CXXXI 





va 



CO 

 CO 



lexturae teneritatcm, parent aplcndorcm colorumquc leporcm 

 el ardorcm cxhibcanl, quem e. gr. in Liliaceis admiramur. 

 Calyx ct corolla muniuntur vasorum fasciculis via parallela 

 protensis ct rarius ramosis (Mold, supra cap. I. §. 101. ioj.), 

 undo dicas, hie quasi inferiorcm modo folii rcgionem, partem 

 t-aginalem, cxhibcri. Huic minori cvolulionis ordini id quoque 

 ;onvcnit, quod singula pcrigonii clenicnla non articulalim a re- 

 ptaculo (loris dissokuntur, sed singula polius per vasa sua cum 

 brevi pcdiccllo arcle coalucrunt aul per thorum floris carno- 

 sum in basi firmilcr inter se copulata videaulur. Exindc flores 

 masculi post anthesin inlcgri dccidunl, spadicis axes denudan- 

 tes. Flores autcm focminei sub fruelu remanent, quo pacto 

 saepe singularcm magnitudinem, lenacitatein . duritiem , quin 

 fere lignosam tcxluram assequuntur {Uorassus. Lodoicca). Ob 

 exiguam illam ct calycis corollaeqoe dilTcrenliain (Mold, supra 

 §. io5.) alquc vitae ambarum acquum tcnorcm in charactcrc 

 morphologico (p. 108) insignivi palmas subcalycinas homoeo- 

 perigonicas. 



10/,. I'erIC.ONII OITOAD F0IIMAS1 BT COMrACEM DIVFRSI- 



tatfs. Firmum ac stabile in (We palmacco ccrnitur discrimen. 

 prout elcmenta pcrigonialis verticilli aut a so soluta aut inter 

 se coalita sunt. Saepe folia (ct calycis et corollae) in infima 

 parte vix coalita simulqne supernc per margines aliud super aliud 

 sunt imbricata, quo pacto viri docli dc calyce trisepalo vcl 

 corolla (ripetala loqui consucvcrc. Alibi procedit altius coali- 

 lio ita ut pcrigonii folia versus centrum (Wis axis ope in soli- 

 dmn corpus coicrint, quod quasi pcdiccllum cllingit, ex quo 

 superior pars foliorum pcrigonialium in transversum dissolvitur 

 (Itfatwitia, Jabaea). Ad hanc pcrigonii foliorum in integrum 

 corpus conjunctioncm hand raro cliam stamina simul sua con- 

 fcrunt, obducenlia scilicet corollae partem inferiorcm filamcn- 

 lis suis inter sc coalitis. Hoc cvenil in cxplicito androeceo 

 Ilorum pcrigynicorum ct in castrato alquc in membranaccum an- 

 nulum mutato androeceo multorum Ilorum focmineorum. 



Abstivatio. Ubi scpala ct pclala plane a sc sunt discrcla, 

 ibi alabastrum ofl'crl acstivationem imbricatoconvotutivam, qui 

 typus in (lore focminco Cocoinarum pracvalct. Ubi folia in basi 

 modo coalucrc, ibi est aestivalio marginibus (longiludinalitcr) 

 imbricata {Geonoma), aut valvata (Eageissomi). 



Comfaobs. Pro diversa dcnsilatc ae crassilic compagis in 

 pcrigonio hos gradus disccrnas: perigonium membranaccum 

 (calyx Astrocaryt rf), papyraceum (calyx Coperniciae, llos 

 masculus i\ipac), l,erbaccum {Chamaedorea'), scariosum {Geo- 

 noma, Iguanura et propriac Borassinac), coriaceum (flfau- 

 rt'Ha) , carnoso - pergameum (Cocoinac). Utcrquc pcrigonii 

 cyclus in compagc aul convenil aul est diversa consistcntia 

 (e. gr. calyx scariosus el pclala cornoso-pcrgninacca in floribus 

 masculis luitcrpes oleraceae). Hos diversos gradus facile itt- 

 telligitur non habere ccrlos limitcs ac potius inter sc mutari. 

 Amicus nosier Adr. dc Jussicu (Cours clcmcntaire p. 5ii*> 

 coinpagcm coriaceam utriusquc pcrigonialis verlicilU posuil pro 

 charactcrc palmarum, al illud slalui non posse ex iis quae 

 attulimus cluccbit. 



&. io5. Pbiugonii ouoau colorem divbbsitas. In palma- 

 rum perigoniis jam memoravimus rarum esse coloris nitorcm 

 ardoremque, conlra eos esse colore minus saturcs el quodam- 

 inodo surdos. In illis haud videbis nigrum ct cocruleum, nee 

 magis pure pnniccum, hermesinum. Sacpenumcro aulcm offcrunt 

 flores niveum candorem, donee in spatha sunt inclusi. Vi lumi- 

 nis affecti commulanl ilium colorem paullo posl in cburncum 



{Orania Macrocladus . Morenia Poeppigiand) aul in ochra- 

 ceam ct alulaceum {Oenocarpus, Cocos). Canities a palmis 

 prorsis abhorret in durum juvcnla: al (lores focminei, aliquan- 

 tum solis ardori opposili, nnnnunquam imbuuntur colore rnurino 

 aut fumeo. Fuscus color, magis minusve in roseum aut 

 leslaceiun aniens, inlcrdum jam in pcrigonio florcscente cer- 

 itilur (in quibusdam Lepidocaryinis). In flu.ibus focminc.s, sub 

 fruclibus cxcrcsccnlibus, fascus color per diversos modes ofler- 

 tur: ferruginous, dnnamomcus, rufus, hepaticus. fu/igineus, 

 olivaceus. Lutcum lucidum et citrinum in perigoniis palma- 

 rum aegre animadvertimus , scd flava sunt petala (lorum mas- 

 culorum Acrocomiae sclerocarpae ct Chamacropis humihs. 

 cerina in Bhapide d", Chamaedorea, straminea in multis 

 Geonomis, feslacea in Aslrocaryo Murumuru. Ptectocomia, 

 F/aeide, alutacca et ochroleuca cum mulla variolate flavi, 

 fusci, rubri in Oenocarpo, Coco, Dactridc, Desmonco el omni- 

 no in mullis Cocoinis. — Ex rubro colore frcquentissimus est 

 rosaccus varic tcmperalus {Calamus, Horthalsia, fienlinclcia, 

 Daclris macroacantha 9), scd ctiam atropurpureus (pclala floris 

 masculi luderpes cdalis), haemalilicus nut rubiginosus in qui- 

 busdam Daemonoropis specicbus. — VvrWA color pracvalet in 

 Arecinis (pracscrlim 9) ct Coryphinis, rarus ille smaragdeas, 

 scd modo flavo-virens (Livistona, Uaemonorops Keleracan- 

 thus), modo glaucas {Caryota, Copernicia), modo albo-virens 



{Calami plurcs). 



l-lorcs qui jure audiunt vcrsicolores in palmis acgrc in- 

 venics. In Chamaedorea pclala cerina, ubi dellorucre, indu- 

 unl colorem oUvnccum. SinguK pcrigonii vcrlicilli plerumquc 

 sunt unicolorcs ncc varicgati, id quod videmus c. gr. in Cha- 

 maerope Itystricc (U i 2 5.), «"i petala rosea el flava , aul in 

 tlarina porphyrocarpa (t- i5 7 .), ubi infra rosea sunt, supra 

 viridia. Calyx alquc corolla inodo pari, modo imparl sunt co- 

 lore alquc ila quidem, Ut lam ille quam hacc magis fusco lu- 

 cidovc colore tincta vidcalur. In perigoniis foemincis haud raro 

 apparel partialis mutatio coloris, cinguli transversi instar effecta, 

 quare perigonium fit zonatum. Eas colorum vices macula- 

 rumquc varielatcs, quas nomine picli , gullati, ocellali, pun- 

 ctali, lincolati designant, in palmis frustra indagabis. 



§. io6. PfiaicoNii varii tyi'I. Si vero pcrigonii formam, 

 tcxluram, colorem, modum quo slamina sinl inscrla per diver- 

 ts suas conditioncs composucris, indc Ubi prodibunl cerli pe- 

 rigoniorum lypi, sic fere designandi : 



i. Flos cocoineus; (lores hcleromorphi. cf aestivationc 

 valvata. pelalis carnoso-pergamcis ochroleucis v. alulaccis (ra- 

 rius llavidis aut roseis), 9 aestivalione imbricato-convoluliva: 

 slamina hypogyna. Hie lypus Uli in omnibus Cocoinis, ita 

 cliam in compluribus Arecinis dominalur. 



2. Flos borassinus: homomorphus, aestivationc imbri- 

 cata aul imbricato-convoluta, pctalis scariosis lestaccis aul roseis 

 glumaccis aut subcoriaccis: slamina hypogyna. 



3. Flos lepidoearyinus s. cafameus: homomorphus, ca- 

 lyce cyathiformi, pelalis acslivalionc valvata pergameis aut 

 subcoriaceis; stamina perigyna. — Hac trcs formae quasi prin- 

 cipes typos conslUuunl: minus cmincnl iliac, quas in Coryphi- 

 nis ct quibusdam Arecinis deprehendimus. 



l t . Coryphinac gcrunt flores homomorphos, compagc her- 

 bacca, virides aut flavicantes ct perigonium intcrius ope sta- 

 minum pcrigynorum jn altum copulatum. 



5. Arecinae, a formalione Cocoinarum abhorrcntes, uti 

 Chamaedorea, Morenia, habent ct ipsac flores homomorphos, 





6G 



