CXXVI 



Vcrlicillali rami sunt ran {Aslrocaryam, Altalea* §. 90. gu), in* 

 tcrduni ex distichorum admotionc oriunlur (Phoeniv). Phyllotaxcs 

 rami paras supra (§. 90, 19,) adnotavimus. De more mndoquc, quo 

 spadix per axes dcrivatos plurium graduum in ramos disccdil jam 

 Moh litis (cap- I. §- 84.) nonnulla atlulil. Hie id modo rctra- 

 clandum videtar, qaod spadix Lodoiceae non pro simplicis- 

 si mo cum duobus gradibus axium cxistimari qucal, quippe qui 

 pauciramostis et ita Iriuin ccrtc est axium. 



Praclcr pliyllolaxin csl cttam quod ramificationcm mode- 

 rator: i) abortus formalionum foliaccarum ramos parienthnn; 

 2) abortus axium derivatorum ipso rum; 5) axium borum dimo- 

 tio ct dclurbalio (sursum aul dcorsum), qua alii approximantur 

 alii removentur: i % ) divcrsorum axium inter sc coalitio; 5) illo- 

 rum partitio ct quasi lobatio (squamis spathisvc ramiparis non 

 pracgrcssis). Quia spadix polissimum medius magna prcssione 

 aflicilur, in medio rami ct adco squamae ramiparae sacpissimc 

 consucverunt abolcscere eacquc inaximc in latere inter* ore, 

 caudici adverso (Oenocarpas, Tab. 25- fig- I.). 



AI>NOTATU>. Divert* i[uibus taimlicMio atticitur mutalionc& exempli* 

 illustrate vtJelur aupcrvacanoum* hi &oluramodo moneo, in Phoatic* corupici direr- 

 ftitaiiim liujuMnodi anomnlu*: dittorfrtoncs, ditnoiiorics, coaliiioncs, inuhtationos. In 

 Plwttiee atattli rami torn pi ope inlcr sc collocantur ul horizontal es quasi in vcrlicillo, 

 alius juxia alium, consistent ■ I' l< /. \ IN (. MI) ■ In Ph<xnicc Jarinifcra noiini)iK[uam 

 adesl vcrlicillu* diuiidtMUi* \\ is ejus primarius inter ramos modo profioit. modo de- 

 liijucsciL l>e regular! aulem plijlloiaxi el ramiGcaliotie Hide derivaia liic (deficient 

 lihus foliis ramiparis) non majorc jure, quam ia formation? umbcllnrum dive- 

 rts. Qua iliac formac ratione ctliciantur, id perdifliciJc est dcmonslraiu; neicio 

 jii tacpiu* ex dUposilionc distitlta tint repcUudao. — Coalilionem axium ijiiam 

 maxime singulnrcm ct rjunc quasi cauli* fascial! spedem prae sc feral, in Triihri- 

 «o« brafilUmi (Tab* 1040 ccrnimut. Ouisque Cnim axium derivatorum tnajomtn 

 (non in u I Minis immediate lloiiferia halictur) dispo*ilioni> J collocaiorum ex axilla 

 Incus ftpnthac piodicu* cum axi de quo derivatur iongo traclu coalcscit usque ad 

 inscqucnlcm spatham, quo lit ut liaec ipsa oblique dcturhctur el suo sinu emit- 

 tal ramum Inlidum. crurc altcro spathtfero altcio nudo. Coneaulcaconlias (Scliimp.) 

 ofTcrunt quoque Artta Catt<hu el affincs, Vary eta jafto/t/Vrjj, Lithioiut Jt>nkinsii } 

 cAtnouif, 



In iJviitcna (e. g. qmfo&itf, lib, morph, Z. X. II.) el fiman in Brahca 

 •xU primarii prima ramificaiio obriani venlt absque praceunlibus foliis ramipari** tla 

 ut die j*. spadiccin non e«e hobun i\»mus«m, scd etiain diintdi.Mo*lobatum s* l-icrn- 

 rem. Tales dcviaiioncs plcrumquc non lercles Mint m?«1 pins minus cotnprcssoc. — 

 I'ermiram collocationem ultimorum ramulorum sub anient! forma lloresevmium 

 deprebendimus in /for^wo et Hyphaaw (Tab< 121- I32)i *]«t quidem in summo axo 

 ^eeundario ternalim jtixta posili sum, id quod pendct c pbyllotaxi fotiorum fnlcien* 

 lium, quae quasi spaihac quam ma\ime derurl.ilae ragiuatim st*>e ampleetmilur* 



5) lixlrcma cl ultima ramificaiio spadicis palmacci, sub 

 ip^o llore, pbdicellusi, ubtquc c;>l pcrbrcvis {Jabaea^ fucuala) 

 aut plcrumquc plane abesl, tloribus scssilibus- Lateralis pedi- 

 ccllus ex axi cmillilur* rcgula in palmis lam uuivcrsali , ul 

 tcrminatcm rarissima solum cxccplionc coaspicias (c- gr- in 

 Trithrinace brasitienst) : idco apex axis plurcs florcs produ- 

 ccntis specie acuminis aul processus obtusi ullra fiorum su- 

 prcmum promiuitur (Tab- Z. XVI. fig- L i*). Sacpc complu- 

 res (lores dense glomcrati in uno consislunt nodo- crai coalilis 

 compluribus pediccllis cfleclus esse vidcatur {Coryphti* Chamae- 

 rops* maxime Livislonti)* Ibidem igitur axes specie ullimi gra- 

 dus (amquam c plurium graduum conflali sunt considerandi. 

 Sicubi (lores non nituntur in pediccllis perspicuc discrclis. spa- 

 dicis superficies, ubi floribus ornata esl, varias prae sc fert sin- 

 gularilatcs, sacpc cas rarissimas et palmis solis proprias. Con- 

 -jMci' wv nempc superficies magis minus puculata s. scrobiculala 

 [Oenocarpus, Htitcrpe)* quibus scrobibus llores apponuntur- aul 

 coalilionc braclcarum bractcolarumquc cum ilia cvadil areola! a 

 {Manicaria) aut alveola! a {sicrocomia)* Alibi spadicis rhaches 

 fioriparac cfimgunt foveas, c quibus (lores, varios ad inflores- 

 cenliae ordines cxculli, modo minorcs aetale {Chamacdorca)^ 

 modo majorcs {^Benlinckia) erumpunl: talcs ad fovcolas effor- 

 mandas bractea cl forsan braclcolae diversis modis conspirant 



cum axe quoque vario modo coalilac. Confcras : Etaeidem % 

 Geonomam r Ignanuram , A&trocaryum ^ Borassinas , Lepi- 

 dooaiyinas- 



§. <)G. Infloukscrntia unjvgbsalis et partialis- Palma- 

 rum infiorcscentiam ubi in universum considcravcris 5 e ratione 

 bystcmalicorum reele spicattun dicas, quia ilorcs communiter 

 pediccllis enrentes rbacbi adnascuntnr. Kst autem bacc spica 

 pro spadicis ramilicationc simpticissima aut simpltci/er ratnosa 

 aul repcttto-ramosa, Anlbesis florum in spadicc tanquam tolo 

 sursum procedit, sivc jam solitorii intra bractcam cubant ? sivc 

 jam plurcs conjunct!, sivc distichc aut verlicillatim aut in spi- 

 rali conlinua sunt collocati. l J los lerminalis ? quo axes plari- 

 flori claudanlur, uli supra §. <)5, 5. jam dictum est, nisi anomalo 

 situ baud facile adest. Quibus omnibus fulti rationibus in uni- 

 versum cuuuciamus: injlorescentiam palmamm amversalent 

 earn esse, t/uarn spicalam, racemosam, cenlripetam, aat in- 

 deter minal am auclores ilicere consuevcrani. 



Alitor vcro sc liabcnL (lorum complexus ultimi gradus c 

 bractca communi provcnicnlcs : quas inflorcscenlias parliales 

 in gencre cymosas* centrifagas, aul delerminaias cum ho- 

 dicrnis Botanicis appcllcmus, ncccssc est. Harum enim infiores- 

 cent ia rum partialium ratio in co posita est, quod fiores c pediccl- 

 lis proximo anlcccdcntibus derivantur: originc tamen dilficili per- 

 spcclu, <|uia, uli jam saepius dictum est, fiores pediccllis carcn- 

 tes ex ipso axe communi aul c nodulo, qui illorum coalilioni 

 debctur, originom habere videntnr- Axis igitur specie simplex, 

 „SoheinaxeV genrtan-, c tali pediccllorum coalitionc (symmi- 

 schiatn in praclcctionibus appellare consuevi) ortus ? qucm cl. 

 Bravais fratres pseudolhalli nomine notasse inter Botanicos con- 

 stat, hie aul tolus dcesl, aut nodulum ellingit. Quae autem hac 

 ratione produciinliir infiorescentiac genera : ca maxime afli- 

 ciuntur bractcolarum collocalione. quae ct cujusquc axis floriferi 

 cladaparchiae sunt ct ipsi flori pro protagmalc et scqucnti axi 

 pro bractca valcnl (cfr. §• 86 sq-). Quodai, uti anteccden- 

 tes obscrvationcs. praccipnc §. 9/, prolatae. poslulantj conversio- 

 nes ct deturbationcs partium tamquam a prtmiliva conforma- 

 lionc alienas missum facimus. prolagmatis (j3) monophylli ad 

 primum florem duas posilioncs habebimus: unam bracleac com- 

 muni (A) ex adverse, alteram (out dextra aut lacva) ad ejus 

 lalus. Ciinctorum vcro protagmalum intra hanc bractcam 800- 

 cessio Iriplici utitur collocalione: 1) scries duas affcclat plus 

 minus conspicuas secundum lineam , quam inde a mediana 

 bractcae ad axem infiorescentiac partialis ductaiu tibi mentc 

 concipias: tlispositio Cincinnati's: 2) protagmata per lineam spi- 

 ralem sunt collocala: disposilio he/icoides^ 3) braclcolae spa- 

 thellas exhibcnl amplcxicaules ? quarum prima slat anguio recto 

 inde a bractca pariter amplcxicauli : disposilio spalhellaram 

 decassans. Jam de his ulterius agamus- 



§- 97. ClNClNHVa. BOSTRYX. CVHULA INTaASPATIIBLLARIS. In- 



fWesccnliac quae indicavimus duo genera priora illis adstricta 

 sunt lypis, quorum indolent roccnliorcs Morphologi: Schimpe- 

 niSj Al- Braunius, Bra vais fratres, Wydlerus cxplicave- 

 runl. qui viri <ld. praclcr bractcolarum situm aliud quoque mo- 

 mentum in auxilium vocarunt, fioris dico versioncm s. iropen 

 (Wcndung) i. e- directioncm , qua processus phylloplasticus 

 circa fioris axem progreditur, el qucm pracscrtitn c sepalo- 

 rum ct pctalorum imbricalionc student dijudicare. Quae qui- 

 dem investigatio multis prcssa difficultatibus ob perigonii tri- 

 mcriam ? imbricationis raritatem et vicissitudincs , Iractabitur, 

 ubi nobis dc alabaslro scrmo eriL 





