LXXVI 



gemmae recens formatus. Omncs, uti sacpius mcmoralum cst^ ob- 

 lii[uc in tela ccllulosa cubanl strati, scd unusquisquc coruni alius ail 

 aliml fulium quasi delegatus cat; c cunclis nccessc est stalui uniiin 

 aliqucm pro ccrto folio primum ac priinilium, quern Mirbe litis no- 

 mine praccursoris, „IIbrc precurseur", insigniviL Inspecla secliono 

 per gemmam palmarem longitudinalitcr facta ccrnilur magna vis 

 juvcniliuin laseiculorum vasorum, in di versa tendentium, ex quibus 

 ille, qui ad folium relative nahi minimum ct is omnium primus 

 acccdcre debcal, foreL hujus folii fasciculus vasorum praccur- 

 sor, 11 ic fasciculus quomodu reapse ab aliis, magniludinc pari- 

 bus, dirccliono similibus sit disccrnendus, nisi ejus introitum 

 in fulium ad hoc usque tempus vasorum expers animadverterc 

 polucrimus, id quidem diflicile crit diclu. Attamcn mente 

 licet cogilari, singula folia aliqucm vasorum fasciciilum acci- 

 pcrc primum ante omnes rcliquos* ncquc inconcinnum est pu- 

 (arc, hunc esse fasciculum cum, qui in pctiolum folii introirc 

 cjusquc struem poliorcm cfiiccrc debcat. Esse talem primum 

 ac praecipuum vasorum fasciculum, id turn maxime tenendum 

 est, si pcrspicuam cflingcrc vohimus imagincm, ex qua tola, 

 sempcrque plus minus complicita incrcmcnli ratio hiculentcr 

 perspicialur. Sponte autem opinor intclligi, cliam eclcros va- 

 sorum fasciculos, qui dexlra sinislraque a folii pelinlo in ejus 

 vaginam (primum, ut monslrahimus, ab illo discrclam) intrant, 

 uli in formationc ita in proccssionc cum praecipuo fasciculo, 

 qui in folii medianam ingrcdiens cogitatur, plus minus con- 

 grucro deberc , eos ergo cum lemporis turn loci rationc ex 



illo folio penderc, cum illius vita Qtque organismo aliquantum 

 conjuuclos esse. 



§- 1 3- Fiiuiaiioi anatoiica cojirosino. Omissa vcro 

 quacstionc, quonam a principle ccrtus ipiidam vasorum fasci- 

 culus tondere debcat, si comparavorimua anatomioam com* 

 posilionem variorum impari actatc fascicutoriim, alia rationc 

 ad idem, quod jam supra defmivimus, perveniemus: fasci- 

 culum vasorum crcscerc in ulrolibct (inc. Dcprchcndimus 

 cnun , juveniles fasciculos consistcrc tantummodo ex longis, 

 tcnui pariotc pracdilis cellulis ac simplicibus vasis spiralibus, 

 contra majores atquc adultos per totum suum complexum non 

 pari utiquc modo esse compositor Horum pars ima, fibrifor- 

 mis, perquam tenuis, solum ex cellulis proscnchymalicis constat. 

 Proitulc magis altum versus ct in intcriore caudicc est fascicu- 

 lus compositus o majore numcro proscnchymalicarum cellula- 

 rum in cxtcriorc (pcripheriam versus vcrgenle) latere, atquc 

 intra boc proscncbyinaticum stratum aut ab co propius centre 

 sunt vasa propria, pracclara ilia ob succnm, qucm continent, 

 granuloaum; inter ilia autem indequc propius ad centrum est cor- 

 pus fasciculi ligncum, quod porosa vasa non spiralia simplicia 

 efficient Deindc in inlcriorc caudicc, in ejus molli ac medul- 

 loso ccnlro, ccllulac proscnchymalicac rariorcs, contra vasa 

 porosa frcquentiora occurrunl cl practerca adjuncta sunt vasa 

 spiralia ct annularia, Eo vcro loco, quo fasciculus appropinqual 

 ad fulium, in boc ipsum transilurus, in plurcs ct minores divi- 

 dilur. Ex his, quae allegavimus auctoritate II. MoKI. p. XLVI, 

 apparel, vasorum fasciculum, dum crescit, quocunque loco 

 commutarc anatomicam suam compositionem, ergo ubtqae crc- 

 scerc ncque in lota processione in unam modo partem prolon- 

 gari, scd allcro tine in altum tcndcnlc, sursum, altcro in 

 unum vcrgenle, dcorsum promovcri. Ea rationc cliam pcrspi- 

 cilur, nude fasciculi tantam longitudinem asscquantur (sunt 

 nonnunquam complurium pedum) , quia scilicet qoisque fascicu- 

 lus inter duo puncta distcndilur, quae longius utiquc ex so per 

 organicam vim removenlur: basis folii ct zona prosenchyma- 

 tica sub corlicc, in quam inferior ejus finis excurrit. 



§. I*. FASCicur.onpM vasohum s. nimAnuM numerus. Hon- 

 tac juvenilis, quae pauca modo folia explicuit, inspicicntibus 

 seclioncm videntur nobis pracvalerc fasciculi vnsorum ii qui 

 adsunt non in folia transiluri, scd ad ipsum dumlaxal cau- 

 diccm ampliandum; quo paclo majus prac sc fcrt volumen cau- 

 dex, quam quod habere posset, si modo ilium numemm fasci- 

 culorum vasorum conlincrct, qui pertinent ad folia jam conspi- 

 cua. Iliac igitur fibrac, quibus caudicis ambitus adaugelur, 

 ducendae sunt pro organis, quibus fulura quacdam folia in* 

 strucntur. Nam slaluerc, esse successivam quoquc amplifica- 

 tionem axis, sine nexu cum organis appcndiculariis . esse in 

 caudicc vasorum fasciculos ad in cram propaginem crassitudinis 

 longiludinisquc scrvituros ncc quidquam ad folia collaluros, id 

 quidem nonnisi pcrraro, c scntcntia Mohlii nanaaom licituin crit. 

 Mirbclius nostcr simplict via mulliplicationis dcmonslravit, 

 Phoenicia dact y/ifcrae caudicOm, qui cylindrica forma cat. tan* 

 tum abesse, ut ea figura apparerc posset, ut in inferiors parte 

 enormis coni speciem csset cflicturus, si librae, quae e caudicc 

 in folia transcunt, per universum caudicem ex omnibus foliis 

 prodircnl. Kquidem arbilror, etiamsi ponamus, fibras infra ad 

 minimum aliquod diamctri contrahi, illius rationis summain uti- 

 quc justam futuram esse. Atquc uti est in Phocnicc dactyti- 

 fvra* quae densissima in sc collocat folia idcoquc pcrmulta cx- 

 plical (Mirbclius computat per longitudinem ifl,Go mclr., G2G8 

 folia), ita in omnibus illis palmis crit, quae paritcr condensata 

 folia exhibenl. At ubi foliorum numerus pro rationc deminui- 

 lur, ibi ctiam inlernodia sunt longiora cl fibrac conlinuac per 

 phira inlernodia proctirrcntcs IribuunL caudici cum ainbiluin, 

 quern pro paucitale foliorum baud facile asscqucretur. Mcis 

 vcro obscrvationibus cdoclus sum, hie fibras non solum omnia 

 mtcrnudia coram foliorum percurrere, quae ejusdein sunt slro* 

 phae, scd compluria; ncc multum abest quin pro ccrto babcam, 

 quo densior et arclior sil foliorum colloeatio, co brcviora, quo 

 laxior cl rarior, eo loogiora esse pro rationc inlernodia atquc, 

 pari caudicis crassiludinc, fibras. Ex his quae cxposuiinus, illud 

 ^ide^ur posse definiri nc colligi — quae proposilio multtun va- 

 lebit in omni doctrina de pahnac caudicis cxplicaliono — : esse 

 m caudicc hand phtrcs vasorum /asricuhs^ imam qui vrrc 

 jam in folia sunt effcett ac transgrcsst\ aut ccrlc fiUara in 

 folia sunt transgrcssuri. 



§. i5. FnmAR iNDimrcscBNTEs. 9 u ' a ^«lc> n » »l jam diximus, 

 foliorum incrementa natu miniina in ccntro caudicis insunt, — 

 quia vasorum fasciculi, fine sua supcriore inolliorequc in folia abi- 

 tiiri, arcuati a peripheria centrum versus hmdunt, inferiores vevo 

 durioresqne fines corum, xitpotc qui continuo ac sine ttlla mora ct 

 coiulensaulur ct prolongantur, intra periphcriam } supra ct extra 

 eas (ibras jaccnt, quae jam elite lac sunt, — neccssc est caudiccin 

 augoscentc prcssu et nisu opposilo ab Ins inferiortbus pcriphcricis 

 partibus fibrarum in ambitu suo magis ct magis indurcsccrc* Nee 

 vera mcchanica ilia vis pressus sola vidclur esse causa, undc sin- 

 gulorum fasciculorum lines inferiores habilum suum ninyis com- 

 pactilcm nanciscantur; sed potius stalucndum, minorem ccllu- 

 laram vasorumqao magniludiucm, pariclum densiorem slructu- 

 ram ac quantitatcm parenchymalis inlcr fibras pro relatione 

 minorem profcrrc banc majorcm firmitalem; unde lit, ut cau- 

 dex pahnac cliam adolescenlulus, priusquam majorcm vim folio- 

 rum cdinxil, satis duram ac lignosam pcripheriam nacltis sil. 

 Haec obdurata peripheria paulalim, specificam nacla magnilu- 

 dinem, fit lerminus, intra qucm vcl supra qucm no\ae lormac 

 coil em quo diximus modo fingunlur. Ita augetur palmae caudcx 

 cfieclis novis vasorum fasciculis uti in intcriore ita in parte cm- 

 gcnlc atcpic obduralis prioribus in peripheria. 













