LXXXVI1I 



reliant, quae decussac cicalriccm, caudicem circuli inslar am- 

 hicntcm, rclinquunt. 



lYimum dc surEnFicm mXEBNOWOttUM cxponctur. Est 

 ca vcslita cpidcrmide organicc clausa, colore flavo, fnsco ant 

 cano, sicca, plerumque expert niloris, praccipuc in longitudinc, 

 naullatim cliam per latUudinem rimis hians idcoquc magis ct 

 magis in areolae impari magniludinc cl forma irregulari dillissa. 

 Quo arbor magis in aetatc provehitur, co plus hit jus iiutmncnli 

 organici pessum it atquo in inferiorc caudicc, id quod jam inc- 

 moratum est, saepc plane abolitum est. Deindc vcro super- 

 ficies aliam juncluram aliumquc eolorem accipil pro ligni pro- 

 prictatc ; quodsi conlinct fibras duras , nigral , cornu similes, 

 superficies ccrnilur colore snbnigro a ut fusco, sulcoa vcrlicalcs 

 habens lenucs (Borassas flabeUifarmis , stelhiopum, Lodoicca 

 sccchelUtnini). Contra si lignum est compositum libris subru- 

 bris aut canis, qua conditiunc plerumque minus quoquc don- 

 sum durmnque est, superficies vi lempestalis imbuitur colore 

 sordidc cano alquc injuriis coeli aflccla scrobibus implclur impa- 

 rl bus, hie illic in tomentum fibrillosum aut in par\ as festucas disso- 

 luta {Euterpe oteraeca, Cocos nucifera* Sahal Adansoni). Ouod 

 cxislit tempestate detrimentum , sacpius lam magnum csl , ul 

 tola caudicis diamclrus in quibusdam locis alTalim deminula con- 

 spiciatur {Cocos SChizophvUa 7 Tab, morph. T- fig. IV. J. IIujus 

 igilur specici superficies co maxima notanda est, quod cortex 

 postremo omms iulerit cl stratum, quod sub eo est* fibrosum 

 magnopcre atlenualur. In altcro vcro supcrficici generc non 

 idem accidit, in quo cortex ea est durilic et firmilale, ul nee 

 tempestate allicialur nee ulla pcriodo dcculialur. Inprhuis illud 

 iuvenics in caudicibus calamosis cl pcrpulchrc in Ctt/amo scipio- 

 man venali, qui cximia spissitate ct duritie corticis praecellil. 

 Sed qui in his scipionibtis ceriiitur splendor, polilura auclus 

 est. Colorem colophonium imitari nolum est: ill! vcro calami 

 indici, qui bus est cortex lucide fiavescens cl pacne albescens, 

 rarissimi cxislimanlur ideoque, uti pro longitudinc ac crassitatc 

 iutcrnodiorum (quam constat cliam augeri arlificiosc, arUculo 

 crassiorc proximo allcri aequato et gummi laccac ejusdem co- 

 loris illilo) maximi vcnduiilur* Color aulcm non semper pari 

 modo dilTusus est, sed nonnulla internodia quasi nubibus variala 

 Stint cl irrorata fuaci magis coloris. In scipionibus, quos hispa- 

 nos dici mos est, cernuntur cliam maculae fuscae, nigrcsccnlcs 

 aul nigrac, quae probabilitcp ortae sunt c diulina inlcrnodio- 

 rum irrigalionc , aqua scilicet sub vaginis rcmancntc* Minorc 

 paiilhim firmitntc et compagc superficies est in illis caudicibus 

 generis Calami* qui artuum brevilatc et elaslicilalis vi anlccel* 

 hint, alquc sub nomine Calamorum sacchari (..ZucUcrrohrc") 

 {Calami rudenlutn?) veneunt el in illis qui germanlce „Stuhl* 

 rohr" vocanlur {Calami vert cl e//ttrs/ris?j. Hi duo sunt uti 

 nuliim est, colore lucide flavcsccntc: priores cliam per longilu- 

 dincm CXSCulpti sulois plus niinus conspicuis, hi plerumque tene- 

 ris rimis hiatibusquc in corticc, Omnes vcro isti vcri caudices 

 calamosi co inter sc congruunt, quod cortex splcndidiis et firimis 

 CSf 3 taiuquam tciiui vernicc csscl obduclus. *^ua re dillerunt 

 a quibusdam caudicibus arundinaceis {Geonomae , Chnnuwdo- 

 rcae* Desmond) , quorum cortex durus quid cm est cl arete 

 cum strata fibroso copulatus, soil non illo vernicoso splcndorc. 

 Sunt hi caudices viridanti colore variac vicis. Donee interno- 

 dia foliorum vaginis dense vclata sunt, coram color csl albus 

 aut pallida flavus, Ubi vero nudautur soliquc exponunlur, illico 

 et aaepo paucls horis post levis mulatto in viridem colorem cer- 

 nitur. Quo longius vero lucis dilioni sunt olmoxia, co inlcu- 

 sius coquc acquius color illc viridis diapanditur. Hacc snbita 

 immutalio coloris indc oritur, quod sub ipso extreme corlicis 



stralo, ccllulis pachyplcuris forma to, globuli chlorophyll) com- 

 ponunlur, qui per stratum illud cxlremum pcllucidum conspi- 

 ClUOtor. Illi globuli chlorophyllci lucido sole cilissimc ougescunl 

 ccllulasquc Iotas implcnt, ita quidem, ul codem tempore suc- 

 cus in ccllulis viridis apparent* Ubi vcro non acuta Phoebi lux 

 In pallida aut fiavescentia internodia vim excrcerc potest, vcluli 

 in caldariis noslris per hiemem , inlegri menses praclercunt, 

 donee viridis color acccdat. Cblorophylli aulcm malcrics non 

 semper aequalitcr in quibusdam specicbus dirtusa ccrnilur , sed 

 partes quacdam illarum ccllularum cblorophylli copiam mox 

 dissolvunt, qua re lumescunt ila, ut ampliorcs cvadanl quam 

 cellulac eas cingcnles cldorophyllo scalenles. Sic in )iiveuilibus 

 inlernodiis Clutmaettorcae Svhiedcanae (Tab. morph. V. fig, I.) 

 videbis puncla albea, rotunda aut oblonga in supcrficic alioquin 

 acqualiler viridi. Sunt hacccc lalia luca, ubi compages laxior csl 

 alque cblorophyllo suo orbata. Ilorum caudicuin viridis cortex 

 sicubi soli patct cl acri, iulerdum fil ctiam cano-flavcsccns, ca- 

 nus aut subfitscus. Emortuus obscurior fit coloris ct splcndo- 

 rem amiltil. 



§. 3-'*' Fiionoium ciCATnix, Altera pars supcrficici caiuli- 

 cis palmacei csl folii cicatrix {Phylhtle llaync), quae multum 

 confert ad proprium caudicis adspeclum. Ham pro ampliludine 

 et forma vaginae ac pelioli par csl diflerrc. Conspicilur in om- 

 nibus palmis caudicem circum pcrcurrens; cl quoniam folia non 

 solum amplexicaulia sunt, sed ctiam in mediana sal magna cras- 

 sitatc* pliyllulc ad magnam us<|uc aetalem conspicua csl. Solet 

 ca esse in mediana 9. dorsi latere mullo lalior, quam m oppo- 

 site latere vcnlrali, 



Puyllules ohm^uitas. I'raccipuc hie vidclur esse moncn- 

 dum, pliyllules finem inferiorcm circa caudicem ncutiquam cfli- 

 cerc circulum plane hori/.onlalcm , sed ejus basin saepc in uno 

 latere nuilto magis deprcssam esse, quam in altcro. t^uac di- 

 rectionis obliquilas nonnunquam tanla est el per plures frondes 

 tlA repctita, ut caudicis adspectum singularitcr immulel. Illud 

 oredidenm non solum cilici imparl crassitatc illius partis, qua 

 folium caudici adhaesit, sed ctiam primitiva folii cxplicattonc, 

 quo scilicet modo in gemmae axi cvolvalur alquc paullalim, 

 aucla mulua duorum organorum ampliludine, magis el magis 

 ab co scparclur ct abscindalur. Folia uempe uuiupiam circa 

 axem pari cl rob ore ct tempore formaulur, sed vis processus 

 phylloplastici semper alio in loco alia est et prior quam in alio. 

 Subcessiva igilur folii cvolulio ct a caudicc dissolulio opcralur 

 in liuca, quae cochleae ambages describil. Folium c caudicc 

 quasi Spiral! modo cxlorquelur, id quod infra, ubi dc historia 

 folii scsc cxplicantis aelurus sum, iatius exponam, Ncscio an 

 interdum spadicum ipioquc cvolulio in foliorum axillis ad obli- 

 uuitalem phyllularum simul aliquid cfiiciat. 



TuvLLULiis cincimsCKIPTlO varia, pro vaginae cl pclioli 

 ex ilia prodeunlis figura cl crassitie, ad nonnullas species me- 

 lius dignoscendas potest conferre. Si partem caudicis phylhilc 

 descriplam per sc solum (omisso sequcnte inlernodio) conlcm- 

 idamur, fere plerumque iincnimus cum non regularem ollerrc 

 cylindri formam, sed ampliorcm fieri paullulum sursum, aut de- 

 orsum maximequc in mediana. Id probabile est cflici afflucnlia 

 vasorum fasciculi, qui c caudicc in folii basin Iranseunl; quo in- 

 ternodia sunt longiora, co magis caudicis paries pliyllulc occu- 

 palac ad cylindri formam acccdunl; quo ea sunt brcviora cl 

 quo validior indc imprcssio, quam bases foliorum densa phyl- 

 lotaxi sibi succcdenlcs inviccm cxcrccnl, co minus inter sc aequa 

 ct regularis eril forma haram pliyllularuin. 



« _ 



; 







• 



