cxxiv 



pcrsislensium div. * yi positarum vides sinistrorsum deflexas. scd 

 universum caudicem quasi tortum : id quod phyllularum sibi 

 stipcrposttarum obliquilalc eflicitur. Plurimos caudiccs ejusdcm 

 spccici hoc modo aflcctos in Brasilia Yidissc, mcinini, ct simile 

 quid in Coco flexaosa , capitata aliisquo, Multo frcqucntior 

 autem talis orthoslicharum obliquitas in spadice conspicitur turn 

 squainas ramiparas considered cum bracteas, pracscrtim ubi hae 

 numcrosac sibi approximanlur (ut in Rorasso f et in Geono* 

 mis) , caque paritcr phyllotaxcs spiralcs continuas alquc verti- 

 cillatas afficit. Florum per Vs disposilorum obliquitatcm c /fa- 

 rina (olim Orania) porphyrocarpa Tab. Z.V. fig. IX. depin- 

 ximus, Ouod vero organicam hujus pbaenomeni causam atti- 

 net, nondum videtur exlra onincm dubitationcm posita. 



ADNOTATIO. De Imjii* oblbpilUtil miionc cl. At Hraunti fccntenliA 

 (L C- p. 30Q **|.) hacc e»t; nUu* |»hy 1 1 o p I a »tir u * non solemni divcrgentia ingruit, *cd 

 in altam cpjandam teudit upproxinntivom, cl quae idco fractionc c «?rie quadam 

 doriVAt* indicorctur. Ita fieri, aulumat, ut cyclarcha cycli tccumli non GMGlti 

 po*iltoncm cyclarcbae primi .ndijmeatur, aed aut brcviore gre*»u cilrn metam di. 

 icrgomtae *olemms cubel flut longiorc ultra tran»grcdiatur* Indc orthoilteba* 

 <(Liiiii rttronum tortas praeMimil out lor* dum divrrgrntiu, quae *erici derivatno 

 nive approximative caput c*l , minor c*t quam ilia divcrgentia ad quum phjllo- 

 laiis tendit, contra aiitronum torta*. dum major. Urnque ohtiqtitt;i« in piilmi* 

 obvia est, atumen ex tonionc rctrorca frcqucntior. lu c* g. in alveoli* florigeri* 



Gcoitomae atatdtt , in bractcit Caryotae uratfh CI yroplitquac ortno*ltcbai dir, %, 

 rttronas babcrcmu* a«l dir. ',, approximando (ubi per vice* divergent!;! \ t et % 

 adc*t)* Contra ti in Bortuso jtabttHfvrmi g* orlhotticlia* parium dti- \„ interna* 

 ohliqu**, poascnt praesumi tamqu/im lorsionc tmlrorta od div, * Xl tcndcnle*. Hacc 



opt i mi Hraunii opinio est, sane ingenuo*a, quae utrum univcrmm phaenomenon 

 cxplicct , jam in medio rclinnuamu*. Id cnim in memoriam juval revocarc, no* 

 in anteccdentibui (femon*ir*i»se, oiuncm plijllogcnesin arcii»»tmo vitteulo copula- 

 tarn c*sc qua»i in aoltdum cum *>tructura axium. prae»erttm cum (ibrarum illo* per- 

 currcnlium numcro et ilircctione, quam ob cau&am mimrne dubit.inius, quin tali* 

 ohlinuita* non a »oli* pariibus foliaccit pendcat. Praeciput* in explicanda tali tor- 

 liono* qua univorsus caudcx pcculiarcm hnhituni induit (uti in CWo coronala su* 

 pra laudata) Untum abest ut fibrarum decursum vili pendamu*, ut potiu^ causain 

 pbaenomeni in utroque stirpU gy it cm ate uuaerainu*^ extern!* coudiiinnibu* alTccto, 

 Analogon facile ofTerent Finorum no»trarum lig"a, quae pa»im lift fibrarum lor- 

 iionc laborant, ut fiisu tlilliciliora muliituuc opcribus inepla , a noslralibu* no- 

 mine ^spanriickig** rcjtciunlur. DIt«riorl docebit talium caudicum analomica in- 

 qui*ilio. 



S. ^3. CONVEHSIO UBACTBARUM ET FLORUM AKTICA , CARINA- 

 RUM IN SPATHA POSTJCA. UktL'KKATIO SPATHARU3I DISTICH AHU M IN 



trtrasticiiiam. Alia phyllolaxcos iilirrr.u i-» ccmilur passim in 

 bractcis et in floribus inde prodcuntil^us* Non cum cnim locum 

 occupant, quo ex rcgulari pbyllotaxi cubarc debucrinl, scd roil* 

 latcraliter convcrgunt dum oppostlum axis latus oinnino simttl 

 iis denudctur. Axes plcruin(|iic a tcrelt forma sunt comprcssi in 

 subancipilem; latus florigcrum anguslius ct planum, opposilum 

 vero dilalatum ct convexum apparct* Conspicilur haec phyllo- 

 laxcos deviatio pracscrtim sub divcrgentia l Z} ct quidem flori- 

 bus anlrorsum convergent thus^ in latere ab axi caudicali avcrso. 

 Luculcnlissima exempla babes in AtUtlea ct Orbignia (Tab. 169. 

 Iig< L 3 Tab. 170.). ncc non in quibusclain specicbus Arecae ult 

 triandra (Tab. 149-)? HMu (Tab. morph. V. fig. IV. a facie, 

 fig, V. a dorso). Hujus phaenomeni causa in incremento axis 

 inacquilatcro videtur constUucnda* latere poslico cxpanso. antico 

 contracto 7 quo fit , ut florcs ibidem sibi approximati convcr- 

 gant. Analogon oflcrunl varia rbizomata Cyperacearum qua- 

 rundam, Acori* Butomi 9 quae dum juvenilia feront folia ex- 

 actc divcrgentia ' £ dispostla . inox accresccntc latere postico 

 anlrorsum convcrsura. — Ceterum speciem similis convcrgcntiae 

 afTcclant quidain axes in spadice derivali. quorum bracleac po- 

 sticae, pressionc aliisvc rationibus impediuntur, quo minus rite 

 sesc evolvant (Oenocarpas), 



Convbrsio cakinarum srATHAR posTiCA. Conlrariam quoad 

 locum , quo obtinet 3 convcrgentiam in mullarum spatharum. 

 praescrtim complctarum, carinis adessc jam lectori probe 110- 



tum est- Hae cnim solcmniicr post ice convcrgunt* axi caudicali 

 plus minus admotae. < hiodsi vero considcrcs. corpus spadicis 

 semper in parte postica planitis mveniri. in antica plus minus 

 convcxo- lur^csccns , pro eodem clVeclu eandem causam statue- 

 ris ? et carinarum convergentiam poslicam non pro originaria 

 scd pro secundaria habucris (in quod jam supra innuimus 

 &- 82 — 8/|.). In universum autcm turgcscenlia versus anticum 

 latus in spadicis corpora ? versus posticum in ejus ramis, anla- 

 gonismum pai-tiiim organicum proderc videtur. 



DrTURRATIO SPAT]IARV>1 distich arum in tktrasticiiiam. In 

 Lepidocarytnarum spadicibus apertis (^. 80. ? 2) sacpe magnus 

 adest spatbarum numcrus^ div. ' ? ila collocatarum , ut alterna- 

 ting ad dextram et siniatram cubcut frondis maternae. Qua- 

 rum spatbarum quaevis in axilla axem sccundi gradus produ- 

 cit paritcr spatbis div. ' ^ vestitum, ita ut axes ct spathae ordi* 

 nis sccundi illos primi angulo recto decussent, ct sic porro. E 

 hujus strueturae lege omnes axes ct spathae cjusdem ordinis 

 in unum planum collocarcntur* et cuncti simpliccm alTectarent 

 decussationem. Attamen saepius invenimus, paries ex eodem 

 axe dcxtrorsum et sinistrorsum emissas non in uno cubantes 

 piano, sed seriem cHormantcs in quovis latere dupliccm^ plus 

 minus cxactc vcrticalem. Cfr. Haphia taedigcra Tab. / t 8. et 

 Tab. morph. Z.V. fig. I., Raphia Huffia. Tab. Z. VIII. fig. XVI, 

 XVII. Origincm hujus singularis deviationis a solemni dispo- 

 sttionc forsan recto c nisus formalivi quadam oecouomia traxe- 

 ris, i^uain plurima enim spadicis membra intra frondis ma- 

 ternae vaginam orta, ibidem, dum juvenescentia ct parvae mo- 

 lis cxactc per divergenliam ' t sunt ordinata, dum vero de- 

 bcanl iiicrcmcnlum capcrc ct extendi c simplici seric in dupli- 

 ccm deturbantur alterno mottt, in quovis latere nunc ad dex- 

 tram , nunc ad sinistram, Cujus rei schema descripsimus Tab. 

 morph. Z. XII. fig. V,. quod benevolus lector conferat cum ex- 

 plicaltone pag. CXVIII sub Haphia Raffia datam- Ubi ramifi* 

 catio parcior talem deturbalionem non posltilat, uti in Calamo 

 Ct in Mauritia acutcata (Tab. Z. VIII. fig. XVII — XXI.), na- 

 luram solcmncm d!\ergcntiam ' a non solet immutarc. 



^. g4* Cladaparchia s. primarum FORMATIONUM POLIACBA- 

 RUM IN AXE DEIUYATO LOCUS, DlABCTfO. Qliaoti illtcrsit. dcfllli- 



rc accurate locum in spadice, quo prima fonnalio foliacca ori- 

 gincm coeperiU quanlumqiie hacc disp4isilio reddatur dillici- 

 lior duarum carinarum in prima spatba praescntia, jam supra 

 §, 82. sq. demonstravimns. Medianam spathae cum locum no- 

 minando. qui originttus in ilia est medius atque verum dorsum, 

 quod omnium parlium primtim cftingi st>let, earn solemnitcr 

 cum carinarum allerutra cutneidere ducuimus. Simul in medio 

 rcliquimu* (id quod non potest certo diet nisi obse.rvalis sin- 

 gulis casibus) j utrum spathae originitus e duobus coaluerint 

 foliis sibi oppositis, an ex uno oriantur folio pilooliformi caulcm 

 amplcctentc, vcluli ilhtd, quod videmus in primis gramintim incu- 

 nabulis (cfr. Mcrchlin zur Bntivicblungsgcschichtc dcr Blattge- 

 stallcn i8:'|ti. tab. I. f. 1 — 5). aut in multis aliis Monocotylcdoncis 

 (cfr. Rcgcl in Linnaca XVII. I8&3- p. 2oti ssq.): cujus, si ita est. 

 partem imam (quasi lobum vaginae bilobae lamina carentis) altera 

 esse natu majorem et utramque partem paullatim muniri carina, 

 fingcrc ilebcmus. Sub utraquc autem praesuintionc una carinarum 

 semper alteram aetate excederet. Si folia in palmarttm spadice 

 se excipienlia simili modo margimbus sesc circumvolvcrcnt, ut 

 est in gramiuibus (cfr. Al. Hraun in P'lora t835. I. p. i85. et 

 VVydlcr in Zcilschrili (ur Botanik von Scbleiden und Nagcli 

 III, 18^7. p. 1), e majore unius lateris latitudina ct circumvo- 

 lutione ab ilia pendente certo cognosci posset, utrum folii latus 



