CXLl 



Scholium ad iiasc TiiKOnmi. Al> ca hujus rei conlemptatione quo minus 

 rccedamus, cum ilia no* relinent. quae ipsi per mullo* onnos in phntis obscrva- 

 vimus, mm quae post Goethium (iibcr die Spirfillcmlcnz. edit. D. <lc* Vcr- 

 suchs, die Metamorphose dcr Tflan/cn zu erktSren, 1831. p. m *q.) lot Bota- 

 nici, inprimis C. Schimpcrua, A I. Urauniiis, fraires Ilramia, YYydlerus 

 conleslaii sunt aiquc professi. Jam igitur cxistimomus nuum folia cJpngcnUm uli 

 in r ♦Mn uli* i\& in Jtoribtu st*jui lincam spiralcm^ auae nuidem circa omnem avem 

 tiviua nltamen in ccriis modo /om, iunlar undarum, cirganivis ieiiuu* propulsa, 

 crumpat. Itaque rcgularis floris formatio consltluilur cum numcro aiiiltoptastico 

 ($■ 102.) lum rliythmOi euju* ictu modove singula Horn element* provocanlur; 

 quo pacto unuin quodrjuc folium cerium locum in nxc alVeetai alciuo cuncta ccrU 

 positions s. taxi tenentur el ea conditions eerti* divergent its a sc distant; id 

 vero non solum ootinct in mcml»ri> ejusdem. verum ctiam diversae mctamorpho* 

 seos, quia cuncta floris alieujus elemenla organico inter so sunt conncxa. In flori- 

 liu* cum omiiiuo natura magis quam in raniis foliigeris et cerium numerum CI 

 stala* inter singula incmhra divergcnlias rctinerc videlur, lum maximc in palmis 

 ilos magna rcgulariiau* symmetric© ctfingiiur, ul eliam in hac condiuone pariicr 

 atquc in alii* palma ^lonoeoiyledonearum typum cl lege* praceiperc exiuimave- 

 m. His rebus consilium in prOCetlV anthogenetico oftertur nobis quasi summa 

 quaedam organtcae gcomctriae, posita I) in longiludinc lolius viae, quam con- 

 ficil ilia vis Coliorum genetrix an primo (imo) ad ultimum (suminum) folium; 

 2) in loco, rel.ilo illo ad bracte.im, unde exurilur; 5} in tenure > quo circa axem 

 ferlur; 4) in numcro foliorum, ct 5) in magniiudinc s* valorc divergentiarum, — 

 hineris longiiudo eo eril major quo plura adsunt in lloro membra, quae ralio 

 potissimum valet in slaminibus; nobis vevo suftleiat simplex typi conditio, tibi 

 sex stamina per limos verlicillos sunt dispensata atquc illis aueredil liimerus 

 verlicillus carjiophvllorum , et sic adest integer numcru* anlhoplaslieus = 15. 

 I^uod allinct ad locum, OX quo Itoruin eioritur formatto, adveileudum est, pal- 

 marum florcm in absolulo ijpo cladttpurchta duarum bracteolartim (a 3) esse cx- 

 trucium (modo uno codemque lenorc modo conlrario, i. c- ,,honiodromicc aut 

 amidromice*' AUOI. eflictarum), quarum posilio priinario dexlra lacvaque a mediana 

 llori> eaquc in divergenlia ! *il>i recta coutraria cogitalur, ut cofitergentia anlica 

 vcl poslica quippe secundaria conditio non rcMnctatur. Vis antliuplaaliea tlcindc ab 

 altera bractcola (.i), primuin sepalum clVormaiura, cadem directionc promovclur, 

 atqut% uli docuit A I* Jtraunius, via longiore, adjuueta parte aliijua illius diver- 

 gentiac, qua calycis posilio regitur (J), l c. aucta prosenlheai <Si:liimpO- ' n emprosU 

 liaplusia el opi^tnapiusia lluris triuiert iilud aiigmentum s + prosentnesis est = *» 

 in plagiobaplusia 1= ■* modusquc lotius transgrcssus a bracteola ,J ad scp^Jum pri- 

 mum est in utraque priorum rationutn =; J *|- J -|- * t in tenia z^ \ -j- \ 4" J" Ilujus 

 Jloris cmproslliaplu»ia, quae tvpi conditio nobis in palmis vidclur frcqucntissima, 

 cl opi^tliapltnia adacquanl pusiiioni in pcutamcris dicotylcdoneis solemn! ;= -"Tli ^ 

 Pro lioc proccssu formationts in emprostliaplusia et opittliaplusia sub eladaparchia 

 solemni sepnlum impar (s, monazon) erit prinutm l in plagiobaplu»ia secundum atquc 

 inde staluas, vim antbopIastic;im in flore obverso y movcri versus axem dc quo 

 llo* procCstil> in llorc invcrso A do hoc ipso axe antrorsnm agi. Exislcnle bra- 

 cteola {a) bract tMe posticc ex ad verso, in flore A (iibi, nisi bracteolam alteram, 

 ji, antice positam ammo fmgeres, nulla forel prosentbesis) impar Urtium r in V 

 secundum e tlicoria slatucndum. — Ubi sub (lore de^iderantur bractcolac, pie* 

 rumquo cas in prima pcriodo lloris actu adfuisse ac deindc in rhachi delituissc 

 existimandum est* Flores solitarie positi maxinio ab initio in rliacbi demersi ccr* 

 uuntur eorumque bracieolae baud raro rudiincnlorum instar conspici qucant. At 

 ubi , id quod longc est frcqucntius, e protagmalc prinu lloris et alter excitatur, 

 ibi enlaxes ut plurimum ad inslituta» construrlionCs rcdeunt. 



Oui calyci succedii petalorum verticillus, ille candem ct direclionem et 

 divergentiaui (j) ret i nut; attamen, uli e U %c dudum comprobata (l.inn. I'hil. bot* 

 ^ gT,) atUmuliQuit inter caljccm cl corollam colligitur, cum proscntbesi 1; idem- 

 quc valet dc ulroque androccci verttcillo trimero atquc do gynaecei verlicillo 

 pariicr trimero* In floribus pulyandris androeccum genii u 111 est ant ex verticttlis 

 tiiiiiL'ii* allemantibus aut ex numero&ii membrts conlinuae spiralis cum minori- 

 bm <li\crgcntiis (videntur frcquenlt^Minae I, j, t \ t J'Ji Cjclis modo COiupleiis 

 modo mulilati*. Num vero in stamiuibus pariicr vcrticilli dimeri aut trimeti in 

 taxi spiralis conlinuae (Latania Commtrsouii i} obveniaut, id non magis cxploratum 

 est, quam qua rattone utanlur la\c* niiupliciter spiralcs st ami num complicitac* 



Tria carpopliylla in ipso typo aepalis slant exadversO: ergo, ubi lis aule- 

 ceduni trimeri vcrticilli ataminutn pcrfectorum raancorumve. po^iia sunt in diver- 

 genlia { aut £ cum pro*enibcsi ^ a cyclurn ptocedeulis verlicilli ad >uum i|»soruin 

 cyclarcbum. Celcrum accidil in spadiclbus obesis Cluunucrcpis humilh ct liystricis 

 (lab. 125. fig. 6., Tab. Z.XX. fig. WXL XXXIL) ut vcrlicillus carpopb>nomm 

 dupticctur; perrara esl haec hcxaplocarpia in dttaUa et Orbignia, His ita con- 

 stitute ratum erit, quod Hob. Hrownius doctor gravi**imus amicissimusquc 

 pro cominuni ^lonocoty led one is typo declaratit M adc*i ntmiruui numcrus carpo- 

 pbrllorum, qui pap est numcro cl membrorum perigonii cl sitnul slaminum/ 1 — 

 In quibusdam Attaltis carpopbyllorum Humerus ad duo reducitur; hoc ubi evenit, 

 equidem regularem carpopbyllorum posttiouem non potui dctegerc. 



Haec sunt sumina gravi^tiinaque momenta, quibus scntcnliam de pat- 

 marum processu anlboplastico cl volui ct valui confirmarc. Ad illustrandam 

 cam adcas quacsumus Tab, Z.XVIL XVIIL ct XIX,, in quibus dingrammala nume- 

 ric illi theoriae congruis ex parte distinximus. Simul ilerum moncmus , modos 

 imbricalionis scpalorum et petalorum — ntt c 55* prioribus cluecbil — lamquam 

 subsidia ad explorandum processum anthoplaslicum ibi tantum posse advocari, ubi 

 cutopis sit constitula. Aliorum cril haec comprobarc aul rcprobarc. 



§. 123. Flos monsthosus in auxilium filit vocatus, cujus 

 ope processus anthoptasticus cxplicarcUir* Botanici de hac rc 

 sollicili pracAiimserunt , floris monslrosi ea membra polissimum 

 alicnari atqtie transmulnri, quae locum occupent, ubi ex Iheo- 

 riac lege IransiLus in alium mctamorphoscos graduni incidat: i(a 

 igitur cyclarchum cujusdam verlicilli floralis per metamorpho- 

 sin regrcsstvam disponi ad rclincndam morphosin verlicilli 

 pracccdcntis* cyclurum per progressiuam ad capessendam mor* 

 pbositi succcdcnlcni. Ouodsi vero banc ponderatnrus suppositto- 

 nem in palmarum tlorcm monstrosum indagas, bas planlas, 

 quasi regni vegctabilis principes, flore regular! ilcmquc sym- 

 metrico ornalas, rarius invenies monslrosilatt obnoxias. Palma 

 cnimj ubi sub liborlalis beneficio enascitur, rarissimc ruil in 

 floris monslra , et quas deprebendi a typo alienalioncs fere 

 omncs eranl in stirpe culta , c. g. slrcngac sacchartfcrac 

 (Tab. Z.XVIL fig. I.) ct Chatnacropis humilis y cujus diversis- 

 simos flores in Tab. Z. XX. exhibendos curavi, metamorpho- 

 seos varus gradibus variis coloribus distinclis. Jam vero di- 

 scrtc cnunciandtim puto, thcoriam ^. 122 expositam ex bis no- 

 stris invenlis nullomodo posse in genere probari. quippe quae illi 

 modo favent modo rcfragantur. Possunt autem monstrositates 

 per tria capita disUogai, si quidem proccdunt 1) e morphosi 

 anomala, 2) c numeri a typo dcclinationc, 3) ex elementorum 

 floralium devia locationc. Monstrosa dementi cujusdam flora- 

 lis aflcctio autem ita comparata cst s ut gradum mctamorphoseos 

 tegitimum aut plane ever tat, aut non. Quae in numcro nlic- 

 nato consistent monstrositates plcrumque legem locationis solent 

 infringers Divcrsa autem monslrositatis genera, quae propo- 

 suimus^ saepissime mixta et simultauea obveniunt ? qua de 

 causa ea et alio modo possumus constituerc: 



1) Epanthia: Florcm (masculum) vcrlici altcrius floris 

 (masculi) nondum aperti innalum unica vice in Seaforthia Pty~ 

 chosperma (tab. 129. fig. /,,) deprebendi. Origo bujus mon- 

 slrositatis: ulrum flos inferior in axe suo per diapbysin (En- 

 gelmann de Antholysi p. t\5) continuato alteruin cflinxcrit, an 

 superior juvenis casu abrcptus el in tnferioris vcrticem dclatus 

 ibi accreverit, latct. 



2) Synanthia: Duo flores propinqui concrcscunt et quasi 

 in mil: i 1 1 confluunl. Hie modus . quern in Pruno sacpius obscr- 

 vavi, in Charnacrope humiti pariicr sc oblulil, ubi sepala 6. 

 pclala 6; stamina 12 ct pislilla 5 aderant. 



o) Laciniatio s. schismas: Foliacca cxpansio lypice in- 

 legcrrima in denies, lacinias lobosvc secatur, Haec anamorpho- 

 sis cum in bracleolis, lum in sepalis atil pclalis (Tab. Z. XX. 

 fig. XXVII.) est inventa, ncc minus in staminibus, ubi disjunctio 

 loculorum anlbcrae inde passim eflicitur. {Orhigniae pctala nor- 

 mali scbismo afliciuntur, Geonomac conncctivum antberarum.) 



ti) Coclosis s. parlium foliaccarum abnormis concavitas, 

 baud raro occurril cum in pelalis (ibid, f. II. — IV V XXIX. 2.) 

 turn in filamenlis (il»id. fig. XXVI.) 3 ita ut ad carpopbyllorum 

 speciem quodammodo acccdant , marginibus introrsum flexis et 

 subindc sibi imbricalis. In filamenlis ita alienatis antherac modo 

 dcftciunt ? modo diverse cvolulionis gradu existtint. 



S) Sarcosis 5 quae est immodica partium carnescentia. 

 pclala (ibid, fig, VI.) aut stamina (ibid* fig. XXIV.) ? rarius 

 sepala aflicil, vel per omnem organi plagam cxtensa, vcl hue 

 illuc callos gibbercsvc promens. Per banc anamorpbosin quo- 

 que fit 7 ul antherae loculi late disjungantur, et pistilli cavitas 

 omnino cxpleta ovulo locum denegct. 



G) Symphysis dum elementa floris ultra normam coa- 

 lescunt, est sympclalia, systcrnonia aut syncat*pia ct per va- 

 rios gradus obtinet* 



7 1 



