CXXXII 





compagc herbacea aut carnoso-subcoriacea, viridcs (Caryottt) 

 aul flavicantes (Chamaetlorea) aut albidos {Morcma). 



Hisce lypis divorais cum aliis c magna seric monocoty- 

 ledonearum comparatis manifcstum erit, re vera pcrpaucos lan- 

 lummodo proreus congrucre. Cocoinarum typus ipse in plan- 

 larum regno non alibi cernitur: Borassinarum similis est qiiodam- 

 modo typo Gramincarum ac Cyperaccarum , ubi braclcac (spa- 

 thcllac ct spathellulae) pcrigonii locum obtinent: illc Lcpidoca- 

 pyinarum maxime convenit cum Rcsliaceis, Juncaceis et Rapa- 

 tcaccis: typus Coryphinarum et Arccinarum (lore homomorpho 

 optime qucal conferri cum typo quarumdam Oronliaccarum, 

 Smilaccis, Dioscorcis et all. Sod omnes hae similitudines aJi- 

 quantum modo quadrant, unde licet dici , characters pcrigonii 

 palmacei, pro sua singular! et propria natura , hujus ordinis 

 esse solius et unius. 



Ncscio an inveniantur , qui censcant, palmas, tamquam 

 pnncipes mter monocotylcdoncas plantas, in sese comprchendcre 

 characters quam plurimorum ordinum, cui scntcntiac cquidem 

 retragor. Sicuti palmac in caudicc, in carpidiis monospermis, 

 m cmbryonc intra pcriphcriam albuminis intrarii notas excla- 

 ves offerunt. ita cliam pe.igonium, praescrtim una cum slami- 

 nibus adspeclnm, singular! est ct forma et ingenio. 9uin est 

 quod credam fore, ut quicunquc has plantas diligentius tracta- 

 venl. singularem aliqucm tlorcm. scparatim ipsius oculo ob- 

 lalum, a (lore omnium reliquarum, quae adhue notac sunt 

 plantarum familiae, jam sola rationc istarum propriclalum pc- 

 rigonii facili negolio dignoscat. 



DE STAMINIBUS. 



$• 107. Staminum humerus. I'almarum pleracque species. 

 ud jam diximus, scna habent stamina. Rare- modo hie duplex vcr- 

 l.cdlus trimcrus in unum tcrnorum staininum rcduclus est, nee is 

 pro character gencrico habendus, sed solum pro specifico uti in 

 Areca Ir.andra, Orania {Arausiaca) regali Bl., aut specie! con- 

 yen.1 q„ac et sena stamina prae se fcrt {Cocos). In Chamacrope 

 fnmuh culta flos varies offcrt numeros el perigonii segmentorum 

 el staminum, ut 4, 5, 6, 7 , 8, o praetcr regularem numernm 

 evadant. — Numcrus 9, juxla 6, intcrdum adest in Oreodoxa, 

 fgaanwa leucocarpa, Hiplolhcmio marilimo. Thrinacc — 

 - 2 stamina occnrrunl in Mplolhemio marilimo, Iriartca phaeo- 

 carpa, nonnunquam in Itaphia et in pcrigoniis liageissonac 

 a me mspectis. Notavi practcrea numeros scqucntcs: 



10 — 13 in Caryota Ilumphiana\ 



12 — 15 In quiljuftdam Arecac ipccicljus: 



li in Staforthia dutUha- 



IS — 23 in Caryota furftiracta^ 

 N in Harina nana ex Griffith. ; 



18 - ■ 20 — 2A in Harina (dim Orania) porphyroearp* • 



18 — 32 — 3a in Caryota urtnU* 



21 — 25 in LoAoUta whttiarum\ 



20 — 30 in Seaf»rt/aa Duksonix 



24 in S<afor:hia *ltcanU\ 



24 — 2T In Caryota propirnjua* 



2* — 30 in Juhaca spcHatilii 



28, 30, 32 in Latania Commersonii i 



40 in Scafortftia malaiana\ 



12 — SO in Iriartta] 



00 — 30 in strtnga aaethariftra ; 



215 in Artnpa obtusifolia. 



Phyllolaxis horum staminum saepe pcrdifficilis est per- 

 spcclu. Turn tanlum, quum numcrus baud ila est alius (9, 

 12, i5) ct ternarii mulliplcx, slatui licet, esse trifarios alternos 

 verticillos. Alii majorcs numcri pro simplicibus aul repctilis 



cyclis altiorum phyllotaxium possunl habcri. list vcro in tali 

 florc polyandro idco molesla disquisitio, quod 1) cycli non ab- 

 solvuntur, i. c. ultima membra prorsus non cxplicantur; 2) sta- 

 mina singula modo clonganlur, modo maxime intus depravan- 

 lap j 3) filamcnta in inconcmnam mass am confluunt. 



§- 108. Staminum absolutory MOKPUosjs- Dc ca post- 



quam MohL supra cap, I. §§. io5 — 107. cgit, pauca super- 



slant. Pro loco inserlionis stamina sunt aut hypogyna. aul 



perigyna ct hacc e corolla {epipetala). Floris rcccptaculum, 



ut supra dictum est, plcrumque in carnosum parenchyma tu- 



mescil, quo ipso stamina in iina parte magis minus colliques- 



cunl , ut ca monadclpha dixcris. Hacc pars androccci mona- 



delphica aut rile a perigonio disjungilur aut cum co coaluil. 



Nonnunquam hacc massa Ihori carnosi specie semiglobosi cnili- 



tur {(iuilielmia speciosa). Sed ctiam singula stamina baud raro 



m ima parte longitudinalilcr ad corollam accrcta ccrnuntur, 



{Cocas) atquc sicubi frcqucntia sunt stamina, ca in intcriort; 



pctalorum latere tarn allc ascendunt, ut plnra corum in sola 



corolla conscdcrinl (sint mere cpipctala). Solcmnis Ji/amento- 



rwn ligura est subulalax pcrigynica sunt fere plano-compressa 



inlerquc SC coalita, ut quasi corollac duplicaluiam elfingant. Com- 



pleta in cylindrum coalilio staminum hypogynorum in Gconoma 



cernitur- Polline eincto solent anlherae decuti, scd fdamenta 



plcrumque persistunt, quamdiu remanet corolla ct paullum cx- 



crcscunt- 



^Jnlherae (in formis jam supra dcscriptis indc ab orbi- 

 culari usque ad elongatam , lincarcin) ita ccrnuntur, ut modo 

 basificeaC) modo supra basin > modo fere in medio cum fila- 

 mento conjunctac, plcrumque vcrticalcs ercclae consistant. modo 

 Versailles in transversum sublimes pendcant. In una Orbignia 

 (L 169. 170) sunt loculi spiraliter contort!. Synantheria (coa- 

 litio anthcrarum longitudinalis) in gencrc hetcroclito Nipae unicc 

 deprchendilur. Dissolutio amborum loculorum item esl rara : 

 in Orblgnia oblinct ct frcqucnlissima in Geonoma^ ubi loculi 

 divcrgunt. Conncclivum parum cxcultum sursum nonnunquam uti 

 parvus apex prominet (c. gr. Arcnga oblusifolia t. 147); infra 

 Juxta lilamcntum nullius unquam cingurationis modum exhibet. 

 Omnes anthcrae absolulac introrsum apcriunttu% execpta JVipai 

 quae rudimentariae. eac inlerdum extrorsae sunt {Rhapis Jla- 

 hdliformis I. 1 /,/,). Articulatio quae dicitur filament! a connc- 

 clivo in palmis non incidit; est ergo filamcntum continuum, 

 Ralio magnitudinis staminum, quatenus aut calyci aut corollac 

 opponuntur, vana: hie cnim ca stamina, quae cum petalis alter- 

 nalim vides posita, sunt majora {Morenia Pdppigiana t i^L, 

 Rhapis JlabcUiformis), ibi minora vcl brcviora (Za/acca fVat- 

 Uchiana L ti8., Ilyphacnes thebaicae t. i32. flos fcrtilis, 

 fi g- 9)i > n a ''>3 nullum divcrsoruni cyclorum discrimen ob- 

 scrvalur. 



109. Staminum abortivorum morphosis. Jam memo- 

 ratum csl, hacc slcrilia stamina (cf- §. 102.) imprimis appa- 

 rere in ferlilibus, i, c. pislillo exlruclis Horibus- Tria sunt 

 diversaquc genera: 1. Stamina cassa, 2. stamina anthcris 

 effoetis ct stamina ananthcra vcl castrata. 



1. Stamina cassa, inertia s. fatua ca potissimum in- 

 tcllcxcrim, quae quidem filaincnlis, antheris ct polline prae- 

 dita sunt, scd quorum pollen baud justa copia ac potcntia ad- 

 est; L c. fructificationis impotens, quippe fovilla dcstitutum s 

 uti putaverim. Ejus generis videntur mihi stamina in floribus 

 foemincis Lepidocru-yi ac Maaritiae ncc minus, ni Tailor, Rha- 

 pidis Jlabelliformis. 









*7.- 



