro occurril. Nihilo minus semper crit dillkilc, cha- 

 racteribus lam impcrfectis, qualia per so sunt folia mueque 

 practcrca ipsa odmodum sunt mutilata, compararc rcliquios fos- 

 siles cum iisdem palmarum, quae hodie cxslant, partitas, quo 

 occcdit, til barum natura minima adhuc ita sit opertn atquc cx- 

 plicata, ut in co possimus acquiesccrc. Unde utiquc perlculum 

 crit, si quis vclit aflirmarc , sintno formao fossiles cxtinctac on 

 cum hodicrnis fortassc concini.andac. Id modo licet nobis contcn- 

 dcrc, cas, quae nostris temporibus in Europa ct in Africa scp- 

 tentrionali inveniuntur species, nihil commune habere cum illis 

 fossilibus in Europa adhuc delcclis, quae jam cxplanalius dc- 

 scribemus. 



§- 27. FLABELLARIA Strkndeiigii. 



Chiracicr gencrieu* cmciiihtut. 



Frondes pctlolatac, (labclliiidac, laciniis Hncaribus, basi 

 plicatis. 



IIro nR n. I'roJr. p. 130. Eddltoher, Ccnm plMlarnm p. 36 t. _ <:„„,!„ 

 . S not«t, folu palmate, lUbolIi ioiter dhtfd Sternberg, Venue*, I. f *c, 1 r, V 



I«C. 4- ~ "' 



p. 34. 



I. Fl.ABBLI.AKIA PaIUSIKNSIS BllOMj: 



I'ruJi 



Fl. petiole scmipolticari, foliis pabnatis mulli/obis, /obis 

 angnstioribas. Stcmb. fenach fuse. /,. p. 3/,. 



Palmacitcs Parisiemis Brongn. in Mem. da Mas. <Phist. 

 nut. Tom. fill. p. 3 12. /. iG. fig. i. 



Exemplar iriincaliun Icvitcr cxj.rcssum. Non dubitai 

 Brongniartus, quin divcraa sint specie hoc cctypum , quod 

 in calco stagnigena (Grobhalh) ad Si. Norn opud Vorsaiias in- 

 ventum est et id, quod m libro Essai sur la geologic des en- 

 virons dc Paris pi. II. fig. , R depinxit. Cum iUud exemplar 



i. 



in specie sequent!. Ncquc hacc species ncque, quae sueccdil. 

 cum tilla earum, quas novimas palmas, potest out comparari 

 aul pro cadem hahcri, ncc cum Huropaca ncc cum alia. Pc- 

 liolo non oculealo ct hacc el cetera fossilia folia flabclliformia 

 satis discrepant a Chamaeropc huntili, ffyphaena Thebaica etc.; 

 ncc foliorum forma cum TViopi JlabcUiformi , Latania rubra 

 cl Licaala spinosa potest conferri. 



§. 'iti. II. PuBBLURU Lamanoms BROHON. I'rodr. p. 121. 



Palmachcs Lamanonis Brongn. Sur la classification 

 el la distribution des veget. fossiles etc. Mem. du Mas. d'lu'si. 

 nalur. Tom. yill. p. 3ll. /'/. tl,. fig. 



Hoc foliortn 

 rum Sextiarum 



Brongniorto. qui illud I. c. copiosc dcscripslt. Pctiolus, 

 jus superior modo rclicta est pars, cllicit circa Ires digilos 

 (Ires decimetres) longitudinc ct latitudinc paulo plus dodrantcm 

 pollicis (=5 — 3o millim.), inermU ncc nculcatus. Ejus finis in 

 loco, quo extendilur folium, ita est rotundalus, ut pars media 

 vidcatur longior; quo eodem folii extensi disccdunl lobi plus 

 scmicirculo divergentes, inqoo basi conjunct! videntur cl pau- 

 Itim plicali, in opicc vcro digrcdiunlur. Turn coram latiludo 

 ellicit fere centimelrum, longilndo omnia circa scptem decimc- 

 tros. Ncrvi perspicui non deprchondantur. Adnolai Bron- 

 S 



urn cctypum, quod in gypsorum schislis Aqua- 

 in Provincia occurril, primum cditum est a 



tu- 



nc 



nut- 



gniarlns, Iria alia bujus Flabellariac so vidisse cxompla, qui 

 licet dubilanler cum ilia specie consocict, ccrto Iria omnia mm 

 specie! esse ci videntur. Hacc species ab ilia opud Aquas Sex- 

 lias dctecla co diffcrt, quod omncs pariitioncs Ionium abcsl, 

 ut in piano sinl sitae, ut oppido sint plicalac, quomodo flobclla 

 scmiapcrta. Non audct dijudicarc Brongniartus, ulrum hoc 

 discrimen sit dcclarondum c divcrso gradu comprcssionis, an pro 

 nola specifica censendum. Practcrca pcliolus est paulo lalior 

 al.pic folii partes, quatcnus c manco cxemplari licet judicori, 

 paulo brcviorcs videntur. Eclypi, quod supra memoravimus, 

 exemplar maxima absololum est Vinacarti, duo lapides eurono- 

 lum versus a Samarobriva invcnlum otquc in posscssiono cl. 

 Cordicri. Aliud, apud Monies llannoniac detcctum, est in 

 Masco hujus urbis, tcrlium idquc minimum fragmentum oriun- 

 dum c rcgionibus Julioinngi est in collcctionc Dcfrancii. Cjuoc 

 oxempla omnia desumla sunt c saxo arcnario , quod ad supe- 

 rior strata tcrtiariac Cormationis (du terrain du sediment su- 

 peVienr) porlinot Num illud folii palmacei cctypum, quod in 

 Albio (Molosso) opud Lausanum dcpiomlum, ul a Dccandollio 

 descriplum est, buic magis q„am scqucnti specie! occcdit, vcrc 

 Sit hujus specici, in medio rclinquit Brongniartus. 



§. s«). III. Fi.AUHi.i.AniA miAriKOLiA Stfjikb. 



Fl. peliolo pollicari (ereti?, foliis patmalis mullifidis 

 ad pe/iolam usaae divcrsis, laciniis longisshms, tincaribus, nor- 



vis prominent ibits striutis. 



Palnmciles flabellalas Sclilol/icmii. Sternberg, f^ersuch 

 einer Flora der l^onvell I. fuse. a. p. 3s. emend, fuse. /,. 

 p. I,!,. Tab. si. 



nna ln r T \ ""*■"*"■ UBm " lua templar y„od banc speciem cxistcrc cognovimus. potissimum dc- 



i, pir cr ; r;-' hnc v ,,io,|,,e . spocies "*- ch umm h - ^^z mi0l & h ^: w^j^sz z£ 



1 u. I cnolu,, „on lat.or cenlnnetro smc aculcis paulo am- pauca dc ilia odnolovi,. Explana.ior hujus palmae folii d LI- 



quae ad basin usque divisa videntur el minus divcrgunt, quam li.nus. Plants est 



;promia repc- 

 iodiiiLs ligniium Tuscorum a*l Hacrin» 



