LXXIV 



crumpunt, quae pro mutilalis rami* radicis ducendae vidcnLiir 

 (Tab* 5i. fig* 5.)- Interior slructura harum radicum, quae 

 mnllo duriorc ligno, quam caudcx sunt, a vulgari mullum 

 rccedit cstquc a Mohlio (supra §. 54. tab. morph* I. fig. 3. g-) 

 descripta ac depicta. Videtur ilia esse co mcmorabilior. quod 

 magna intcrccdit similitude cum lacinioso ligni incrcmento qua- 

 rundam Malpigliiaccarum (Jussicu Monographic des Malpighiac. 

 Tab. 3. fig- 7. a). 



Forma singularum extra humum jacenlium radicularum 

 paucas oslcndil diversifies. Solent esse simpliccs, rcclao ct 

 aequali cylindri figura, rarios lortac et passim torutosac: phi- 

 rimac sat magnac dnritici ac firmitalis. Dimittunt ramos aut 

 duos. Ires, quatuor, perraro plurcs crassitic sihi ipsis pares, qui 

 angulo aculo disccdunt , aut corpus radiculac princcps dif- 

 fuiulil ramulos minoris diamctri recto fcrc angulo. Hi minorcs 

 ramuli saepe largis pracditi sunt fihrilfis, quae abolilae ct exsie- 

 catae sub forma apinarum conspiciunlur: Lotus vero ramus indc 

 accipit iniram quandam ccrvi cornibus siiuilcm faciem, pracscrtim 

 quum iliac breves spinac albco colore inficiantur. Talcs ramo- 

 rum ]>ostrcmac cmissioncs ccrnuntur in Licistona aa$tralL 

 quam in lignco vasculo colimus. Sunt apices digitum longi c 

 subtcrrancis ramis pcrpcndicularcs sursmn scandentes, specie 

 qtiodammodo luminuin ccrcorum, crassitic calami , quorum su- 

 perficies; cxlrcmo fastigio execpto, denso el albo fitrato ami- 

 cla est, quod ccllulis, in planum comprcssis, oblongis, facile 

 dirimendis, albca quadam ubiqiic pari mixtura complctis, con- 

 stat, Proprium illud vclamcn radicum aut indumentum c ccllulis 

 spiralcs libras coulinculibus, quod Sclilcidcni us (Gnmd/,iige I. 

 p. 2o3. II. 1 2 1.) in Orchidcis ct Aroidcis descrihit, cquidcin 

 non deprchendi in palmis a me inquisilis {Phocnue daclytt- 

 fvra^ Coco coronala* Livislona GUStrall)* 



§. 8. RaDICULAUUM AnvB.NTITIAIlUM LONGITUDO ET LOCUS. 



Longitado illarum extraterraaeanun radicularum nihil sin- 



gularc oflcrrc vidcatur, quum maxiinc et actale el loco pen- 

 deal. Sunt in caudicibus calamosis ct arundmaccis 1 — 6 digi- 

 tos longae, in plcrisquc Cocoinis 5— >i5, ct cac suimnac longitu- 

 dinis, 3' — 6" in nonnullis ytrecuus^ uli Orcodoxa* Irlarlca, 

 Euterpe ct in Cftamaerepa lutmili culta (Tab. Z. II. fig. \X 

 Locus, in quo hao radiculac c caudicc crumpunt, item cx- 

 pere est ccrtac Icgis; maxima tamen in vieinitate cicairicum 

 foliorum occurrunU i. c. ihi, ubi inlcrnodium summam crassi- 

 tudincm adcpltun est. Discindunt supcrficicm caudicis in irre- 

 gularcs, angulosas partes, inter quas cmergunt {Chamaedorca 

 Schicdeana Tab. morphol. R. fig. V.). Nonnunquam in conspi- 

 cuos vcrticiiloa compositac Ccrnuntur. In alii* palmis, uti in 

 Elaetde melanococca (Tab. 33.) in asccndcntc caudicc pro- 

 dcunt ubicunque illc uda Immo attingilur. Hoc Stadium ad- 

 vcnliiias cmittendi radices c superiorc caudicis parte, ctiam in 

 Cconoma pmnatifrotule (Willd. Spec. pi. IV- p. SqS.) animad* 

 vcclissc sc docet Bredcmcyerus* 



At sub ipsa quoquc caudicis corona pabna valcl novas 

 radices procrearc adventitial, deque Plwanice dactylijera scri- 

 bit Dolilius (sup fEgyptc, Botaniquc p. 019.): „quun cultivatcur 

 des environs du Cairo lui a assure, que lorsqu'un datticr a viclli 

 cl que la sivc commence i\ se porter plus faiblemcnt a son 

 sommet, il est possible do couper cc datticr ct dc lc rcplanter 

 en descendant son sommct en Lcrrc. Une anncc avant ccllc 

 operation on enfonce deux coins de bois en croix h t ravers le 

 tronc, 6 trois coudecs environ an dessous des fcuilles: on rc- 

 couvrc ccs coins ct les nouvclles J>lcasurcs d'un buurrclct dc 

 limon rctcnu par un rcscau dc cordc; on tient cc limon tou- 

 jours humide ct il sc trouvc a la fin de fhivar de$ 



radiculcs sur cc bourrclct dc limon; on coupe alors lc sommct 

 dc larbre sous lc bourrclct ct on lc planLc sous one rieolc." 

 Ilacccc ratio, novis progenitis radicibus novum crcandi ct quasi 

 denuo juvcncsccntcm caudiccm — quam ralionem eclcrnm Sine- 

 sac in suis frugiferis arboribus c more adhibent — est pcranli- 

 qua. quippc quam dc Phoenice dactylifera jam memorat IMi- 

 niua Hist. nat. XII. c. 4-i locus integer hie est: „Scruntur auicm 

 palmac ct trunco duo rum cubltorum longitudinc a ccrcbro ipso 

 arboris virulis, fissnris diviso atquc defosso. Et ab radicc avul- 

 sac vilalis est salus cL ramorum tencrrimis. In Assyria ipsa 

 quacquc arbor strata in solo humido Lola radieatur, scd in fru- 

 ticcs non in arborem/- — Eandcm palmarum speciem, aflcrl 

 Dclilius I. I. verbis ccrtis, c caudicc ct foliorum axillis 

 solerc ubivis radices advcnlitias cmillcrc. In calcinosis humi- 

 disvc plagis Acgypti ccrni cas ad altitudincm 12 pedum — at 

 non in Iocis vcnlis agitatis — uti igitur in densis udisquc pal- 

 marum lucis in Quorayn, inter Cairo et Salchych, ubi ctiam 

 tOtum contim radicum in solo oblcgcrc humo consuevcrinl. 

 Pro singular! radicum acrcarum forma habendi esse vidcantur 

 bchctati coni, qui in Mmuitia armata (Tab. 5u fig. II.) 

 dispcrsi ex intcrnodiis sicuti cicalricibus foliorum exire solcnt. 

 Ouod mirum est, ii non adolcscunl, scd X A — 1' longitudincm 

 assccuii, obdurcscunL rcslanlquc pro armis caudicis, sub qua 

 specie ctiam Mohlius illos commemoraviu 



DE PALMARUM CAUDICE. 



BXPONITUR IX UNIVERSUM DE PROCESSU JUX^ENILIS 

 PALMAB CAUDICIS E GERMINE ENATI. 



§, 9. Simiilalquc palmac gcrmen in sublime cocpit scsc 

 cxplicarc. recens axis formalio cylindri instar aut coni asccn- 

 dil, una sccum altollcns in denudato stralo corticali nova folia 

 vaginantia plumulac. quae coniformia in vcrticc incident, at- 

 quc sobjaccnlia elemonta fatarorum pctiolorum foliormnvc mu- 

 numl. Ita axis jam in prima periodo pari ralionc ac folia 

 cxplicalur cuinquo its ccrto vinculo conjuncia est. Ncutra 

 explicatio ab altera scjuiigi potest idcoquc neccsdc est cas po- 

 tissimum mutalioncs introspicerc y quae in vcrticc ascensus, in 

 foco quasi foliorum formations ceruanlur. Ilium locum, quern 

 Germani botanic! vocarunt gemmae nuclcum 9t Hna$periltern% 

 novo nomine insignivit Mtrbclius „Phyllophorum«, Plants 

 (uvcnilis in hoc primo vilac stadio cam asscquitur crassitudi- 

 ncm, ad quam disposila est primitivu cmbryonia magnitu- 

 dmc. i. c. vuluminc pracsentis — ad formationem (ad nmplian- 

 dum augendumquo) apt! parenchymatis ct mimcro ac magnilu- 

 dine fasciculorum vasorum in co mox a principio genitorum. 



Hi fasciculi quum acr|itc atquc in omnibus monocolyle- 

 doncis cxtrorsam, i. c. penpheriam versus claasi ibi null! in- 

 crcmento patcant, planla juvcncsccns baud amplius augclur 

 novis formia in peripheria illorum fasciculorum appositis. scd 

 accrescit ainplialis ccllulis vasirfquc, quae adsunl, ct cflictis no- 

 vis ccllulis ac novis vasorum fasciculis inter illos, qui jam 

 format! eranl. Certus Humerus borurn rcccntiorum fasciculo- 

 rum aut inscrvil formandis foliis, quae proximc eminent; aut 

 aliiSj quae scro in superiorc axe apparent. His vcro vaso- 

 rum fasciculis natu semper major est novus ccllularum conlex- 

 tus . <[ui est pro foco Itujus vasorum formationis simuhjuc 



•1 



I 





