xciv 



foliis maximc ad rcspirandum opus csl, brcvilalis causa appcllaho 

 teleophytla. quasi folia ncccssariis putibns cxstructa ct absolula. 



IIocc duo foliorum genera non imituo transcuni, i. c. rndi- 

 mcntum fulii pilcoliformis ncquil evador© tclcophylhun cl hoc 

 vice versa alitor multo cvoKilur atque pileoliforme- Primac 

 folii fonnalioncs, Cpae in gemmae nuclco apparent, semper sunt 

 cae mudo. quae folia pilcoliformia sunt rcpraesentaturae; quo- 

 rum poslquam copia quacdam cdita est, soquunlur ca folia, qui- 

 bus est lamina (el liaec initio simplicissima iicquc lamina pin- 

 nata divisave instrucla). AL nihilo minus gonitis jam tclcophvl- 

 lis , denuo formantur folia , quae mere cvadunt pilcoliformia. 

 Ilacc duonnn foliorum succcssio, quin in gemmae nucleo c cerla 

 lege incidat, equidem baud dubilavcrim. scd nonduui ista lex in 

 luccm edila est. Ubi arbor certain ijuandam aetatem agil, ejus 

 axem primarium vcrisimile est produccrc solum perfecla ilia 

 folia, altera progenia humiliorc plane abolita, id quod sacpius 

 alibi cognitum habemus. Idcirco suspicor, adullam Chtuuacro* 

 pent humitem in coma nisi tolcopbylla nulla gesture folia, so- 

 bolem autcm sivc axes lalcralcs cllingorc ulriusquc generis fron- 

 dcm. Jam ipsam ralioncm. qua ulrumquc horum foliorum ado- 

 lcseat, singulatim pcrscquamur. 



§. Vi. Genesis foliorum pileoi.ikormium. In primo stadio 

 baec folia oriuntur. uti jam dictum csl, elala e supcrficic axis 

 vcrrucula parva parenchymals mucosi , quae format io mox 

 dispaudilur in planum, particulis nimirum proximo adjacentibus 

 ct cum ilia verruca cohacrenlibus parilcr a nucleo gemmae 

 scparalis. In hoc turn ccrniliir tenuis lamella uno loco (for- 

 tassc quo loco primum coepil inlumcsccrc verruca) paullo eras- 

 sior. Qui inter banc lamcllam ct adjaccntes proximo partes 

 ccllulosas ailftiil conlcxlus, paullatim diluitur, quo facto inter 

 folium puerile et gemmae nuclcum conspicilur intervallum (Tab. 

 morpln Z. VI, fig. I. II. &); ipsa lamella nugclur usque cl vo- 

 lumine cl crassitic atque uno polissimum loco, in mediana. 

 evadil crassior; quo plurcs succedunl rcccntcs formationcs, eo 

 majorem convcxitatcm accipit ; in vcrlicc aul alio quodam lo- 

 co (ibidem */) hi coniformes pileoli (Unit lenuissimi , et in 

 hoc ipso loco disciiulimtur viam patcfacturi succedenli proli, 

 quae quo longius protrudilur, co magis hiat orificium, ex quo 

 poslrcmo sequcnlia folia lota quoant prodirc. Folia pilcoliformia 

 erigunlur dirccta elliciuntque cylindruin membranaccum. qui, 

 cultro vcrticaliler apcrlus, latora specie s<juamarum leuuium, 

 supra contractarum adspicienda ollert. Sunt hac formae, quas 

 Mohlius in Tab. P. lig. 5. A. depinxit el „foliola plumula nonduni 

 cvolula" nuncupaviL In Tub- Z. VI. fig. III. partes quae ad unum 

 idemquc folium pertinent eodem numero sunt insignilac. Pro 

 loco scclionis verticals squamae modo angustiorcs modo laliorcs 

 apparent, modo longiores modo breviorcs* Aucla tola gemma 

 ctiam folia pilcoliformia ad cerium usque gradum magnitudi- 

 nis adscendunt, quern ubi nacta sunt rclardari videnlur in vigorc 

 suo, postrcmo aulem langucsccrc ct cmori, foliis tcleophyllis sub 

 ipsis posilis lactc accrcsccntibus. Kolia pileoliformia , quae in 

 slolonibus Chamacropis liumilis oriuntur el utpote libcriora mu- 

 luaquc prcssiono non affecta magis possunl adaugori , ipsius 

 slolonis incrcmonlo aluntur. Virescunt paullatim et diu conspi- 

 ciuntur, donee subcrcscenlibus partibus diflissa deculiantur. 



Haoc de originc ac vita foliorum pilcoliformium Cluunae* 

 ropis humllts maximo videntur esse memorabilia. Ccterum est 

 <[uod moncam , banc rem baud ita simplicitcr scse semper ha- 

 bere, quam ut liiccc cnarravh Elenim singulae lamellae con- 

 vcxac, quae in primaova gemma dense alia super aliam invo- 

 lutac jaccnt, non ubiquc codem tempore dissolvunlur, sed impari- 



bus momentis, ut aliac harum ccllulosarum lamellarum jam plane 

 inter scse discretac sinl, dum aliae ct inter se et cum rudimenlis 

 futurorum teleopbyllorum hie illic (f'g', citata 1. e) stralo tencrrimi 

 parenchymals cohaerent, Ita accidcrc potest, ul cadem lamella, 

 quae inter duas alias est, in scctionc vertical] oliquo loco adhuc 

 cum vicina lamella, cxtrorsum ipsam contcgente, concrcta cor- 

 nalur, alio aulem cum folii rudimento, <|uod ipsa obtegtt; idco 

 ctiam loca, quibus folia sibi succodentia primo scparanlur, non 

 semper sunt cadem. lulerdum folia sibi proximo succodentia in 

 ccnlro suo sunt jam libera, cohaerent aulem in inferiorc parte; 

 intordum ratio inverlilur. Muc acccdil, nisi fallor, illud, quod 

 plura illorum foliorum rudimenta super omncs rcccntiorcs for- 

 maliones gemmae extensa cubent, alia cerium modo numcrum 

 obvclcul; quorum priora nccesso csl postcrioribus fieri amphora. 

 Siimil manifestum csl, nonnfei in oa gemma, quae pauciora pro 

 rationc folia conlineat (id quod niaxime obliuot in gemma lenuis 

 alieujus sobolis) omnia folia uno aul pluribus pileoliformibus ob- 

 tecla esse, contra in ca, quae uborlate foliorum exccllat idco- 

 quc folia per phyllolaxin magis complicitam in crassiore axe 

 disposita oflerat , unumquodque riidimentum oxiguam pro uni- 

 vcrso omnium foliorum praoscnlium numero in sc conderc fo- 

 liorum uovoruin copiam. 



^. ^|5. FOLIORUM VAGINA FETIOLO KT LAMINA liONATORL'M 



GENESIS. Kliam hnec folia oriuntur specie com, tencra tela ccl- 

 lulosa composili, qui ex supcrficie plastici strati caudicis pro- 

 mittitur. Ab initio non adesl compagis div orlium ; postea la- 

 men disjungilur sli'alum (Tab. morph. Z. VI. fig, I. II. III. /i) 

 ci rcum tolam superficiem, qua re cfluigilur membrana col- 

 lulosa corpus quoddam inteslinum quasi nuclcum includens. 

 Hie igilur in pbyllogcnesi actus facile coinparari polcsl cum 

 co, quern in evolulione cmbryonis palmac animadvcrlimus. 

 Nam quae in gerniinanle seminc bic a se dirimunlur partes, 

 cotyledo est ot plumula ab ilia circumctusa; ulraque vero pars 

 a principio nondum vcre ab altera csl scgregata, undo totum 

 illud in primo sladio vocalur corpus cofyletloncunu Pari igitur 

 ralionc, atque illud audit corpus cotyledoneum, primam folii 

 malericin dixeris corpus failure* quod quidom primo sladio ita 

 csl comparalum, ul dissolulioneni suporliciei in stratum super- 

 ficial inquc aliud illo tamquam nucleus inclusum in sc condaL 

 at non ahsolutam praebcat : in quo ergo tota matcrios potius 

 tamquam solidum corpus adest. Paullatim autcm bacccc di- 

 rcmplio in duo strata, cxtcrius circumvclans cl internum, ma- 

 gis lit conspicua idquc primum indicator in inferiorc parte cor- 

 poris foliaris, divcrsa junclui-ae densitate. Prius vero quam 

 bacccc dissolutio hicidat, corpus foliarc induilur formis a pri- 

 mitive figura coni (Tab. morph- Z.VI. fig. II. f.) aiverais. Col- 

 lala onim primaova forma, quae novissima ipsum centrum 

 phyllophori occupat, cum nliis formis ab latere posilis, non diffi- 

 cile csl pcrspcclu, has habendos esse illorum ullcriorcs cvolulinncs, 

 vcrrucac sen coni igilur formam transiisse in formam cylindri 

 in unum talus curvali (ibid. fig. II, A. //. fig. UK C. U.): corpora 

 cliam majnra natu effingore cylindruin rectum , in uno latere 

 gibbosum oademque scrius clavam imparibus latcribus (ibid. 

 fig. III. Am -G.). Porro sc ollert forma, assimilis galeae longc 

 pctiolalac aul cassidi Aconiti , quam Mirbclius cochlear! con- 

 lulil (ibid. /A). 



At hac divorsac formae pari aelatc non prorsus con- 

 gruunt , sod parvac intcrcidunl dillerontiac, inde , uli vidclur, 

 clfectac, utruin sub illis foliorum rudimontis jam aliarum for- 

 matiuiuiin condalur indoles, necne atque quacnam organa pro- 

 xima supra talc folium scse cxplica\crint. Oriuntur autcm hac 



i 



