CXXXIV 



Cetcrum tria ilia carpophylla, ab primordiis discrota, 



diverso quasi gradu ad conjunctioncm proccdunl, pro ralio- 



nc, qua axis indc aflicitur, alquc qua singula Iria gynac- 



c« elemcnla in sua ct suorum ovulorum cvolutionc aut una 



proHciunt aul parlim aboriuntur. Id his modis fieri potest: 



i . Tria carpophylla , sive sunt concrela sive a se separata. 



suum quidem quodquc habcl ovultun, sed duo loculi et duo ovula 



depravanlur aut adco statim ab initio in carpophyllis non 



cDiciuntur; quo facto fructus tinum 00109 OVUli explicat locu- 



lum. Hoc longe creberrimo evenit. — 2. Trium fructus locu- 



lorum scu carpophytlorum dislinctorum duo modo cvolvtintur. 



Icrtto ab initio depravato. — 3. Ires loculi fruclus scu tria 



carpophylla cum suo quodquc ovulo excohmlur. Duo haec po- 



stroma in quibusdam specicbus praecipue quidem accidunt, uli 



in Ilyphaene thebaica^ strcnga* sUtalea* ac multis in Cory- 



phinis, ncc tamen ita, ut non illic ctiam Ires loculi locum ha- 



beanl , hie nonminquam unus vcl duo loculi aboriantur. — 



4. TypOfl illc ternionis omnino non prodit et co rcduclo decur- 



(atoque unum dumtaxat carpophyllum cum uno ovulo ccrnitur 



(Thrinax). — 5. Formationis execssu qucm dicunl plus quam 



tria carpophylla cxistunt: ft, 5, 6 ? 7; sed hie nisus formationis 



intra cerium locum atquc individuum solct esse limitalus. Potissi- 



mum apparct in saginalis ct lactc vigentibus arboribus (c. g. 



Chamaeropis humilis) aut in uno eodemquc spadicc una cum 



pluribus aliis ralionibus, in quibus minor vcl tvpicus numerus 



adest (Orbignia). Nnllam ego speciem cognovi , quae majo- 



rem numcrum quam tcrnarium in omnibus fructuum vcrlicillis 



obtulcril. Sex pislilla vide tab. 125. fig. IV. 8. 



ADK0TAT10. In compluribui ptlrali c generc Smrmuu, Sea/orAia^ 

 dneati Nipae etc., in qnibtit pulillom omnEno taIJo o*t cxiguum, jam in puc- 

 ritit unum modo loculum cum ovulo »uo deprchcadimoi cvoluium, qua re powis 

 ftdduci ul jam in prima fornutlOM hie lypi rcdiiciioncin, non aborium attest* 

 creda*; sed *i exln omncm relit ponere dubiuiioncm, quin hio jam a primordio 

 unum modo carpoplijllum til cffectou, tab! cetera pnowqao uTolulionu interval!* 

 ute* ptiverntind* ct coimiiucnda turn. Kgo nihil certi ig compeni quco de 

 hoc re proponere, sed fere in plurinii* id ohihicrc puuvcrim, ut fructu* non 

 limplei (haplociiyia), rcrum r**p*e ex tribus Carpophjllu lit compo«iu» t sed ovula 

 ex axiom itruc in ea nulla immUumttr. Ilanc ttMMtiuD el trium Btigmotum 

 numcrus itiblHra videtur el quod Urtpiui TtUigium dumm parTaruinquc, »cd 

 orwtonim oxperttuni deprehcndiniQi cutationuiK 



§. 112. Thorus. Rcccptaculum floris sive axem floris, 

 formalionum foliaceorum quasi sialorem, intra quas ovula pro 

 postrema prole cnililur, fructus ipsius evolulionem magno operc 

 ftfficere pcrspicuum est. In masculis floribus tenuis, cum aliis 

 eollalus, axis inter folia pcrigonialia intcrccdit, quae inter so 

 magis minusvc consociat, atquc stamina fulcil. (Cfr. Calamus 

 equestris. Tab. n3 fig. 8 — 9., Malacca Bhmeana, Tab. 123. 

 fig* i3. 14. i5.). In Guilietma speciosa (Tab. 67. fig, 3.) est 

 corpus amplum, carnosum, scmiglobi instar. Anthcsi perfecta 

 thorus ipse infra perigonium quasi ex articulatione discerpitur et 

 omnia Oos masculus integer decutitur: raro accidit, ut perigonii 

 folia singulalim a thoro absolvantur. In floribus focmineis illud 

 corpus, futuri fructus auclor et slator, majoris est e natura 

 rei ambitus (uli omnino florcs foeminci ampliores sunt mascu- 

 lis). Hiccc axis soepenumero forma parvac columcllac angulatac 

 vel cylindricae intra perigonium continuatur ct aut carpophyllis 

 subjectum iis pro fulcro est, aut ca inter se confcrruininat ita, ut 

 inter ipsa permeaveriu Illic thorus cum ovulis suis co distingui- 

 tur a carpophyllis, quod angustior est quam hacc {Pericycla^ 

 Copernicia cerifera). Ubi vero thorus inter carpophylla permea- 

 vit, duarum partium consortium aut ita fir mum est, ut nullum 

 earum queat statui confininm {Caryota), aut cernitur juncturac 

 terminus inter axis partem cenlralem vasibus locuplctiorcm 

 atque carpophylla {Ilyphaene). Perigonii foeminci cum axe 



conjunctio modo arctissima est modo laxior: quae ubi circum 

 circa rcgularitcr solvitur. illud oflert in ima parte foramen or- 

 biculare {ftactris). Fructus loricatus Lepidocaryinarum ccrtis 

 utitur condittonibus, quibus iuductus >Iatuas . ad cum effingen- 

 dum multum conferre thori singularem anamorphosin cyathi* 

 formem. exlus squamas corneas ferentcm . intus carpophylla. 

 De hoc infra disscrendum. 



§. 1 15- PlSTILLl PBHT1L18 HOnFHOSIB- Pistilli figura ma- 

 xtmc rcgitur conditionc carpophytlorum , utrum haec inter sc 

 libera sint 5 an concreta ct quo modo: porro num adsit stv^ 

 Ills, an solum stigmata scssilin. Coalilionis tres rationes pos- 

 sumus statucrc (cfi\ supra MohL cap. I. §♦ 110.}. 1. Carpo- 

 phylla ct ab initio a se sunt soluta et ita manent {Chamae- 

 rops)x 2. sunt primo libera, sed paullatim coalescunt. ita ul 

 singula clcmenla disccrni queant {Corypha): 5. colliqucscunl 

 inter se malurrima quadaiu pcriodo el unum fructum specie sua 

 offcrrc vidcnlnr (Cocos). — Fit ut nonnun<piam carpidia ah 

 initio tcnui quasi glutine cohaercant et mngis dirimantur, quo 

 propius ad malurilaletn acccdant. Divorlium ab ima in sum- 

 mam partem proccdit, ita quidem, ut aliquolies slyli adhuc co- 

 haercant. ovariis jam plane dissolutis ct singulis sese amplifi- 

 cantibus. Sunt haec ovaria unum quodquc pro se descriplum 

 forma: globasa, ovata. obovala. scaphoidea, turbinala, sub* 

 trigona. Borum superficies aut prorsus acqua est axit passim 

 in vcrtice in snlcos demissa vel strife inlersccta (Licuata)* Ver- 

 lice nonnunquam pnbent {Copernieia). Sty/us in aliis palmis 

 desideratur. in aliis est teres aut, sicubi c tribus concrctis ex- 

 ortus csU pnsmalico-trigonus. Hum intus cavum aut epilhclio pro 

 condilionc wlis laxo. quam vocant letarn conduct ricem^ esse ex- 

 pletum, vix est quod moneam. Cfr. Tab. Z.XX1II. f. IV. 4, 5. Pro- 

 prium aliquod ct a tela conductricc alicmim pracbet corpus illud 

 Utbuli iillformis simile, quod nomine sfytisci a cl. Rhrhart et 

 Agardh, Lchrb. I. edit. germ. p. 368. nuncupato, in Licuala 

 (tab. i35. f. 8. i5. i^., tab. i3/|.f. 1 1 — 16.) descripsi. Primo obtutu 

 vidcatur analogon emboli, qui dicitur, Plumbagiucarum: sed hujus 

 Organi vita longius investigandft erit ? priusquam pro certo pronun- 

 tiemus, quo modo cllingatur* cui rationi inservial etc. Stylus ut plu- 

 nmum csl terminatis* in Gconoma vero ox imo ovarii latere prodit; 

 quae formatio in fguanura BI,, ^cnct'Q alias consimili, non repctitur, 

 qutitn in Ptiyt chp/tan/ e geucre, quud uoimulli palmis adscribunt, 

 adsit. Sligma in simplicibus carpophyllis vttlgo est corpus ro- 

 slnforma, triangblatnm 3 a tergo paullum convexam, superficic 

 laevi , epidermide obvelata* intus aut quoquoversus, aut in me- 

 dio depresso aut in ulroque margine ornatum liberis succosis- 

 que CoUoJia. Alibi magis minusvc capilatum est, aut c congerie 

 cclhtlurum oblongarum factum circumscriptioncm oflert haud ita 

 rcgularem. In Thrinace* cujus carpophyllum siinplicissimum vide- 

 tur esse, est sligma simile dimidiato infundibulo, vel ut ma- 

 luit Swarlzius vomeri. Ubi tria carpophylla in unum coa- 

 luerc pistillum, stigma eflicit aut discum cellulosum y margine 

 vel orbiculato vcl lobato (Sabal umhraculifcra Tab. Z.I. f. 37. 

 30.), aut capitatutn est ambitu simplici vcl lobato [I*ivistona) y 

 aut habet tria crura, ante anthesin recta rigenlia ct intcriores 

 suas spissc comprimentia partes (tab. 117. fig. 7.), atque sub 

 anlhesi demum sese cflundenlia el recurvata. Sunt hacc non- 

 nunquam tarn brcvia, ut pislillum ante fructificationcm in vcr- 

 tice gestarc videatur conum curium^ tribus tenuibus rimis ver- 

 ticalibus praedilum (Borassinac). In Aslrocaryo est stigma 

 tcxtura cellulose perquam laxa , globosum aut ovatum ncc 

 tamcu aequo margine extructum. sed turgct majore vi succi 

 aciduli (?)j gynizi^ quam aliae palmac oflcrrc solcnt. 



