plane in solo appressus est aul, ut in ligura laudata, Ilcxus 

 in speciem fcrri c«|iiini* Ulraquc specie* caudiccm babel ab 

 initio tcrclcm: provectiore autcm actatc Sabal ambracalifcra ct 

 Adausoni caudiccm solcnl ila dilalarc. ut cum oflcranl in supc- 

 riorc parte convexum, in inferiorc concavum aul planum. Ex hoc 

 rhizomale crumpunt radices ndvcnliliac. quae pari ralionc auges- 

 cunl, qua ipse caudcx amplialur (Tab. morpli. S. fig* II. 2 — 19.). 

 llic forlassc acciderc potest, ul radix palaris aul illae radices, 

 quae c nodo primario (Tab. S. Jig. II*** fig. V°.) prodibanl 

 (ibid. 1.) una cum rcceiuioribus radicibus advcntiliis pcrsistcrc 

 valiant, id quod in multis Monocolyledoncis non obtinerc con- 

 slat. In Subalt ntc.vieana frondes ilc eaudiec ila decidunt. ut 

 itli cicatrices horizontalcs inscalpanl (fig, II. et V. a — «). In 

 Sabaii rfdan&ord (Tab. Z. II. fig. II. III.) imac partes vagina- 

 rum diu rcstanl atquc, quod gemma oblique has vaginas pcr- 

 rnmpil . lenuissima semper et inlirmissima ejus pars liiulitur et 

 crassissima mediana uniusctijusquc folii cum pclinlo adhaercnta 

 in altera mil t rum latus rhi/xnnnlis abslrudilur. Ila hacc folio- 

 rum fragmenta diutius remanent et pocne add u cans, ut crcdas, 

 folia distiche esse disposita* id quod mimine vcrum est. Jam 

 vero est quod moncam . dircclionis divcrsitalcm ? quam nobis 

 oflcrl gemma et caudcx jam cxcullus, in palmac pueritia non- 

 dum ita esse evidentem, licet uiriusquc partis axes a prima 

 indc cxplicationc angulum cfliciant. Sahalis yhlansonl (Tab. S. 

 fig. 1.) planla annolina vidctur gemmam tamquam ex apice ct 

 non in latus emitter*, quia breves ct crassac vaginae cum juvc- 

 nili caudicc arcle coalueninl. Accuralius autcm indaganti palct, 

 vcl jam in prima jnvcnlulc aliain esse dirccltoncm caudicis, aliam 

 gemmae* Similcm, quamvis minorcm dircctionis a linca vcr- 

 licali declinationem ascensus, olTeriint ctiatn Jlrahca ftulct& 9 iti- 

 plothcrnia humilia cl palma, quae in horlo botanico Mona* 

 censi nomine I typhaencs i/iebatcae exorta a me Tab. morpli. 

 S. fig. VIII. ct IX. dcpicla est. Inter *, punclum cxtrcmum ct 

 nalu maximum rhizomatis inlcrquc **, folii primi cicatricem. 

 apparel primum intcriiodiuin ? inter ** cl a alteram. Expiica- 

 tio ibi pondere, quod casu in planta germinanle jaccbat, rc- 

 prcssa lineam spiralcm cfibcit. Quodsi vero inlerrogavcris, quid 

 sit re vera, quod hac conditionc caudcx oblique in solo ace res- 

 eat aul in id demcrgalur, cl cur ndscensus liuic direction! ob- 

 noxius gemmam non in cxtrcmu apicc feral, id ego non magis 

 valco apertre, quam rcsponderc inlcrrogatus, cur caudcx so I en- 

 niter rectus dorsum crescere soleat. Est hie a nalttra insitus 

 amor, In forma cl slruclura cmbryonis nihil inveni, ex quo 

 illud queal expediri. Embryo nempc in rclativo pluuudac suae 

 situ congruil cum aliis cmbryonibus, quorum axis universalis 

 cum axe gemmae parilcr non concidit, scd acutuin cum eo facil 

 angulum {cfw Tab. inorph. O. fig* i.cl 4. 3 i3. ct Tab. Z.ll. fig. 1V.> 

 Sabal sitlamoni) : du.in aulein plumula cvolvi incipit 5 ambo 

 divergunt axes in recto angulo, id quod in omnibus paimis gcr- 

 minantibus facile obscrvabis. Inde forsau non crrabil ? qui dicat, 

 singularcm generis Saba/ts a solemni caudicis directionc degrcs- 

 siouem baud priinitivac debcri organi conformalioni. Id lamen 

 dixcris, huju* generis in eremento priinariam situs ralionem 

 inter corpus cmbryonis (quod est quasi primum caudicis stamen 

 ct rudimentum) ct gemmam magis servari, quam in aliis pal* 

 mis. In his cniin nodus primilivus. qui deorsum radiculas ex- 

 scriU sursum pliimulain, linca horizontal! in solu inligilur: con- 

 Ira in Sabale generc nodus alio ita vidctur corpori cmbryonis 

 adstriclus eoquc devictus. ut mox sub prima plantulac cvolulionc 

 a linca horizontal! dcfleclalur et oblique in solum deferatur. 

 Ncscio, an rectc idco pcrhibeas. in Sabala vim atquc pon- 

 dus cfliciendarum radicum superare vim gemmae sursum ten- 



LXXXI1I 



dentis. Scd. uti jam diximus. hacc verba sunt, quibns ipsam 

 rei naturam vix explicavcris, Cctcrum, id quod antca Jam ift- 

 dicavimus, id maximc in hac re judicanda respicienduin erit, 

 simulalquc adscensus apparucril, ejus vaginas ad superiorcm 

 cxlrcmilatcm caudicis circumcirca accrelas sum mum verticem 

 dense circumvelarc alquc occluderc neque aliam viam gemmae 

 interioribus partibus patere, practcr illain. quae de caudicis 

 primario axe gcometrico dcflcxa est. Sane opcrac pretium crll. 

 banc rem accuralius indagare el cum similibus degress! on i bus 

 dircctionis ab axe primario componcrc, qualcs in Equisclo . in 

 quibusdam Filicibus, in Ixia (cujus bulbi nalu minores infra 

 majorcs adsidunl) rcl. animadvertimus. 



DE CAUDICIS LONOITITDINE. CRASS1TIE ET KORMA. 



§. 28. Expositis jam its, <piac de caudicis palmarum 

 incremento atquc ramilicationc et directionc tradenda habui 3 ad 

 alias illius physicas propriclates transibo, et primum ogam do 

 tongituttine. (juam in ordine palmarum mirum in modum variarc 

 constat, qutppc qui caudiccs complcclalur paucorum modo pol- 

 licum longitudinc el inter froudiuin bases quasi dclitescentcs, 

 atquc alios ? qui {*rificijHun more prac rclii|uis arboribus con* 

 spicui, tn 100 pedant longituditicm cmicant, Quin immo. pal- 

 mac ut pro altissimis omnium stiqnum habcantur, saepe fallax 

 suadet caudicis simplicitas. Dintributio in iiuinque. quas certis 

 nolis circumscripsi, ordinis fainilias. quoad caudicis longitudi- 

 ncm hie non valet; quaevis cnim familia ct longos cl breves 

 vcl minimos oflerl, quam ob causam diversa cxcmpla ralionc 

 hahita loiigiludinis componcrc noltii. Jam vero abler res sc 

 habct. quum longiludincm cum peripheria conferamus. a can- 

 dice vanis in locis oblata; inde cnim valcmus certain legem 

 ccrlasquc cubici modi leges deduccre. Id igtlur in insequentc 

 tabula de quibusdam, quae ipsi mensi sumus aut in varus hor- 

 tis mctienda curavimus^ cxemplis proponimus, indicalis numc- 

 ris quoquc frondium. quas in tolo vcgetalionis proccssu caudcx 

 protulcral, ct quas in coma simul conlinerct, quo cliam faci- 

 lius fcramus judicium de temporis spalio, quo certam longitu- 

 dinem singula species altingat. 



§. 2c). Caudicis ciussities. Uti longitudinc , ita crassi- 

 tie palmarum caudcx summopcrc variat. Quos diximus cala- 

 mosos caudiccs. quales in Lepidocaryinis habemus* ii una cum 

 inslgni longitudinc diamctrum oflerunt minimam, contra cras- 

 sissimos simulquc longissimos conspicimus inter Cocoinarum 

 cocoidcos (Covu sltlatcac) ct liorassinarum (//wvf.v.y/) ; crassis- 

 simos simulquc. ralionc diamctri, brevissimos aliac Coci spe- 

 cies cl JMatroxyla ostcndunl. Ila il/alro&ylon Htunphii cum 

 i5 ad 20 pedum altitudine 2 ad 5 pedum diamctrum prac sc 

 ferrc traditur. 



1^ucmcuiii<pic palmac caudiccm versus superiorcm cx- 

 tremitatcm fieri graciliorem , illud insequentc tabula mensu- 

 rarum probabimus. Quodsi specie alitcr se habcat, alque in 

 apicc vidcatur crasscsccre, id frondium ibidem hacrcntibus re- 

 siduis deberi, ncc ipso ligni caudicis incremento. intclligas. Id 

 autcm in pbiribus cvenil, ul pctiolorum bases persistant et molli 

 ligno , tannpiain subcroso cortice 9 ipsum caudiccm involvanl, 

 ita ut nunc promissis pollicibus iuacipialis cvadal ct se prae- 

 bcat adscendenti faciliorem (uti in J*hocnicv daclylifera ct 

 Coco nucifeni)^ nunc regulari pctiolorum agminc in verticc 

 quasi captlulo cxornalus {Cocos coronata) aul cataphractus 



1*2 





