CXL 



cvcnit). Posilio quarta intra bractcam tinifloram vix obscrvata 

 est. Ubi adsunt bracteolac nalara in cflbrmando unico florc 

 haud ita frequenter adquicscil, sed sacplus inflorcsccntiae par- 

 tiales onuntur, quarum Iria genera supra (§. 97.) dcscripsU 

 mus. In omnibus aulcm cntaxcos lam immcdinlae quam mc- 

 dialac modi* locatio floris triplex est, nobis pro rationc posi- 

 tions sepali imparts: cmprosthaplusia. plagiohaptusia el opisl- 

 haplasia dicta. 



i. Calyx emproslhaphs (* • aut y>: scpalum impar 

 cadit antice in lincam medianam floris (a bractcae medio per- 

 pcmliculariter ad axem floriferum ductam), paria cadunt po- 

 sticc ad laevam cl dcxlram. 



S. Calyx plagiohaplas {\ - , o aut .;, «): scpalum im- 

 par cadit in unum latas « linea floris mediana (modo dextrum 

 modo sinisirum), paria cadunt in alteram latus (modo sinisirum 

 modo dextrum). Hace locatio solct typicc ita intercidcrc ut po- 

 silio sepali imparis sit sub angulo recto a bractca media; sed 

 florc diversimodo quasi librato, plus minus varial. 



3. Calyx opi&thaphts (/. , £) : sepalum impar police 

 ad axem floriparum cadit in lincam floris medianam, paria an- 

 tice ad dextram ct sinistram consislunL 



ADNOTATIO I. CL M BrtUniui Uteri* mihi nuniiavii, so modo* I. 

 cl 3. solcre nominee locations medianas^ 2. vcro iramwrsam (postim ene ita 

 quoijue nuncupnri: |, calyx obvmus, 2- calyx transversa** 3- calyx inversus). 



Porro: calyeem bum bractcolis Emtraotun trimtrum emproitltaplum reiponderc 

 opisihoclrotnico Schimp. ciUrtun., tentorium ophtha^um cmpro^liotlromico corunw 

 den, com™ pademmtm t dum sit emprosthaidus rcspowlerc vrnprosihodromico* 



dom opisthaphis opistliodromico, 



II. I'ro IpecIfiCi cujuftvc* p.ilm:»e naiurA mtnil c|iiac«ldm tamnuam lypu* 

 dominMur, it* quidem ut in ilui dircnilu piano absil, in aliis vcro praetor do- 

 minantem quemcunrjuo alium typum invenias (cxemplo *it Chamaedorea elegant ?, 

 Tab. Z.XVII. fig- VIL>* Obi florc* ainguli intra ipadtcii fovea* scdcitt, aut M 

 *pathcMuIi5 (J afiO circumdanlur, enlaxeos reguhm natura perlinaciler icqui vi- 

 deiur; at ubi flores toltarii cl liberi adnaseuniur rhaclii, omati bracteoli* unuV 

 leralibus, ncc amplcetentibus, denationes frequcntiu* deprehendos- 



FfcOMi solitaum tOUZtii obacrratac aunl, quae scquumur. Cum lioc 

 elcntho conferendn eat tabula eniaiiuin schcinalica prima, quam Tab. Z, MX. com- 

 poiuimus, additi* praelcr obscrtato* modos cl aliis, qui pottirt pracslilui, Jlo* 

 quidem ut a reapse obtcivnlis dUtingius non colore imbuendo* curavimua. 



L Calyx emprotfhapUu. 



1. A b if j tic bractcola fUfbQL Tab. Z.XVL f. XVI., Tab, Z.XVII. f. X. I— 6- 

 DncleoliC prima juventa adcrant statu rudimcntario: Chamaedorea Seltle- 



deana Tab. Z.V- fig* VI., Tab. Z.XYII. fig. VIII. 



2. Spaihollula bincrri, DCrris lincam llori> medianam angulo recto dc- 

 cui*anlibus; Tab, Z.XVHL fig. III., V. I. 



3. Spaihollula bincrri, ncrvU poiiicc convergcniibu*: Tab. Z. XVIII 

 % IV„ X-» XK L, Xm, XVI, XXII i. 



Hie modus in Lcpidocaryini* bractca uniflora frequens eft Excmplo lunt 

 praelcr laudato*: Calamus FtagtUum^ arborcscetu, sehizospatltus , DatmOMropt 

 nutatttifloruj, 



4. Uractcoli* duabus dutiticli*: lab. Z.XVUI. fig, Xll. 



3lodu*, quern pro typo primario habemu*. probarc vidciur, bracicohm 

 quoquc in modii antccedentibus a. J. aut originilu* pro duplici considcramlam 

 c*sc aut in uno Ulcrc (ncrvo robusiiore) pro natu majorc quam in altcro. Est 

 cladaparchia, quam Turpinius (Mem. du Ulli. V. I8I9. p. -440 [I.]) pro Jlo- 

 nocotyledoncarum in generc ct praccipue pro Graminum typica liabct, conscn- 

 ticnic R Broifnlo. (Rincrvem ftquamam in gemma Solid* d duabua COalojuO, 

 probUDt geinmulac duac oppo»itae, qua* contineL) 



II. Calyx plagiohaptus* 



6. Bracieola nulla: Tab, Z.XV0. fig- VII. I- 



7. Bracieola unica: Tab, XVL fig. XXII, 

 Hoc modo bracieola locator inter «cpaU paria, impart c diamctro oppo- 



Frequenter occurril, prae»crtim in Coryphinis. 



8. BracteoIU duabua: Tab. Z. XVL fig. XIV* t XXVII. 



III. Calyx cpisthatjJus. 



$ Kbracicolalu*: Tab. Z. XVL fig. VIL, XIL, Tab. Z. XVII. fig. VIL 2. 



10. Kracteolii binU poMicc eonrergentibus: Tab. Z.XV11L fig. IL 



lluic modo forsan adscribendus est Tab, Z. XVI. fig. VL <f ubi bractco- 

 ue quasi rudimentariac adcise videntur, cum bractca connatac. 



11. Rractcoli* bini», lincam lloris medianam dccussaniibu* ; Tab. Z f XVI. 

 fig. XX. 



Ml 



EJIMXI4 aHOUUCi R iioSThTciii*. Ubi, cmisto c bractcola quadam Sore 

 dcrivato infloreseenuae parliales <$. 96* q:.) oriuntur, IIoh primartu* utitur cn- 

 taxi aliqua ex lis quas iupra indicavimus; fioruin autem succcdcntium eniaxi« iit- 

 don suhjccla est dciurbaitonibus , quibus bracieolarum posilio afficilur, undc lit, 

 ut in varus tntlorcsccnliis Cincinnati* cl helieoideis entaxis re cu Litis dcc$*c ri- 

 dealur. Attamen in generc statuendum M:Jlorts dcrivato* ajftelare ta*dtm cnta- 

 xes intra sua* bractca* > auifoss jfo* primariut utcbatur* Freauerdiuima in cineiuno 

 ct hoslrychc entaxis est fUOtf calyeem tramvenam (plagio/iaiJusitsm) *jftrt m Gfr- 

 numerosos cincinno* ct boslryches, ijuos Tab, Z. XV, XVL, XVIL, XIX. ofnfrunt 

 Quodsi vero fios primarius alia utitur culaxi, quam transversa, iiisequcntcs floret 

 quoque liac alia, modo obverso (lore, modo invcrso locanlur. Cfr. Tib- Z-XV IL 

 CorjphaCi ubi lig. t. pbgioliaplu^ia lamquam entaxis frcqucnlisaima descripta CSI. 



fig. 2. opistb.iplusia ct j- emproitbaplutlA, quale* llos primarioj capessii. 



EaTAXIt i» CniUU lirnufMTlIlLUmi (cfr. supra p, CXIV C.) (modo bo- 

 modromicc, ex lege boslrjelii* (Tab, Z.XVIIL fig. XX VL), modo antidromic^ 

 CK lege cificinni conslrucla) difersiltlmo modo raiiala incidit; atlamen in qUTU 

 specie pro conciniia spatharum dispoiiiionc, ramUicaltonc et spatbellarum am- 

 plecicntium locfttiono, quibus Lepidocaryinae extructae aunt, conslanler, ut inde 

 quidcin typus specificu* possit dcrivari. F>t his palmis fref[ucnii*»ima cymula bi- 

 flora, cujus Ho* primarius saepe aboritur^ entaxis rero lain lloris primarii quam 

 *ecnndarii suiurnoprre regilur bracicolarum situ, Minplicitalc aut dupliciialc el 

 nervatioMc, Id quod clar. Wydlorut (Linnaea 184S. XVIL p, I5T $. 10.) pro 

 lege in Dicoiyledoncts penlamci is llaioll : llorem esse opislhaplum, dum bracteolac 

 geminae poslicc convergant versus axem dc quo llos prucesscril. Contra emprost- 

 liaplum, dum ariiiue convcrganl versus bractcam, idem in generc quoquc <le I.e- 

 pidocaryinis valei; multae Umw inveniuntur exceptiones. Ubi hractea duo* JhrtJ 

 confine* rite coolutos^ Jloris primarii typus est emprosthaplusia , itcm<tuc secundaria 

 *i tpdim protagmate utitur e duabus bracteoli* dhtmcti* ; contra si Jlori secundario 

 protagma est monophyllum, Ute affeetat opitfhaphaiam. Omncs, quos in U-pido- 

 carjints deprebendimus enlaxeos modos in altero Tab. Z. XIX. schemate compo- 

 niimBf, duplici Cdmilio, ut indc bc!l| negotio dispicias, quid in bis natura facial 

 Ct feral, el quid in aliis forsan ordinibu* inveniri possit. 



LlBUTtO s. likiimiATio ixonis. Liccl vcro, ui diximus, Lepidocaryina- 

 rum cnla\is lege sat lirma atlstrtcia sit, inierdum lamen deturbationes inreniun^ 

 tur, quibus lit, ul fios, quasi irregular! molu fi&TOtUf, locationcm obliquam et 

 plane irregularem adipitcalur. Tales hbrationcs in Dvcnuworopc tongipede obviac 

 Tab. Z.XVIIL fig, XVIL diagrammaie. *J'i»b. Z.XIX. schemate tcrlio illustravimu^ 



§- 122. PARTIUM FLORALIUM PaOROHOniA SBU DE PROCRS5US 

 ANTJIOPLA3TICI LBCB TOP1CA THEORIA. ExpOSllis III §§• I l G 120 



hisloria ao rationc y qua singula elementa cl priiuilus exorian- 

 tur cl ad alabastrum cxcolanltir, ct in §• 121. floris localione. 

 jam qaaeritur 9 folia Qorem constitucntia qua lege adatricta hie 

 vel illic ab axe floris dissolvantur alquc qua norma liacc ipsa 

 elementa ad totum ali<|uod cogantur coniponanlurquc? Hie vcro 

 csl locus valde impcdilus nc perdifficilid , quum microscopica 

 anlhogcncscos mqui.sitione singula clcmcnla ex ordinc quasi di- 

 vcllantur ct disturbenlur, Vcrumlamen. quod indagarc stude- 

 muSj licet c concrcto exquiratur neccsse Bit, ipsum nihil c;>l 

 concrclum, acd vis quacdam ptantac plastica animo solo pcrci- 

 pienda. I'otissiinum hie analogia viam monslrabit, postquam 

 jam §. 1 18. fuit apcrlum, floris prtmam formationcm convenire 

 illi, quae in raino foliifero dcprchcndilur. Adducti gibbcrorum 

 inacquali magniludinc, qualcs apparent scpala, ex annulo cir- 

 cum lloris axem propullulantia 3 dum illorum ipsa incunabula 

 haud perapicimnia, audemus statucre, ea, cUi per verlicillos dis- 

 posita, non cjusdem actatis esse: simile produnl pctala. Jam 

 cxploralum est, verlicillos in ramulis foliiferis cerni tamquam 

 depresses spi rales, quippc qui modo ox iis cflbrmentur 7 modo 

 ramulo extenso in spirales solvanlur; ncc minus constilulum csl 

 (§. 08* supra), frondium formalioncm ab inferiorc in supcrio- 

 rcm locum ita proccdcrc, ul folium superius natuqtic minus 

 vix nisi rarissimc ultra inferiora ct natu majora suam cvolutio- 

 ncm capcsscrc solcat, simulquc constat Frondes non aequabili- 

 tcr utramque partem dimidiam cxplicarc (§. 67-). Nequc aliud 

 quid nobis offcrunt folia pcrigonii, in quibus quuin ct cutopica 

 tcctio ct Frcquenlior trope adsit, his nolis forsan passim liceat 

 dijudicarij utra parte unumquodquc folium sit natu majus. ct 

 qua via nisns folia cflingens ab uno ad alteram proccsscrit in 

 opcrc perficicndo. 



. 





