

cxxxm 



2- Stamina antheris cffoelis prac so fcrunl quidcm par- 

 tem instar laminae extensam, qua* forma cum antheris con- 

 gruit, scd pollen in hac lamina non cvolvitnr, parenchyma in 

 divcrsa pro cfibrmando cndothecio strata non disccdit, scd tcnuc 

 siccumque extenditur. In tali laminula (quam esse candem folii 

 partem* cm in absolutis anlhera debcalur, ipsius forma fit mani- 

 fcslum) ncrvus medius vcl conncclivum saepe integer cxhibelur 

 ac tola planilies laminaris prac sc foil !<>1l<'Iiiiii acque cxplana- 

 turn, Est id compositum inaximam partem c tcrctibus ccllulis alquc 

 hahct aut margincm diaphanum bene fmitum [Calamus Griff it hia- 



nas, Tab. Z.XXI. fig. 



1 1. 



m aut cellularum formatio si 



nc 



oerto limitc in aequabilcm el pcllucidam oram transit {Calamus 

 castanegSj Tab. cadem fig. II. 8. 9.). Alibi haec aboriens antbera 

 medio est crassa, cetcrum tenui membrana et tcxtura subrotuu- 

 darum cellularum seraipellticida [Hypnacne thebaica^ t 102. f- 10. 

 1 1.). Crassior el in marginc leniter denticulata est ilia in Za/acca 

 conferta tab. 17/1. f. 7. In hid omnibus conditionibus rclinct fila- 

 mcnlum typum lnngittidinis , in aliis {Areca Nibung lab. i5o. 

 lig, 1 /|.) filamenlo in anguslum annul um concreverunt , in quu 

 iiulhcrac fere quadrangulatac assident. — Stamina fotua el an- 

 theris cfioctis oxslructa quasi ^contabcsccntiarn anlherarunv* 

 (Jaertncri (Vcrsuchc u. Bcobachlungen fiber die Bcfruchtungs- 

 Organe d. vollkommciicn (fewachsc, Stuttg. i8Vt* p. 116. ssq.) 

 nflerunl ex specifica palmac natura (nee ex abnormi affection?) 

 oblinculem, quatcuus laudatus auctor illo vocabnlo non morbo- 

 sam antherac in Urcdineas dissolutioncm intellcxcrit. 



3. Stamina ananthcra s. caslrata apparent uli squamu- 

 lac plane discrctac {Dcsmoncus lab. iG5. A. I., A. II., A. III.), 

 aut inter so in annidum coalcscunt, in cupula m , in urccolum 

 vcl cylindrum* qui minus magisvc corollac applicatur aut cum 

 ca concrcscit. Itaquc conspicimus annuium marginc subsinuato 

 in Acrocomia (tab. 57. fig. 12.), cupulam snbtruncatam in Atta* 

 lea^ tridenticulatam in Astrocaryo IMarumurti (tab. 69* f. 8.}; 

 cupulam scxdentalam vcl sexfidam in Calamo vimina/i (tab. 1 12. 

 fig. i/|.) el Orcodoxa oteracca (tab. i5G. fig. II. i3.); cylin- 

 drum sexdentatum in Geonoma (lab. to. fig. 16. 17.). 



In Eugeisaona tristi super primniu tricntem longilndinis 



corollac in mediis ejus segmentis deprchenditur crislula crassa 

 imposita, quae compluribus ccllulosis subulalis, sursum tendenti- 

 bus carunculis terminator. Beatas r i f f i thin* siatuil haec 

 esse rudiment* slaminum perigynicoruin : quae opinio indc vi- 

 detur posse stabiliri , quod cum pcrigynia in Lcpidocaryinis 

 omnino frequens invemalur, turn in infima parte corollac, quo 

 loco non cat divisa, in ipsa cominissura inter iria scgmcnla 

 dispiccrc qucas tumorcm quendam levissimum , qui quasi tria 

 alia stamina tibi iudicel. Cfr. tab, 180. fig. II. 2. 3. i£|. 



§. 110. Pollen, lis quae cl. Mohlius supra cap. I. 

 §- 109. dc pollinc palmacco protulil, ego quidem pcrpauca addcrc 

 valeo, cum mihi qtioqtic non conligcrit, rcccnlis pollinis cxamini 

 in ejus palria multum otii impendcre. Amicus nosier, dum ilia 

 scriberct , in ambiguo reliquil, utrum palmarum pollen duabus 

 cellulis sibi superductis, an uniea consistal: scd in cgrcgia com- 

 mentalione dc pollinc, Bcruae i83*'i edita, diserte prodidil (p. 38) 

 Chamacropis humi/is pollen ellipsoidcum duabus componi mein- 

 liranis , ct extcriorcm granulosam , lacvigalam laincn , plicis 

 duabus longitudinalibus sulculum cllingerc ubi villain punctola- 

 lam oflcrt. Hupcrficiein 11011 in omni palmarum pollinc laevi- 

 gata m, scd ctiam verruculosam aut setulosam apparcrc, jam 

 in §. laudata cdixit- <^uod ad formam altinet, in omnibus ge- 

 neribus hue usque examinalis se ellipsoidcum et unisulculalum, 



humectalione in fig u ram sphacroideam mutandum sc praebuit. 

 Cfr. Tab. M. f. 1/,. i5- 5 Tab. Z.XXIII. IK f. i3., tab. 7 3D. f. 8., 

 tab. 122. f. i3., lab. i23. f. 16. 17- 18. In ultimis figuris laudatis 

 incmbranam extcriorcm vides ab intcriorc laevigata disccdentcm. 

 — Dofovilia relinquitur «l accuratas obscrvalioncs instituant Bo- 

 lanici in tcrris palmiferis sedentes. Granula pollinis tinctura jodii 

 humectala vario modo lingunlur colore testacco aut fuscidulo, id 

 quod non solum membranis scd ctiam fovillae qualitati deberi vide- 

 tur. In antheris baud rite absolutis quorundam fiorum focmineo- 

 rum, c. g, TJ/rtU/vV/ae, granula pollinis inveni, quae ut pro effoctis 

 et foecundalioni ideo imparibus habeas, suasit pclluciditas et 

 fovillae defectus. — Sapor pollinis Phacnicis dactyliferae a 

 Kampfcro (Amocn. exot. p. 697) dcscribilur vapidc dulcis. 

 Fourcroy (in diss, dc chemica ejus constilutionc , Annal. du 

 Mus. d'Hist. nat. F. 1802. p. /* 1 7 sq.) saporcm acidulum illi tri- 

 buil, forsan ex incipienlc decomposilionc. Materiarum in pol- 

 linc divcrsarum plantarum hucusquc chemica arlc delcctarum: 

 pollcniui (John), materiae albuminosac, gummosac, amyli, sac- 

 cbari, elacini, stearini. ccrac, rcsinac. materiae scytodephicae* 

 Lingcnlis , cxtraclivac ct aromaticac , acidi phosphorici , sulfu- 

 ric*! , murialici, malici, gallici , siliceao, calcareae. magncsiae, 

 kali, ammonii, fcrri, illo chemicus in Phoenicia pollinc notavit 

 sequentes: polleninum. albuminosom. acidum malicum, calca- 

 reain et magncsiam phosphoricam. 



UK PKSTLLLO. 



§. 111. PiaTiLLi co>irosiTio. Cfr. cap. I. §. 110. 111. Flos 

 palmarum absohitus est ct ad fastigiuin quasi suae architeclo- 

 nices organicac cuixus tribus cfiiclis carpophyllis, e thoro liberc 

 eminenlibus ncc cum ullo vicino foliorum vcrticillo concrclis: 

 quam ob rem palmarum pistillum vocamus tibcrum^ vcl stipe- 

 rum* Hypogynia autcm pcrigonii lotius hiijua ordinis naturalis 

 singularc ac gravissimum est momentum, cujus defectus mihi 

 quidem nullus nnquam scsc obtulil. Uli androeccum ila gy~ 

 naeccam modo est plane pcrfectum , i- e. complete trimcrum, 

 [Qodo rudimentare. Carpophylla autcm siinpliccm , quin nes* 

 cio an quam maxime simplicem conditioncm exhibent. Vi- 

 dentur mihi ilia , quod prorsus convenit cum vulgari mor- 

 phologorum disciplina, folia esse vaginalia vcl coclophylla, quae 

 centrum versus fioris convoluta atqnc in parte ventrali supcriore 

 aliquantum apcrta sunt, in ima autcm parte cava unum ovulum, 

 ex axe progenitum el ipsi medianac opposilum complectunlur. 

 Perraro dumtaxat (c. g. mOeonoma) his foliis est pars pctiolaris, 

 in slylum ista trausmutala, scd cxcunl fere semper in lamina- 

 rein partem, quae, illius styli expers, in congcriem cellularum 

 lumens stigma sistit; el haec pars minus cxculta alque simpli- 

 cissima figura est. Tria haec carpophylla ab initio semper sunt 

 a sc discrela; quippe oriunlur separata, pro sc unum quodque; 

 scd ilia dircmlio quum in pluribus Coryphinis pcrduret, in ceteris 

 hujus ordinis familiis baud ila est; nam maturrime ilia congrcdiun- 

 tur cl plus minus coalcscunt, ut prions dissidii omne tollalur 

 vcsligium. Est hie igitur lypus Triplocarpiae^ quam dixi (Con- 

 spectus regni vegctabilis §• 20. p. VII) , i. e. fructus unius ex 

 tribtts carpophyllis composition Trivarpia autem, i. c. fructuum 

 dislinclorum in uno florc numerus triplex, in paucis solummodo 

 generibus oblinct* quum vel in quibusdam Coryphinis tria car- 

 pophylla sacpius aut arctius aut lenius per margincs conjungan- 

 lur et copulentur in unius fructus specicm. 



«7 



% 









