CXIV 



Tab. Z.XVIII. fig. XVil., Calamus GriffiASantu 9, ibid. fig. XXVII.; 2) nervorum 

 complexu* duo sihi ex adverso sunt pnrili: D. petiolaris tf^ Jenkinsianus cf, ibid, 

 fig. III. V»; 3) nervorum bini comploxus posticc versus axem iloris convcrgunt: 

 Bapltia Rujjia ibid. fig. XVI.. Calamus patustri* £ el eastaneus ibid, fig, X. XXII. 

 (C. fasciculate** Flagdtum f leptcspadix, arborescent, sehhospathus, muUifiortu\ Dae* 

 monorops angustifdius cf, calicarpus cf. ibid, fig. IV. VII. (D. nutantijUnu cT, Bf«- 

 stersianu* cf rel.). 



II. BBACTEA BIFLOBA, 



In hoc inflorcsccntiuo modo considcraudum csl: t) num utcrquc flos rite 

 erolvalur an alter aborium paliatur; 2) num crolutus prior (inferior) sit on secun- 

 dum; 5) cujusnam sexus sit ovolulus el cujus ambo; 4) an flori cuiris bractcola una 

 plurcsvc addictao fiat; 5) quaenam bractcolarum florem dciivaium (secundarium) 

 e sinu »uo nromat, illiquc igitur verac bractcac oflictum pracstat. 



A. Squamaoformts discrota 



I) obi .- ■ c ■! Hoc raro aceidit, c. g. in cxtrcmU paribus fiorutn 



masculorum in Cocoini* ct probabile est, illud sequi e bractcoUrum abortu. 



i) Bractea biflora, bractcota Ulrica ad unum florem (secundarium), ad 

 alteram (primarium) nulla. Id evenit in multis Arccinit, Cocoinis, Corvphinis, et 

 ex deficientia allcrius ad florem primarium bracteolae (o), ct ejus bracteolae, 

 quae cmittit florem secundarium {(J), a<l hunc direciionc cfllcitur. Cfr. Caryota 

 Tab. Z.X1X. fig. X. 2. 



3) Bractea biflora , bracteolis ad singulos florcs singulis. Hoc 

 portnuUum vari.it pro loco, quern ohtincni bracteolae. In Areea triandra % ubi 

 (lores anlrorsum convcrgunt, una est posita amicus ad unum latus Iloris, et altera 

 item anticus in opposito latere allcrius iloris. In Diplot/iemio eaudescente allcrius 

 Iloris bractcola multum sursum protenditur et quasi dirimit duos flore* maaculos. 

 In Copemida ■'.-.: (Tab. Z. XIX. fig. II. 2.) utraque bractcola quoque stat in 

 antieo latere. Vix autcm aceidit, ut utraque bractcola cxactc svmmotricam affe- 

 ctct intra brae I cam posilioncm. Explicalur bic modus co quod primarius flos 

 bibractoolatus alteram bractcolam (a) sibi ad latus conservat. dum altera (<3), 

 flori sccundario pro bractea intervicna, lutic stat vieina. 



4) Bractea biflora, bracioolis duabus ad unum florem, ad altcrum 

 (evolutum nut abortivum) nulla: Euterpe* edutis llos 9 cum umco cfi (Tab. Z. XVI. 

 fig. XXIV.), ct cjusdem specie! florcs masculi geminati in apicihu* ramorum spa- 

 diets; item in extremis floribus mascutis multarum Coeorum y uti coronatae. Id eo 

 evenit quod ad florem I nulla rcmancat bractcola* quia ea, quae florem II parit 

 (ft) deturbatur, dum liuic flori II quoquo bractcola j$* compctit. Cfr. Copemida 

 hospita Tab. Z.XIX. fig. II. 3. Caryota sobolijera* ibid. tig. X. £ — 10. 



5) Bractea billora, bracteolis duabus ad florem unum (EI), ad alte- 

 ram (I) unica, saepe pcrbreri. Euterpe* oteraccae florcs masculi in supcriorc 

 parte tpadicis , ubi bractcola unius Iloris baud raro tola cranvtcit. In Copemida 

 rarius. 



6> Bractea biflora, tribracteolata, bracteolis florem foemincum am* 

 bicntibus. Maximilian* rcgia. Cfr. icon Tab. Z.XV1. fig. II, t- 3- Malta micro- 

 carpa, ibid. fig. V. — Bracteolae Ires florem 9 stipantes reapse sunt divers! 

 gradus «3, &\ fi"): 3 ad florem cf (I) pettinct jam primo stadio aboricntvm, 

 vix brcvissimo nodulo indicatuin aut onnuuo deliquesccntcm , fl' ad altcrum tlo- 

 rem <f pcitincns, e sinu suo florem S II (origimtus III) proinii, qui ($" tamquam 

 sua bractcola circumdatur. Ita protagma fit, quod specie, acd non re vera, tin- 

 icum florem 2 tamquam exc!pulum ambit. Cfr. infra 111. 



T) Bractea biflora, cum bracteolis qualuor, unica ad I, tribW ad IT 

 Clfr. Captrnida hosplta. Tab* Z. Xl\. fig. I! 1. Mos Itl aboritur. 



8) Bractea biflora, cum bracteolis quatuor circa florem 9, est mo* 

 dus supra 6 notatus, addila circa florem $ bractcola altera (i"itur a" et f}"\ 



B. Bractea biflora cum rhachi aut cum vicinii contiata. 



i) Bractea cum rhacbi supra foveam connala, florcs binos demum emergen- 

 ICi ilipans, bi- aut quadribractcolata. Hue periinet Slackia Grifll J. J| guamira 

 Bl., ubi in fovea duo llores sedcnl; aut uterquc masculus (Tab. Itfi. I!». 29.), alter I 

 specie cbracteolatus , alter 11 bibractcobius, aut until foemineus adstantibus bra- 

 'teolis tribus et alter abortivns adstame bractcola unica (ibid. fig. SO.)* ubi a et 

 It protagma cxterius. a' CI /J' protagma inleriu* constituunt. — In his foveis 

 nonnuuqoam bracicolom notavi liberam, br.ictcac (ibidem i) ex ad verso po*itam 

 (cfr. I. c. fig- a.) t quam indueor ut pro ptimi cycli cjclarchum habeam. Tloris ab- 

 ortii'i rudimenluin ex ejus axilla provenien* in paucis illis, quas cxamtnare licuit, 

 foveis non repcri. Analogon liabcs in inflorescenlia Lodoitcae infra IV. B. I. 



2) Bractea cum rhachi supra foveam connala, (lores binos demum emcr- 

 gentes stipans, bracteolis bini* barbulatis (0 ji') ad florem (anthesi descen- 

 dente) inferiorem, unica (a) nd superiorcm (I) prius efflorescefiiein. H^phatnts 

 thebaxcac llores masculi. Tab. Z.X1X. fig. I, 



a) Bractea cum vicinis coalita biflora, bracteolis bints oppositis (ail) et 

 bractcola secundo flori addicia (a*) inter sc Hberis. Malacca scsumla, affnh et 



Waltiddana £ Tab. Z, XVIII. fig. 



MX, 



4) Bractea cum vicinis infcrnC coalita billora, bracteolis bint* in spa- 

 thellulam bilocularcm co nfl uentibus: Zalacca macroJtaehya ct conferta. 

 Tab. Z.XVUL fig. XXVIIL XXIX. Bractcola secundi gradus (<*') aut bicarioati 

 ^ut ccarinata cum proiagmate exteriore coalescil. 



5) Bractea cum vicinis inferne coalita, biflora; spathella tubuloia cari- 

 na tit. Bracteolae linearcs transvorsim positac medio longitudinalitcr cristatac : 

 Mauritia vimftra masc, in exemplaribus ab Orbignio rclatis sacpe obscrvatum 

 Fst cadem ratio ac supra I. B. 5-, evoluto altero flore. Tab, Z. XI, fig. I. t. 3. 



C. Bractea spathacea t i. c. spathella, biflora. 



In hoe modo nraecipuc valent, quae supra de mombris protagmatis plu- 

 rium graduum in protagma specie unius gradus conspirantibui scripsimus. Utrum- 

 que florem circumdai vnorAOSiA rnisit giladls amplexicaule, quod plerumque cu- 

 pulam eflormat carinas binis nostice convergentibus. Baro non clausum est scd 

 antice apcrtum observatur, 0* g- in Calamo Uttui, macrocarpo y Griffithiatw , Tab. 

 Z. XVIII. fig. XXIV- XXV. XXVII. Barissimc carina instruitur unica, in Daema* 

 noropc IIugdiano t Tab. Z. XII. fig. lib, ubi nullum est dubium, originitus constare 

 folio unico. Cbi carinac duae adsunt utraquc acqualis est magnitudiuo, aut rarius 

 altera major et longius producta (Tab. Z. XVIII. fig. XXIV.). Talis spalhcllula 

 bicarinata utrum originitus simplex sit c rudimento bilobo vnata, an duo- 

 bus coalita, in medio relinquamus. Piiotagjia skci.m>i giiadis florem II ambit, 

 dutn I co earcai. Stat hoc protagma U inter utrurm/uc fi^ran^ dorso medianat suae 

 versus Jforem J directum* et dutn earinis dualus munitur ens pUrurnyuc versus hunc 

 jforem comersas habeL Ceternm muiua membrorum protagmatis positio nonnun- 

 quam alteratur pressione et dcturbationo partium. Cfr. Tab. Z.XVIII. fig. XVfl 

 in Daem. hngipede 9 id quod item ccrnitur in U. Hugeliano ct indanclepide. 



Flos 1 aegrius evolritur et frequenter omnino aboritur, jam plane deli* 

 quescens, jam sub apecie noduli, prolagmati intcriori apuliciii conspicuus. Ideo: 



1) Flos alter (II) crolutus, alter (1) abortivus. 



a) Etoluitii J. Tab. Z.XVIII. fig. XV. l. Cat. jlor&undu*. 



b) Kvolulus ?. Ibid. fig. XV. 4. fig. XXIV. CaL tenuis. 



i) Flos utcrquc cvolutus. 



a) Alter (1) c?\ alter (II) 9* Casus communis. 



b) Vtcique #. Ibid. fig. XV. 2, 3. Cal. Jtoribundus. 



c) Utcrquc 9. Ibid. fig. XVIII. CaL hiflcrus. 



III. BBAC1FA TIUFMHIA. 



Haec ratio est magnao palmarum copiae veluti tynus. Maximo ohiincl 

 in Cocoinis el Arec!ni\, ita sit llos modius foemineus, duo a latere positi masculi 

 sint. In inferioribus partibus vpadicis talis situs floruin domiuatur; supra autein, 

 flore focminco aborienlc, solummodo pares masculi prolkiunlur. Ktiam in Cory- 

 phinis, ubi flore* omncs cadem forma esse solent, animadvertes floribus tor- 

 natim compositis medium prae ceteris lactius fructillcarc. 



Hone inflorcsccutiam si quis obiter inspexerit, medium florem 9 P ro 

 terminal!, latcralcs t? pro derivatis unius ejusdemque ordinis b.ibcbit; scd accu- 

 rata investigalio docot, atem floriferutn trium graduum adesse, ex lego eidiuu 

 aut rarius bostrydds (Scbiuip.) circinatum, idco florem 9 Q 0n primum esse scd 

 ullimum, ct pcculiari, cjua regitur talis inlloresccntia , motu anthogenetico, nunc 

 dcxlrorsum nunc sinistrorsum proccdeute, fieri, ut florcs originarium situm amit- 

 tant alquc spiratim iln colloccntur , ut par masculorum foemincum inter so exci- 

 piat K tali delurb.itionc rcl.ilivam quoque llorum pn^ilionem alquc bractcola- 

 rum ad singulos pcrtincuiium imbricationem immutaii, necessc est. Cujus rei 

 reran indolent, quam primus cl, Al. Brannius 1855 cognovit ct serius mihi 

 indicavit, prae aliis encil bistoiia evolutiunis Cod oleraceae y ubi florem I cf 

 reliquis praccociorem , minorcm florem II <f* el omnium minimum til Q depre- 

 henderc licuit. Cfr. Tab, Z. XV. fig. L Magna quonuc diagrammatum series 

 dc floribus Caryotac soboUferac dclineata, f J'ab. Z,XIX. fig. X., eamdem legem 

 comprobat. ubi duo solum adsint flore* cicinnum biflorum demonstrantes. — 

 Cetcrum raro quoque vidctur acciderc ut bractea trillora aurgal flos tcrmina- 

 lis, isque cTi cbracteolatus, accedentibus duobus pariicr cf unius ejusdemque 

 gradus secundi, utroque bractcola lateral! (extcriore) ct alia antica (inlcriore) 

 munito. Euterpes edutis schema Tab. Z.XVK fig. XXIV. A. (Euteri* oUracea* ob- 

 scrvantc AI. Braun.). 



Bractenljrum, quae ad singulos florcs pertinent numerus variat, ct de mul- 

 tis speciebus, id quod supra notavimus, valet, nmbiguum esse, utrum bractcolarum 

 altera (prior, a) sub cristulac aut tuinoris forma adsit, an omnino deficiat. Tab. 

 /. \I\. fig. X. 15. ires florcs in fovcola rhacheos descripsimus pracsumcntes, qucm. 

 rif florem esse bihracieolahim, I idco a et 3, II a' ct jl\ 111 a" ct $'* pracdilum. 

 Ibidem fig. 16- ct 17. cjusdem inflorescenliac dcxtrorsac ct sinistroi>ao schema 

 cxhibuimus, inscripta bractcola pro quovis flore solitaria 0) 9 tamquam a non in 

 centum venirei. Ibidem fig. 1#. diagramma c.\ponitur, ubi bracicola a quoque 

 adosc suppunitur, et idem Tab. Z.XVH. fig. XL 11. |& in Artca Kihuig. His 

 omnibus scbematibus cum aliis, quae Tab. Z..WI. el XVII. tradita sunt comparalis 

 facile lector rem intelligel. 



Tertius flos 9, qwum unicus perduret cl in fruclum excolatur, dum <f 

 jam cito dcJlu\cnut . ille est, qui omncm infiorcicenti.nm regit ct bractcolarum 

 situm mutuamque imbricationem domiuatur et inutai , undo fit, ut hanim plcrae* 

 que circa ipsura dirigantur cl excrescant in modum excipuli, licet originitus alits 

 floribus sint adstrictae; immo florcs rf* apparent specie c proiagmate tXOlaai 

 IJuin igitur hi florcs c^ omuino aboriuntur^ bracteolae omncs circa 9 conspi- 

 rant. Piversi modi c comparationc diagrammatum eluccnt, ubi bracteolae gra- 

 dus I literis act/), gradus II Uteris a* ct [i' t gradus lit Uteris a** et $° sum 

 notatae, — 







