CXUII 



i(a ut vix unum altcrumvc (plcrumque in imo loculo) rcmancal. 

 Pollen , quod est glabrum ac siccum, non amplioribus massis 

 conglomcratum pcrdislit* scd propter mi ram ponderis Icvilatcm 

 vcl minimo flalu acris aufcrtur et in pulvcrcm diluilur. Stami- 

 num e loco motioncs 5 quae singular! cflicianlur irriiabililalc, 

 equidem in palmis nusquam deprchendi : licet condilionc hygro- 

 scopica anthcrarum nonnunquom mirae flcxiones et incurvation 

 nes earum cxislant, quibus ipsis profusio pollinis suscilalur, ut 

 poslrcmo loculorum vacucfactorum pariclcs prorsus nudi ap- 

 parcant. 



In pistillo anthescos primordia co ccrnuntur. ul stigmata 

 inter folia pcrigonu libera prodcanl el magis a sc ipsa scjuncta 

 dilalcnlur. Modo cl apices sligmalum magis revolvunlur: cel- 

 liilac superficici stigmaium iniumcscuni et quum quam maxime 

 umpliantur, sacpius sulci quidam longiludinalcs aut obliqui emi- 

 nent [Orbignia^ Maximiliana + Plcctocamia). In aliis parvae 

 conscrtacque papillae specie crepidinis mollis cxslruuntur [mo- 

 renia). Ubi stigma est non divisum el peltalum aut capital um 

 aut vomcriforme (SabaL f.ivistonar sp. s TTirinax)^ ibi in lalilu- 

 dincin distendilur atquc ccllulae periphericae modo circum 

 circa modo singulalim per radios divcrgentes adaugentur. Simul 

 et in ccllulis et inter invenilur 3uccus liquidus* qui dicilur gytd- 

 co& In quibusdam gencribus [Bactris^ slstrocaryum), in qui- 

 bus stigma est forma irregular! subcapitata, gynizus valde largus 

 adest, ut sligma fere sit instar llocci xylini mullo liquore im- 

 buti. — Ilaec conditio absolulae in antlicris et pistiHis puberta- 

 ls taulum nbcsl ? ul par! tempore in omnibus floribus unius 

 spadicis deprcbendatur ^ ut anthesis totius cujusdam spadicis ab 

 inferiore in superiorcm partem proccdal, ul igitur sit, quod 

 dicuni , cent ripet alts ^ sivc axis spadicis est simplex sive mulli- 

 plex; hoc ubi est, etiam sinyuli rami ab ima parte anlhcsin 

 incipiunt. In spadicibus dclcrminalis (§. 80, 1.) bic processus 

 satis cilatus est, ut paucis inlcrposilis horis aut diebus eerie 

 omnes masculi flores cxpliccnlur: in spadicibus indeterminatis 

 (§- 80. 2.) explicatio lentior proccdil. Antbesi spadicis per- 

 fecta quum in co est ul fructus cflicialur, in quibusdam specie- 

 bus (Coco flexaosa ? campestri^ nucifera* lioriludsia hwinio- 

 sa y Chamaeropc /tystrice* Copernlciac sp.) baud parva copia 

 materiac gummosae cftingilur, quae maxime ex axillis ramorum 

 profluit atquc m guttas vcl varias alias formas congcritur. 



§• 125- Skxus. Antiirsis iiomogamica et dichogamica. Vcr- 

 parva laututn palmarum pars mlerquc cas inaxiinc Coryphmac 

 et Arocinae sunt hcrmaphroditac: plurimac sunt monoecac in uno 

 vcl in diversis spadicibus aut dioccae. Hoc ubi usu vcnil, indi- 

 vidua utriusquc sexus in quibusdam specicbus vix videntur posse 

 dignosci conslanti aliquo signu habilus: licet accurata et dili- 

 gent! comparalione quacdam discriminu apcriautur. Planlae 

 locmincae intcrdum pauciora folia et pauciorcs spadiccs quam 

 masculac olTcrunt {Chamacdorca ? Geonoma). Id quod dicit 

 Plinius (XIIL c. 4.) de Phocnfce dactyiiferai foeminas circa 

 marcm nutare in cum pronas blandioribus comis. ilium erc- 

 clis bispidum, nolo inquirerc, quum babkus maximoperc loco 

 ct ejus condilionc aflici videatur: atlamen et in dioccis Lcpido- 

 caryinis {Ctdamo . Dacmonorope) pro sexu diflcrentiac quae- 

 dam in numcro selarum aculeorumve apparent, pariler alquc 

 eliam spadicum forma ct magnitudo ct florum posilio pro sexu 

 commutata et divcrsa cernilur. 



HoMOGAMM. Ubi llorcs sunt bermaphrodili, plcrumque exi- 

 stimandum est anlheras florum suorum pUlilla gpavidare, ex qua 

 re simullanea utriusquc organi explicatio statui debet: Bed ne hie 

 qiiidem perfecta semper videtur esse bomogamia. nam pcrmulti 



spadiccs hujus generis sunt (sensu hinnacano) polygamic quum in- 

 ter flores ulroque organo praeditos, uniscxuales, maxime masculi. 

 inveniantur. Ouia aulcm antberac horuin florum ad summum for- 

 mac cullum provehuntur (uli in Chamaeropc)^ est quod credas, 

 bos flores masculos potissimum valcrc in fructificandis floribus hcr- 

 mapliroditis ut et hie decsse vidcalur vera bomogamia. Scd ubi 

 haec ipsa adest (in Sabat, Coryptut clc): cxlcrnae motioncs 

 antheseos c lege universa succedunl. Anlheras jam ante, quam 

 apertum fucrit perigonium, hiassc et pollen suum profudissc. 

 in his bermaphroditis nusquam vidi, nee omnino slatuerim pal- 

 marum foccuudalionem jam in alabastro fieri. Simulatquc flores 

 apcrli sunt, anlherae, dehiscenliac jam praeparatae, appropin- 

 qaant stigmali, quae motio. pollen in stigma illalura (id quod 

 in Subal Adansoni obscrvavi) ncc cyclica est (ut lotus anlhera- 

 rum orbis una cl succcdens aller stigmati accederet ct se ellun- 

 <lerel) ncc rhvlhinica (ul aiilhcrae pro anthogenctica sua rationc* 

 spiratim. ad stigma appropiuquarcut) {cfr. Alex. Braun. Flora 

 a. i83c). p. J02.) scd nulla ccrta regula. Ncquc in Chamaeropc 

 legem ullam in apcriendis antheris potui crucrc- Scd apparct, 

 androccci maturilalem cl simultaneam vel successivam apcrtio- 

 nem antherarum nee minus ipsorum florum anthesin rcgi et eon* 

 slitui spadicum ct magnitudinc ct ramificatione . ita quidem . ut 

 minores vcl mm ita multis ramis cxslructi spadiccs anlheras, 

 quamquam non simul codemque momento , tamen propioribus 

 inter sc pcriodis explicarent (Chamacrops Hystruv)* quam magni 

 ct multiramosi (Sabal iimbracuUfera . Corypha Taliera): in 

 quibus spadicibus amplis fieri potest ut demum compluribus heb- 

 diuiiadibus, vel adeo mensibus omnes (lores efllorucrint. Ex di- 

 clinicis gencribus pauca mo<lo [y/.strocaryam, sfcrocomia) vi- 

 dentur esse, in quibus flores ulrinsquc sexus simultanci cx- 

 plieanlur cl ergo masculi focmineos cjusdem spadicis reddanl 

 gravidos. 



Diciiogamia. In plcrisquc diclinicis (mnnoccis) palmarum 

 gencribus anlbcsis est dichogamica, quando utcrque sexus in 

 uno eodemque spadicc non simul cvadil cxcullus: id oplimc 

 animadvert] in Coco. Hie cnim flores masculi frcquentissimi 

 fere codem tempore perficiunlur atquc cujusque floris antberac 

 dirimunlur (interioris orbis nescio an paullo post) , dum flo- 

 res focminei in imis spadicis ramiculis insistcutcs perigonii folia 

 adhuc stride super stigmata imbricala oflcrtint. quae sursum 

 sesc conniventia nee lurgcscciUia ncc gynizi pracscntia conci- 

 piendi potestalcm ostendunl. Omnino flores focminei (in Coco. 



or 



SyGffm?} Atlalca } Diptothemio^ ludvrpc, Oenocarpo etc.) p 

 breve modo lempus scse videntur aperire et stigmata porrigcrc: 

 nam rarae ita denudatae conspiciunlur cl masculi vicini in hoc 

 stadio jam deflorucre- llarpie et hie, quod in dichogamia om- 

 nino saepius accidit (Gacrlncr Versuchc und Bcobacht. ubcr 

 die Befruchtungsorganc p. 242) locum habct rctardatio quac- 

 dam increment! florum foemineorum. Foccundalio fit per (lores 

 masculos junioris et ob id ipsum in alliore arborc aflixi spa- 

 dicis: nee lamen prorsus ncgaverim, singulos quosdam cjusdem 

 spadicis flores masculos administrare pulvcrcm gravidantem. Hi 

 cUi non sunt ipsi proximi ad flores focmineos (par plcrumque 

 corum juxta focmineos adstare notum est) r lamcn possunt esse 

 ex illis qui in superiorc spadicc adsunl. Inlcrdum toti flores 

 masculi decidui inter el supra focmineos pendentes conspiciuntur. 

 Dichogamica foccundalio spadicis per alteram eo vehementer ad- 

 juvatur, quod numcrus florum mascidorum (Kacmpfer in uno 

 spadicc Phocnicis daclylifcrae numeravit 12000 inque his sta- 

 luit infuissc uneiam pollinis, Amoen. p. 70G) . eamquc ob cau- 

 sam quanlitas ipsa pollinis permagna solct esse. Quum fere 

 plurcs una spadiccs in arborc quadam ctflorcscant : apparet ? 



72 



