CXLVII 



percipitur, quod scribit Rumphius I. p. 97, elque inde repe- 

 tit auctorem non leudendo Blume in Rumphiac II. p. 69. Spa- 

 dices, obi incipiunt mercescere, solent seepius mutarc halitum, 

 qui heud raro turn aliquid mucidi rccipit, praescrtim spadicibus 

 alicunde madcfactis. 



Nbctab. In lloribus permulterum palmarum secernitur, 

 idquc maxime inlra intimam partem calycis ct corollae, rarius 

 etiam in thoro inter stamina et rarissimum in parte vertical! 

 quorundam ovariorum (Licua/a, Copernicia). Extreme quae se- 

 cernitur pars non epidcrmide, sed cpithclio induta est atque saepe 

 colorem habet diversum, fere navcsccntcin immo iuteum. Fo- 

 liorum singuleres formae vcl squamae, c quibus nectar efficia- 

 tur, in palmis desiderantur. 



ADNOTATIO. Kt odorum et MCtlri* MHMtibnunu fit, ut allieiantur in- 

 ■Mtl quacdan. , quae in dichogamica foecundalione parley agcro yaldc vcri.imilc 

 eat. Spadice. saepe Tidebi* a lurbi. dipierorum partorumquc ncuroplororum P e- 

 Uto*. Atia in»ecta, m«imc colcoptero, c familia Curculionidum , icnclla. par- 

 ie» notum arrodunt , quo ncscio an in *iigmaia pollinU corpuacula deferanlur. 

 Sed obi dioccae palmac In eonsortio crcKunl ct ergo iiW ticinae MM, Ulic hi. 

 hajulis non opua est , venlo solo aatii agent©. 



&. t3o. Stadium ouartum: drflorescbntiab bt fructks- 

 cbntiab. Post anthesin in florib.13 observanda phacnomena aut 

 ad stamina referenda sunt, quae actis suis partibus jam nunc 

 deflorescunt , aut ad pistilla, quae per lentam ct continuam 

 paramorphosin fructescentiae stadium ineunt. 



Astubbae effoetac per parvum temporis stadium solent 

 persisterc ; mox dccidunl de filamentorum attenuato apice, haec 

 vcro in lloribus hcrmaphrodilis longius vegeta deprchenduntur, 

 immo excrescunt (e. g. in Thrinace). Florum masculorum 

 perigonia mox turgorem amiltunl atque marcescunl, in pari- 

 bus absque coloris jactura. in nonnullis dccolora (sic (lava 

 Chamaedoreae petala colorem olivacco-viridem induunt); mox 

 defluunt, spadicem solis bractcis et bractcolis vestitum rclin- 

 quentes. Lapsus (lorum masculorum a spadicis basi sursum 

 solct procedcrc , modo citissime intra paucorum dicrum immo 

 horarum spatium, modo lentc, ct gubcrnatur spadicis magnitu- 

 dinc, vento, aeris tempcrie atque loci divcrsitate. 



PisriLLi post foecundationem paramorphosis extcrne in 

 sligmatc incipit. Hoc cnim siccescit et decidit, stylo, praescr- 

 tim dum brevis fuerit, in acutum umbonem {Bactris, Astro- 

 caryum) attenuato, aut in discum brevem obtusato {Oenocar- 

 pus). Si vcro ipsum stigma pcrsielil (in mullis Cocoinis) , tur- 

 gorem ct humiditatem exuit, et papillis, quae in superficie 

 s. d. stigmatosa emincbent dejectis, partes solummodo eas ex- 

 hibct, quae firmiorc compagc temporis injuriis dinlius rcsistunt 

 (cfr. Orbignia y tab. 170. fig. 7.). 



Fructus futuri forma rcgitur turn ilia ovariorum, cum 

 modo, quo jam prima juventa coaluerint et quo aut in oinni pc- 

 riphcria aut in cxteriore latere magis succrcscant, denique ovulo- 

 rum abolcsccntium numcro. Coalilionis verii gradus sunt, prout 

 singula carpophylla versus centrum solummodo aut omni latere 

 compinguntur . marginibus singulorum ob initio modo clausis 

 modo diutius apertis. Dum singula carpidia ima basi solum- 

 modo coalita pro se unum quodquc cvolvuntur, fructus oritur 

 s. d. lobatus (Ilyphitene . tab. 102.. Morcnia, tab. i/|i. f. 6.), 

 isque aut regtdaris , siquidem omnia rite excrescunt, aut irre- 

 gularis, dum unum duove aborlum patiuntur ( f/yophorbe, 

 tab. W|3. f. i5.); haec vero utpotc minus vivida ante fertihs 

 plenariam maturationem decussa cicatrices rclinqmmt (Cory- 

 pha, tab. 127. f. r. 1/,.). »,>uodsi vero tria carpidia conspirant 

 in fructum specie siinpliccm, haec partium coalescentia fit du- 



o 



plici modo. 1. Carpidium, quod rite absolutum in loculum se- 

 miniferum incrcscit, strata semini proxima, i. e. endocarpium 

 ita extendi!, ut loculos reliquos abolesccntes in ilia rccipiat. 

 2. Carpidium scminiferum parictibus endocarpii super semine 

 arete coalesccntibus nullas partes agit in reliquis loculis cflbrman- 

 dis, qui igilur inde exclusi intra cxtcriora fructus strata caque 

 molliora dclitescunt. <?uae quidem diversitas intra ccrtas ordi- 

 nis Palmarum families s. tribus sibi constat. Ita in Cocoinis 

 endocarpium, quo propius semini eo compactius et durius (Mohl. 

 supra cap. I. §. n5.) putamen evadit cartilagineum , ligneum, 

 osseum, lapideum, cui loculos abortivos tamquam rimulas aut 

 parvas concavitatcs insculplos invenis, ovulo abolescente modo 

 specie parvac vesiculae aut squamulac pcrsislcnte, modo plane 

 dcliqucsccnlc. Sectmdus paramorphoseos modus, ubi carpidia 

 abolcscentia de fructiferi endocarpio excludunlur , in Arecinis et 

 Lepidocaryinis obtinct. Stratum pericarpii intimum in his saepe 

 tenue slruit super semine tegumentum aut membranaceum 

 {Geonoma), aut pergamenum {Areca Nibung), ut inde fructus 

 cvadat quasi baccalus et qui drupac indolcm eo magis exuat, 

 quo arctius endocarpium cum sarcocarpio concreverit. Talc 

 quidem endocarpium in fructu rcccntc aegrius ab cxterioribus 

 stratis distinguitur ; quam in exsiccato, unde auctorum in no- 

 minandis fructibus dissensio: aliis cnim drupae sunt, quae aliis 

 baccac. Loculi aborlivi in came nidulantes a loculo seminifero 

 exclusi in aliis cavitatcs exhibent intus epilhclio indurescente 

 vestitas el ovulo rudimentario fotas, in aliis cellulose materia 

 farcti ita intra sarcocarpium deliqucscunt , ut ne accuratissima 

 indagationo possint repcriri. 



&. |3l. PlSTILLUM lNABpUILATBRUM. Axis floris, e qUO 



ovula nascuntur, ad excolendum fructum palmaceum parum 

 videtur conferrc, plurimum ipsa carpophylla. Haec enim uno 

 latere, eoque periphcrico, summopcre increscunt, altero cen- 

 trali paruin. Undo efficitur singularc Iliad augmcnlum, revo- 

 lutionem carpidii quasi dicas, quo eae partes, quae primum in 

 pistilli basi jacebanl, sursum protrusac pcripheriae latere effin- 

 gunt, quae latcralcs crant in fastigium evehuntur, denique quae 

 initio extrorsum vcrgebant Jam introrsum spectant versus cen- 

 trum. In hac inacquilalera pericarpii evolutione, ut ovula quo- 

 que quasi revolutioncm petiantur, ncccsse est; quae ideo pri- 

 mum anatropa aut hemianatropa (supra §. nt|. 5.) suarn mi- 

 cropylcn versus besin fructus dirigebont, ita sensim sensimque 

 propclluntur, ut embryo in maturo semine plus minus ab ovuli 

 insertione remolus modo loeationem obliquam in basi, modo 

 transvcrsalcm sive hori/.ontalcm , immo vcrticalcm adipiscotur, 

 rostcllo tunc rcctc sursum tendente- Cfr. ovula: Tab. Z.XXII1. 

 1". II. .1. ./,.— 19., f. IV. A- 6. 7., scmina Tab. Z.V. f. V. VI. 

 VII. Emhryonis silum in semine lovioris esse momenti notam, 

 rcctc igilur slatuil Hamiltonius (Mem. Wern. Soc. V. p. 3o 7 ). 

 Simili modo quomic stigme fit excenlricum, id .|uod deprchendi- 

 mus cuin in fructu lobeto, c. g. Leopoldiniae tab. 53. (cui, 

 uti Nipae, fructus a latere compressus compctit) , Bentinchiae 

 tab. 139. fig. 7. 8., Hyphaencs tab. i52., turn in fructu tcreti 

 uti Oenocarpi tab. a3. a5., Uutcrpes tab. 29., Oreodoxae 

 lab. i56. Et in Coryphinis quoquc, quorum pistilla discrete 

 manent. stigmatis excentricitas observalur (Brahea tab. 107. 

 f. 18., Lwistona tab. 146. f. V.). Aequilatera fructus cvolu- 

 tio cum sligmate centrali in Cocoinis et Lepidocaryinis efficitur. 



Pistilla, dum paramorphoseos suae acmen attigerint. fru- 

 ctus est, dc cujus conditionibus jem nunc disserendum. 



■JU 



