CXLII 



7) Metamorphosis incomplela oflcrlur, ubi quodcunquc 

 in flore clcmcnlum non ad cum perfections gradum evchilur, 

 qui pro naturali mctamorphosi compctil. Hue praesertim fila- 

 mentopum anantheria, anthcra aut prorsus dcficicnlc, aul in 

 corpuscnlum ippcgularc membpanaccum (Tab. Z.XX. f. XXIV., 

 Tab. Z.XXI. f. IF. 8. 9., f. HI. 11. 12.) mutata, hue porpo 

 stigmalum aul ovulorum in carpophyllis defectus refcrendus est. 



8) Metamorphosis alienata s. IransilU3 in alium mcla- 

 inorphoscos gpadum, aut supsum (per pi-ogi-essum) aut dcopsum 

 (pep rcgrcssum) plcpumque in singula vcplicilli cujusdam mem- 

 bra, raro omnia, dominatup, ipsa mipum quantum varia : 



a) Mutalio petal! in lepali indolent per rcvircsccmiam. Chamaerops, Phoenix. 



u) Mutalio petal! in antheram •luplici modo incidit out C margino nut c 

 medio petali (ibid. %. VII. VIII.). Quae lode effingitur utfatn pferameae qa«. 

 iuor loccllo* habct el duos local©*; rariui (ibid. lig. V. XIII.) trilocularis, loccl- 

 li* qolmjofl am sex, deprdicndiiur. Pollen in tali anlber* a normal! tiruciura 

 rcCcdcre non rlsum est. Cdcrum haec metamorphosis ncc simullnnon net- pari 

 vigorc in dirertil loccllis obvia, undo dinttdiam anihcram pollinc jam cxculto, 

 dimidiam collcnchymnlc rcplclam interna*. I'ctala, iju.ie linjusccmodi anthcras 

 CUOrmant, saepe locnlo* osicndunt disjunclos. 



c) Mutalio petal! in earpophyllum (ibid. f. II. IV. VI.) IU involula lamina. 

 el ovulum, in quod axis (aul enisior laminae part?) tumucrat includemo. Ilcgio. 

 nil nigmatosoe in lunimo margins efformalio aegrius absoltitur. 



d) Mutalio ttaminh in pisliltum fit. amittn anlhcra in apicc lilamenti, uuod 

 ciplanatum el marginibus inirorsuin conrolulis in sinu medio ford oruli rudi- 

 menium. Hoc ex o*c floris origincm Inline, forsan callit* indicct longitudinalitcr 

 per folii muUU medium a basi decurrens. In rcrlicc ovuli Ittbindc cminei nucleus 

 plus minus cvolulu* ci proot iiitogumonia in micropylen hianl liber aut etauiu. 

 OtoIi rudiinentum epjonuo lumoic lilamenli elllngitur (ibid. fi". \\\ r .). 



C) Melamorphoiis regreuiva ttaminh in petalum. Cocos , Caryota. 



f) Metamor/Jiosii earpophylli parlim m petalum, parllm in antheram (ibid, 

 lig. I. I.). 



g) Regratus earpophylli in formam pelalo'uleam (ibid. fig. V.). 



b) MclamorphoM earpophylli In antheram (ibid. lig. IX. XI. — XVI. XX.) 

 » ol. Mohlio (in Dili. 183d. ci rcrm. Schriflon botan. Inh. 1845. p. 33. Cfr. 

 Moquin-'I'andon Teratologic, gcrmanicc aSchnuer 1841. p. 208.) descripta. 

 Ovarium secundum suturam vcnlralem modo ulrinquo modo una lanlum latere 

 lumei in cristulam llavcsccntem, quae dissccla so anllicrac loculum praeslat el 

 pollims infami! el duorum locellorum pnrallclo decursu. I,.iucbitii auctor bac 

 nionsironilate adduclus domonstrarit . aniheram non Involulii folii marginibus scd 

 propullulantc intra ccrtaruin zona nun do&lra et laeva ■ medio folii (a conncctiro) 

 decurrentium limitea pollinc c collcnchvmaic cllonnari, aicpio auluram, ijua an. 

 llier.i nperiri solct, non in inarsinc mutali folii sit; 



i>ni oho. 



9) Numerus rliminutus pro monsd-osa aflcctionc ibi so- 

 I urn modo nobis videlur declapondus , ubi non mci-us aboplus, 

 scd devialio a forma out phyllolaxi typicn incidit. Talis vcpo 

 pai-lium floralium c legitinia loeatione dclurbalio modo unicum 

 vcrticillum solummodo affectat, modo tolurn florcm numcpo pep 

 singtilos vcpticillos paritcr imminuto. Vaptae nuincropiiin duni- 

 nutioncs obscrvalac sunt: sepala 2 (lab. 12/,. fig. II. 9.), sta- 

 mina l, aut 5 (Tab. Z.XX. lig. XVI. — XIX.), aut stamen 1 

 (ibid. fig. X.). pistilla 2 (ibid. fig. IX., tab. 124. fig. II. 17.) 

 «ut 1 (ibid. fig. iG.). In Orbignia ct Attatea saepe 2 pistilla 

 cxcolunlup, absque symmctriao jactura. 



10) Numerus auclus pariter non monstrosus cpit, nisi 

 si fopmac anomaliam inlroduxeril. Ita igitttr llos, qui ultra 

 j carpophylla effihxit, eo non inter monstrosos est numcran- 

 dus, pracsertim quum integer carpopbyllopum vci'ticillus novus 

 accesserit (Tab. Z. XX. f. XXXI. XXXII.). Habemus numerum 

 auctum bpactcolarum (cnemidusiam nobis) e. g. in Chamaerope 

 hortensi, ubi 3, 4, 5, 6 diverse allitudine pcdiccllis adbacpent. 

 Sepala 4. aut ex divcrgenlia '/ 4 aut c vcrticillis dimcris decussanti- 

 bus baud raro obveniunt (tab. 124. f. 7., Tab. Z.XX. f. XXVII.), 

 paritcr pctala 4 ex dccussat'ione (tab. 124. fig. 7.) aut in spi- 

 ral! continue (Tab. Z.XX. fig. IX. XXIII., Tab. Z.XVII. 

 fig. XI. 7. 8.) aut 5, 6, 7, 8 modo per duos vcrlicillos allcrnan- 

 tes dtgesla modo absque regular! divcrgenlia. Stamina 7 baud 

 ita raro deprchendimus (tab. 124. fig. II. 14. i5., Tab. Z.XX. 



fig. XX.), paritcr pistilla 4, 5, frcqucntius G, immo 7. In 

 Calamo quodam javano sc omncs verticillos tctrameros inve- 

 nisse, liltcris nunciavtt cl. A I. Branniue. 



1 1) Error loci est ubi, eversa regulari taxi, clcmcnlum 

 quoddam floris apparel in loco, qui foliacea formationc debebat 

 carcre. .Quae hoc modo per depravatas divcrgcnlias provenionl 

 partes ut plurimum simul metamopphosi alicnata apparent, ct 

 flos indc cxistit non solum asymmctricus scd etiam irregularis. 

 Hie appcllandi sunt modi, ubi pctala in unum, stamina in a!te- 

 rum latus diminutis divcrgentiis congesta vides, aut ubi partes, 

 quae in legitimo typo prorsus obsunl, quasi per execssum, prove- 

 niunt, e. g. pistilla in disco staminco floris absolute masculi (ibid, 

 fig. XVII. XIX. XXIX. rel.). In bis loci crroribus praccipue floris 

 axem, tamqiiam lotius arcbilectonices slatorcm ct rcctorcin, affec- 

 tum esse patel, qua de causa iis quoque ecblasiesin (Engclmann 

 I. c. p. 48) accensendam putavcrim, quam quidem in palmacco 

 (lore non ofiendi. Plcraequc autem monslposilatcs ila sunt com- 

 paratae, ul dc regulari partium divcrgenlia aut pposenthesi nil 

 cepti possimus constitucpc: immo nature sua licentia ita hie ulitup, 

 ut quaccunque feccpit et qua ca via eflinxepil ad leges humane 

 mcnlc conccplas refcrre, saepc numcro vanum sit atque irritum. 



1. 124. Stadium antiiesbos. Anlhcsin (v. Tab. Z.I. f. 41 

 — 46.) diciimis incipcrc, quttm florum ergastula apcriunlur. anthc- 

 pae ppodeuntes pollen suum emitlunt, in longiludincm videlicet di- 

 ruplac, stigmata vcro singularem ilium turgorem exhibitupa sunt, 

 qui semper cum capum nuhililatc ct conccpliva facilitate consocia- 

 tua est. Holis calop apdopquc non diibium vidclup quin primariam 

 in ca pc ct quasi pcgalem poteslatcm habcat: nam qui florcs in 

 occlusa spatha occulti jaccnl, anlhcsin non incipiunt nisi bac dis- 

 rupta et, qui intra apcrtas spadicis apcrti (§. 80.) vaginas incu- 

 bant, ii turn demum, quum ex illis progress! sunt. Celcrum tolius 

 cujusdam spadicis cvolutio plcrumquc ab inferiope in superiorcm 

 partem proficiscilur. Ita c. gr. Cocos nucifcra, ubi grata uli- 

 tur locorum opporlunilalc, singulis mensibus imam pccludit spa- 

 Iham cmiltilquc spadiccs in luccm, in qua re, quoad est vi 

 productiva, utiquc pcrgil. Raro antlicsis spadicum inverse ra- 

 lionc a summo deorsum procedit, ul! refert Griffith de /farina 

 ct Blumc dc Caryota, cattdicc post infimi spadicis fruclifica- 

 lionem emoricnlc. Ubi igilur palma, adepta inaluritatcm. paul- 

 latim aul in feme aut supcpnc inflorcscit, uliquc haud parum 

 tempopis consumitur, at in palmia monocerpacis, quapum est 

 spadix lerminalis, minus spatium pcquiritur. Momentum, quo 

 florcs ad luccm ct aei-cm prortimpunl, nulla ccrla bora dici aut 

 noctis rcgilur, quamquam sacp'ms inlcrcidil illud luce dici, ipsa 

 vi solis calcfacicntis; atquc in ten-is Iropicis pelmec potissimum 

 aclatc bumida inflopcscunt. Palmarnm pepigonia ubi ppimum 

 aperla sunt, perdurent ncc in posilioncm alabasli-i redcunt: ila- 

 que desunt iis (lores s. d. pcriodiei diurni aut nocturni ncc possint 

 dici meteoric!, nisi quod spathae apcrlio aliquanlum erdorc solis 

 ct hygposcopica aepis conditionc rcgitur. Color splcndorque, in 

 his floribus omnino non ila insignis, ncc hoc sladio multum 

 immutaliip. In iis modo floribus, qui spatha complcta clausi 

 crant, videbis acccdcrc aliquid satui-ilatis, maxime in illis, qui 

 anlea cbuinci vcl nivci candoris fucre: simul inaugescit siccitas 

 compagis, quo magis partes supremac vaporc liberantur. 



In staminibus stadium anthescos eo cognoscilur, quod lo- 

 culi anlhcparum ubi sunt apcrli pollen cmiltunl: quae apcrtio in 

 omnibus palmis pep pimam loculi fit longttudinalcm, quae modo 

 in supcpiopc parlc anthcrae, modo in media hiscil ct bi-cvi 

 post per tolam longiludincm anthcrae pergil. Progressus granu- 

 lopum pollinis succcdit lentc. paullatim (non cxplodcndo) atque 



