LXXX1 



DU CAUDICIS RAMIFICATIONS. 



§. 2o* Ramohum HODr> Pal mam in axis specie solum est 

 simplex . quippc spadiccs baud dubie sunt rami : scd practcr 

 hoc genus ramorum proprio modo iinmutatorum vulgaris rami- 

 ficatio ad cerium quendam usque gradum etiam in palmac cau- 

 dicc apparel, id quod cl. Molilius jam supra (cap. I- §.83.1 

 brcvitcr indicavit. Ilaquc caudcx palmaccus duas .species axiom 

 secundariorum seu ramorum oflerl, ct cos, qui vera folia gc- 

 slant iique perenncs . i. c. vulgarcs rami , et illos. qui , vi 

 affccli gcnclricc foliis ornali sunt mclainorphosi immutatis idco- 

 4|uc transitu ri. Do his spadicibus infra locus crit agendi. Veri 

 autcm rami ct ipsi duplicis sunt generis, prout aut infra lerrae 

 supcrficiem aul supra in libero caudice proferantur. Kac spc- 

 cics, quae suhtcrrancos cfluigmU ramos, nccessc est habcanl 

 rhizoma, i. c. partem caudicis in fundum demcrsam, ex qua hi 

 rami proveniunt ct qua parte . simulalquc ad luccm ipsi adole- 

 vcrunt, cadem ratio ne tilunlur, qua culmi grainiuis perennnntis 

 suo rhizomate. Quo vcro more modoque illud rhizoma nasca- 

 tUPj noiuliim satis in divcrsis pahnarum specicbus inquisitum 

 est. Varii gcrminationis processus, quos ego data facilitate in- 

 spcxi. me «t cxislimcm adducunt. rhi/.oma ila formari, ut primi 

 caudicis, qui ex ipso cmbryonc orlus sursum tendit, sivc axis 

 primarii ima pars cflingat sublcrrancnm axem sccundi ordinis, 

 qui prothraa ant dirccta via ill akerum caudiccm transit sursum- 

 aut axem tcrtii ordinis procrcat, qui, manentc axe sccundi or* 

 dinis sub solo, secundum caudiccm cxprimit. Sicubi numcrosi 

 caudice* , alius cito post ahum, formanttir camquc ob causam 

 palma cacspitcm facit, haec quae sub terra vigcl, procreatio 

 axiom sccundi ct tcrtii ordinis , non potcrit non cflicerc , tit 

 sub solo deprchendatur rhizoma plus minus horizontale (Tab. 

 morph. U. fig. 11. Calamus Draco hortorum), ncc scio an dif- 

 ficile forct dicta, qui caudcx sit natu maxiimis ct ergo illc, ex 

 quo cctcri origincm duxerunt. Utrumquc ramorum genus et 

 inferius terra ct supcrius, ab initio nomiisi folia vaginanlia sivc 

 pileoliformia gestat. Kami hypogaci illam humilcin foliorum for- 

 mam servant, quoad omnino sub solo morantur. Kxlraterranei 

 rami prae se fern n I folia intcgra, Iambus pracdita, praecunte 

 gencralionc plus minus frcqucntc foliorum pilculiformium. 



§. 2/|. Rami iiycogari. Hi, quantum equidem cognovc- 

 rim. in omni parte rhizomalis proveniunt, modo in latere, modo 

 in a pice, modo sursum inagis, modo oblique deorsum tcndcnlcs. 

 Cf. Tab. morpliol. U. fig. I. a* ftactris ma/or; lig. II. c. Cola- 

 mus Draco hortorum: Tab. Z. IV. fig. VI. Chamaedorea eta* 

 tior. Pariter, ac radices, in externa StratO rliizomalis forman- 

 lur. Scd quum radices (Tab. Z. IV. fig. IX. r. /\) sine ullo 

 foliorum nexu formentur, haec juvenili axi sccundario minquam 

 dcsunl. i. e. rami hypogaci semper e gemma cxcoluaiur (Tab. 

 morpliol. Z. IV. fig. VI. €u a* «.). Oritur igittir nucleus vaso- 

 rum tencrorum (Tab. morph. Z. IV. fig. X. u.) 5 isquc in con- 

 linio strati extcrioris (ibid. fig. VIII. <?■) el ligni (ibid. /.). Kst 



ci convexitas cxirorsum spectans (fig. X. g 1 .), in qua paulo post 



conus foliorum vaginantium ellingitur (fig. VIII. g.- fig. X. #.), 

 quae aliud alii arctc imposila paulatim a ramo accrcscentc cx- 

 Irorsum fcrunlur et in cacuminc suo perforanlur. Intcrdum 

 haec foliorum rudimenta non asscquuntur vaginas prolongatus, 

 scd mancnt pcrbrcvia. quo paclo tcnucs aimulos aut squamas 

 circum axem laccras olTcrunt (Tab. Z. IV, fig. VII. s. a). Ra- 

 mus vcro puerulus ipse, a principio ut verruca convexa. coin 



instar assurgil atquc induil figuram caulis. quae en propius ac- 

 ccdit ad formam caudicis supcrioris, quo magis c terra pro- 

 pcllitur. Hi rami hypogaci per totam, qua discurrunt, longitu- 

 dincm, hie illic pracditi sunt foliis vaginantibus. ct iti locis, qui- 

 bus ilia alliguntur, uodos ostendunl, siculi rhi/.omata subterra- 

 nca Gramincarum, Cypcracearum, Scitaminearum etc. Uti ipsi 

 in orlu foliis vaginantibus stipati sunt, ita etiam in axillis ha- 

 rum vaginarum proferunt axes tcrtii ordinis, IVonnunquam pro 

 primitiva stirpc sunt illi breves et crassi , quos ego lurioncs 

 appcllavcrim ; alias mire prolongali sio/ones nominari qucant. 

 Ita in Chamaedorea ehdiore cos vidi quatuor pedes longos. 

 priusquam c terra erumpunt. Insignem Knigitudinem fcrunlur 

 asscqui stoloncs illetroxyli Humphiii , , Radices sub terra rc- 

 peiktes hinc iude novos producunt frtiticcs. qui saepc tarn longc 

 a tnmco progcrminant, ut in alleriiis area excrescant* quod 

 inter dominos rixas saepc movct, undc jus civile decidit, quod 

 omne, quod in alieno crescit agro. tllius sit domiui, tjut istius 

 soli possessor csl. u Rumph. Herb. Amboin. I. p. 7/4, (^tuamdiu 

 rami rhi/.omalis sub solo remanent, colore sunt albescente. 

 sensim sensimque in fuscum abcuntc; apex modo vividus vigens- 

 que est albescente viriditate. I*ari colore sunt folia vaginanlia, 

 quoad luce non ulunlur: sed haud ita longc persistunt, utpotc 

 quae mox in fibras longiludinales dissohuntur, ila ut sola co- 

 rona quacdam talium fibrarqm circa nodos supcrstcs sit. usque 

 dum ct ipsa piitredinc cxtingualur (cfr. Tab. morpliol. Z. IV. 

 fig. VI. s. 5. s. Chamaedorea elattor)* Quo loco hac vaginae 

 insidiinl, eo haud raro propullulant o ramis illis hvpogaeis ra- 

 dices adventitiac (ibidem r- r- r.) ita ut pariter atquc in grami- 

 nibus frequenter vcrlicillatim congrcgenlur, Ceterum vaginae 

 ab inferiore ad superiorcm partem augentur magniludiiic (cfi\ 

 Tab. morpliol. U. fig. I, a. h. c, in qua tl. primum folium com- 

 pletum est, Uaclris major; ct fig. II. a- b. y Calamus Draco hor- 

 torum). Si slolo folio oblcclus est, quod primarium axem slriclc 

 ampleclitur, co pcrfosso proruinpit (ibid. fig. II. c. ad dexlram). 

 Ubi slolo sursum c terra tcndil, folii gemmam similiter fert 

 alque in caudice. Finis clavac instar incrassatus foliis vaginaiv- 

 libus ohvelatur, sub quibus nucleus gemmae in formandis novis 

 frondibus operator (cfr. Tab. morph. Z. IV. lig. VI. Chamae- 

 dorea vlatior ct fig. V, Ithapis Jlabelliformis). Ilanc monc- 

 mus palmam practcr illos hypogaeos sloloncs cmiltcrc etiam 

 supra terrain lurioncs brcviorcs crassiorcsquc (ibid. fig. IV.)* 

 Ubi prhmim luccm slolo adspcxit, mox eandem asscquitur eras- 

 siludinein, quam stirps ejus genctrix. In Chamaedorea etatiorc 

 hi sloloncs non eminent c hypogaea parte caudicis, sed ox inter* 

 nodiis imis. terra liberalis: in qua re sane credidcrim eorum 

 primain indolem jam formatam fuissc, quum caudex sub terra 

 occultus jaccret. Apparent vestiti viridibus fuliis pileoliformibus, 

 more illorum ramorum, qui supra terrain pcrdurantcs maximc 

 in juvcncsccnlibus caudicibus aiiiiimdverlunlur (Tab. morph. R. 

 fig. I.); scd jam in prima aetate magna cum pertinacitatc dcor- 

 sum lendunl, obliqui in solum penetrant ct complurcs pedes 

 longi denuo escendunt in superficiem novum cltecturi caudiccm. 

 In his stolonibus perquam dilucide observari licet formalio gem- 

 inarum axiumquc tcrtiariorum. 



§. 25. Rami kpigaei. Inter ramos, qui supra terrain in 

 caudice palmacco gignuntur, duo sunt genera, quae possunl di- 

 gnosci) it ? qui in fine caudicis el pro rcgula incrcmenti speci* 

 nca ccrnuntur, el ii, qui in alia quadam parte caudicis magis 

 fortuili prorumpunt. Prior isle ramiflcatioiiis modus, quo fit ut 

 caudcx summus vcrc dcliquescal, quoad nos pahnas inquisivi- 

 mus. solum in I/vphaencs generc occurrit (cfr. Tab. iS.i.). 



6i 



