xcix 



I* folium flabe/liformc, forma minus cxculta, II- folium 

 pinnatum^ forma inagis cxculla, III. folium iluplicaio- pinna* 

 ta/n i cumpositio sen rcpelitio coinplurium pmualorum foliorum 

 in una cademque rhacludc. 



In omnibus his folii formalinnihus, quod ex usu solemn! 

 in palma fromlcm nominari jam adnotavimus , trcs ejus orga- 

 mcac regioncs possunt dignosci: jam igilur do vagina, peliolo, 

 lamina singulathn cxponain. 



(j. 55- 1*i:oni>is PARS VAGINALIS, (^liac optimus MohljUS 



cap, I. §. 5G. de mnrphosi vaginae altiilit, ca tie hac frond is 



parlc facile sufliciant. Hie id modo addam, banc partem divcr- 



sissimam inveniri pro magnitudine, amhiiu, forma, compage. so- 



lidilatc, pcrcnnitulc. Ha est vagina modo cyliudrus circumcirca 



clansus, modo conus, basi dcorsum vergente aut sursum, bic 



in vcnlrali latere magis minusve alio incisa. illic in obliquum ob* 



truncata, nunc ubiquc pari lexlura, nunc sursum el margincm 



versus solula in singulnrc illnd rclc fihrosum. fibrillitium s. 



reticulum Linh. atque pro materia sua aut iota aut partim alias 



membranacca, papyracca, panniformis, coriacca, )ignosa > alias 



dissoluln in fibras fibrillilii et Stopped. Fibrae vaginae, <le qui* 



bus permulla protulit Mohlius nosier cap. L §. 56. s lum per- 



quam tenues et filiformes apparent, lum magnam crassitiem, 



tirmitalcm, duriticm conscquuutur , quo paclo, parenchymal 



inter cas Icmpeslalis injariis cxlinclo, nunc molles, nunc uti 



laminae corneae e maxilla lialaenae cIasticao 3 aul rigidac, uli 



fila fcrrca supcrsunt. Xoinino e. gr. slltah-am funiferam (Tab. 



morph. T. fig. I. II.), cujus fibrae lirmae, durnc, clasticac, nU 



grcsccnles, ad pcniculos fabricandos adhihentur. I lac fibrae 



uoimunquam acuuntur el aculcis similes liunl. Ha erigunlur pol- 



lices duos ad qualuor longac, tercles ct in uno lalerc sulco 



lenui longitudinal! aflcclac c rcticulo Clumutcropis J/\\s/ricis t In 



/Itlatca ccpltalote fibrillilii sunt fibrae pcrqunm tenues, lorlac, 



colore nigro ct prima obiutu pares capillis hominum equorum- 



ve. Frequcntissima antcm forma fibrillitii est ca, quae variis 



laoiniis subfusci panni assimulatur, modo per longum spatium 



acqua, modo rctis modo distracta ct in fibras decussatas disso- 



lata, uti in Diplothcmio maritimo (Tab. 77. A), Coco nuci- 



fera (Tab. 75.), Sabat umbraculifera (Tab. T. fig. V,), Co- 



prmiria cerifera (Tab. 5o. A), C hospita, Livitttona chi- 



nensi , ausfrali el aliis mult is. I lane matcriom pariter ac fibro- 



snin partem nucis Coei 7 notum est nomine Cairo ad varies res 



arte cflicicndas adhibcri : longus csl do ca (malaicc audit Iluual) 



FVumphiua in Coco nacifcra^ Arcnga saccharifera ct al. 



In Lcopohtinia ptdchra (Tab. 100. fig. 1.) cernilur fibrillitium 



conlcxlum fibris in planum coinprcssis, elastic!)*, decussalis, quaa 



in summo fine, pcliolo opposito. ctiani cohaercnl , ita ut haec 



cxlrcmilas specie auriculae a camlicc divcrgal. Kt coinplurcs 



aliae palmac, c. g. Ucua/fw* vaginarum orificium oslcndnni 



bine ab uno latere in auriculam meinln'anaceain prodnclum. l)i- 



vcrso prordUS ratio obtincl in Trithrinacc brasiliensi (Tab. 104.). 



in qua inferior vagina exstructa est fibris parallclis sursum pro- 



currentibus, quae modo marginem versus anastomosi coqvc- 



uiuul atque in aculeos pianos, subulalos, digjlum et plus lon- 



gos, firmissimos oxcurrunt. 



^. 5G. Sti^ula* 1 Iodic fere cerium dcliberalumque est 

 inter botanicos, slipuhun^ quae potissimum in dicotvledoncis fro- 

 quens apparel , nihil esse nisi vaginae solutioncm lateralcm, 

 quae a mediana dextra sinistraque incidit (camqne texlura quo- 

 daminodo aspirare ad illam vcrac laminae). Kadcm formatio 

 licet rarior minusque cxculla occurrit ctiani in palmis. Videatur 



Caryoto ur&M (Tab. morph. V. fig. II. «). in qua eummo para 

 pelioli duabus auriculis membranaccis, valdc aoutis. cxlructa 

 est, quae Slipnlia aliarum pfantarum sunt pcrsimitcs, casque di- 

 xeris stipulm anleriorcs intrafoUdccas sivo axil I ares: in basi 

 autem sunt invicem concretae. Non est quod commeniorem, 

 palmarum slipulas nou ca cauli arliculalione nexas conspici, 

 qua dicotylcdonom ; nam insignc est monocolylcdonum constau- 

 tissimum, earum folia non c lege cerla articular!; undo nee 

 slipulis cvaderc, par est. 



in 



§. 57. Ocrba, Kliam ilia vaginalis partis forma, quae 

 supra petioli orlum sursum producitur ct ocrea vocatur, cerni- 

 lur in palmis et ca, uli cl. Mohlius (cap. I. §, 56.) monuil, va- 

 lidissima in Dcsmonco (Tab. G8. G9. iG5.). Ocrcac in hoc gc- 

 nerc fere inter longissimas videatur nuneupandae, quae usquam 

 in plaularum regno spectantur, quum pedem dimidium ct plus 

 cxlcndanlur. Si caudiccm arete amplcctuntur, fieri potest, uti 

 in Desmonco polyac€tntho 7 spadix suboriens ut ocream per- 

 rumpat In alia specie Desmond brasilicnsis (Tab. Z.V1II. fig. I.), 

 quain designarc non ausim (speciminibus baud suppetenlibus), 

 inllorcscenlia (1) longae vaginae (u) dorsum pcrforat, quo faelo 

 primo obtUlU spadiccm (,v) folio inferior! (f) opposilum, juxla 

 axem (a), offcrrc videtur. ZtibmBhapisjlabcllifornus^ob* 14^.) 

 quodam modo oslcndit ocream, sed'ea fere Iota in reticulum 

 laxata est. Item in quibusdam spcoiebus Calami, uti in C, eque* 

 -sV/v Tab. n 5. Ct Ceraiolobo gUatccsccnte^ ocrcac cernilur ana* 

 logon. Hie ct alios in Calamcis (e. g. Catamo viliari HI.), ctiam 

 alia intcrccdit perqtiam mira ratio inter \aginam el inflorcsccn- 

 tiam sivc cvolulam sivc quae convcrsa est in lorum s. corpus 

 longum, liliforme, aculcia praeditum; ibi cnim haec inflorcscen- 

 tiae pars basil&ris ad latus vaginae secundum longttudinem 

 accrevit ct propc a peliolo juxla vaginam videtur oriri , quum 

 in pracccdcntis frondis axilla originem capiat, Confr. Tab. 

 morph. L T . d^ lib, ubi tl ocrca, a pimclum coalilionis lori vcl 

 spadicis cvoluti {c b) cum vagina ivpracsental (Calami vimi- 

 nails). Aliam hujus organi structuram eamque prorsus sin- 

 gularcm iavenimus in gencrc Indiae orienlalis, quod vocatur 

 Calamosagas per Griffithium, qui minus recta ligulam id 

 salutavit. Supra petiolum lalcralitcr promissum ocrea eminct 

 fere cylindrica, in latere pelioli parti supcriori obverso pressione 

 plana, sursum vcro distendilur in cucullum vol vesicam sca- 

 phoideam, quae in latere venlrem folii spcclantc per rimam biat 

 vcrlicalem. Polium succedens per rimam exscritur. (Confr. 

 Tab. morph. Z.VIII. fig. II. III. IV. dc Calamosago acaphi- 

 gero Or. ct rem minus excultam in Ramphia II, t. i5G, ad A 

 de Hortholaia rigida % verisimililer cangencrc.) 



§. 5it. Rsnoiua. Licvla. In peliolo cam habemus pal- 

 mac partem , in qua nos minimac divei'sitalcs el proprictatcs 

 ofiendunl* Itaque in hoc OICO morphologico prospectu relego ad 

 ca quae Moblius nostcr de forma pelioli cap. L ^. 55. deque 

 armis ^. Gu., siculi de ligula ^. GB. adtulll. 



Haec quidem posterior pars solum in peliolo frondium 

 flabelliformium occurrit (cfr. Licuaia pellata Tab. i3/|. fig. UK 

 IV., Licuaia acufifula Tab. i35. f%g* HI.). Hand injuria ejus 

 originem ila constituil Mohl., ut sit pro supcriorc parte rhacht- 

 dis frondis pinnalae. Ke cnim vera hie processus oblongus, in 

 cxlrcmitalc sua modo oblusus modo aculus, in supcriorc latere 

 frondis apparel tamquam ea pars rliachidis, quae non antror- 

 BUm inlcr lacinias laminae prodirc el excrcsccre potest, quia 

 hac circa lincm pelioli scdem babent, ut supra locum quo lacimac 

 iuhaerenl. oblique el in fronte cl sursum cxlcndutur. I.Jqulu 



5o 





