CLXII 





produxit florem II 9 ratione ad suum axem opisi lia plum, i. c, tcpalo impari ad flo- 

 rem abortivuin el protagma intcrius unincrvium spec t ante* Ilaltonc ad protagma* 

 lis cxteriorii carinam principalcm est plagiohaplus. 



Fig. VI. Protagma I carinis 2 opposilis braclcam dccussantihui, flure 

 -lborlivo minimo; II carinis 2 ad florem abortivum convcrgcntibus 



Fig. VII. Slmilis conditio IIC in n. V- 2- 



Fig. VIII. Floris II rcgularis opislhaplusia. carinis spathcllulac I lincam 

 mcdianam cymulac dccussanlibus, spathellula II nervorum plexu simplici. (Idem 

 typus in Datmonorcpc monticcla^ nervit protagmalis II magi* disjunct!*, D. Dra- 

 cont cl D. itptopodt)* 



fig. IX. Flo* I demoius versus axem, quortum ejus protagma carinas 

 vcrgit. Flos II cum suo protagmaie quoquc deiurbalus, ralionc proi.iginatis I 

 plagiohaplus. 



Fig, X. Entaxis uli in a IV. (similis oblinei in Calamo arboratente. iM* 

 artjio/Ao, Ftagdto). 



Fig, XI. |. Kraproslhaplusia , uli in n. X. 2, PlngiohaplusM protagmaie 

 antrorsum aperto. 



Fig- XII. XIII. Spathclla posticc non clausa , calyx ob versus, inter bra* 

 ncolas posticc convcrsas, in XII distincta* t in XIII unitas. 



Fig, XIV. Proiagma utrumque carinis 2 ad axem convcrsis; llos 11 

 ratione axis ohversus, carinae principalis in protagmaie I transversus. 



Fig. XV, 1. Proiagma flori* I abortivi diphyllum a $, in bractca extra, 

 mediauea dcturhatum, c (J florem II promil raiione ad suura axem obversam, ad 

 suam brae team (/I) transversum. 2* Flos U ralionc I obversun, licet [i retro no* 

 liU stcl hracteao communi oblique ex ad verso. 3- Flos II ad iuum axem plagio- 

 haplus, ad fcrc cmprosthaplus. 4. Flos II ratione ad ji ovidcnlissimc obrcrsus, 

 llore I dctitc&conlc. 



Fig. XVI. Calyx cmprosthaplus, proiagmalc in I. clauso, in 2. aperto. 



Fig, XVII. Diagrammata divcrsarum doturbationum (p. CXI. in fine)* 

 quorum schemata componuntur in Tab. Z. XIX. Cuivis floris competit protagma 

 monophyllum , priori (qui aboritur) /J, secundo li' 



Fig. XVIII. Protagma I diphyllum (a /J), folii* fcrc coalitis, II mono- 

 phyllum (a 1 ). IiudimcJilum Mori* teriii in medio. Talis llos intermedium subindc 

 rile ahsolvilur, protagmaie cxterioro rudi ct cxtus, uti rcliquorum Durum, vit- 

 Inso. subdiphyllo * ct interiorc monophyllo, J lie ad latum dclincatur. 



Fig. XIX. Idem typus atque in pracccdcntc, sod lerlium florem B bra- 

 ctcola o' nunquam obtulit. 



Fig, XX. I. Idem 10 n, XVI. 2. 2, Protagma II monophyllum carinis 2 

 ad axem floris I versis, calyce fore cmproslhaplo, nonnihil tameu in plagioha- 

 plaiiam vcrgentc. 



Fig. XXI. I. Flos I ct II obversut. 2. Flos I transversa, U obvcr»u>. 

 In utraquc ligura protagma I retro vcrgit, ut ill! sit llos iran*vcrsus (nee tamen 

 nxi, de quo proce»»il). 



Fig. XXII. I. Protagma floris ^ elausum; 2. (loris £ oxterius rcr^us 

 florem 1 ahoriivum apertutn, inierius latum convenil cum bpatlieJluta (Tab. Z, VIII 

 f XXI) Mauritian 



Fig. XXIII. Flos I emprosthaptus. II opisthaplus in spathellula unica- 

 rinata. 



Fig. XXIV. 1, Protagma I aniice nperlum, eariuu principal] majore. Flos 

 M ratione ad axem I plagiolmplus ct ratione ad suam bractcam emprosthapJus, — . 

 2 Flo* II ad axem cmprosthaplus. 



Fig, XXV. Amentum in apadicis axe III. Spathella b complechtur alias 

 duas b % (1^ versus axem convergentes, quarum quaelibrt biflora, (lore quovis foe- 

 mineo (H) axi propiorc. 



Kg. XXVI. Cfr. p. CXVIII ^ul^ S^pidocaryo gracilis l. IHagramma. Amen, 

 tutu rf* intra spathella* oblique dislichas A bicarinatam el It untcariuatam, inlra- 

 que C el D, quas illae ampleetuntur, quntuor series llorum ofTerl, quorum nalu 

 el dimeiisione inajores in iinum idemque suae bracteac latus eadunt: homodro- 

 micCt ut dicunt, *. more bostrychis. Spaihellac intra uiiiver*alcm tinicarinalam 

 positae sunt dir. %, Carinis postice versus axem, de quo amentum proccssi^ 

 convcrsi*. Quae intra spathcllas slant spathellulac monophylJac sunt inslrucloc 

 carinis tnnil a cl /J, quarum robustior ;i (pro protagmatis dimeri bracleola so- 

 eunda ct floripara aut pro monomer! medians babenda) item in idem latus bra* 

 cteae suae cadil. Fx harum carina rum robustiorum axilla suscitantur llos II. ct 

 tcrlii rudimentum minimum, cujus situs exlramediancus pcndel dc bomodromia 

 influreseeutiae. Flos 1 ex lege p. CXI* est opisthaplus, sed pressione parlium 

 111 plagiohaplus. — 2. Schema. 



Fig. XXVII, Protagma I anticc apcrtum. Flos if plagiohaplus, 9 opisllia. 

 plus in spathellula unicarinala. 



Fig. XXVIIL Protagma I voristmilitcr e duabus squamis coalituin: a flo- 

 rem I ambit transversum aut obversum, /J Dorem II suscitavit el cum illius pro- 

 tagmaie a* coaluil. 



Fig. XXIX. Ho* I transversa, II obvcr»us, protagmaie a* tub specie 

 tenuis lamellae cum $ comialo. 



Tab. Z.XIX. 



Ktg. L — X. diagrammata florum el inflorcsccnliarum partialiurn 



Kg. I, Cincinnulu* biflorus p. CXXVll, quasi inilium cincinni Coryphae 

 Tab. Z. XV. f, II. 



Fig. ll, I. Alius, ubi uterque tlos protagmaie diphyllo instruitur; modu 

 in Coptmicla frequeutissimo. 2. I'racleola /I, quae florem minorcm suscitavit, 

 ipsa delitescil , pariter atque hujus floris bracteula a\ (Rracteolae praesumtae 

 in bae figura, uli in aliis hujus tabulae, linea intcrrupla tmlicanlur.) 



Fig. Ill, Circa florem I nullum prolagmatis rcstigium, nisi levis im- 

 pressio. Potest ideo statu!, florem II sufliiltuni esse aut bractca sua It, aut pariter 

 ae I ilia egerc, cl inslructum esse bracteolis duabus a' fi\ id quod cum modo 

 lig. II. I. vonveniret. 



Fig. IV. Schema hujus inflorcscentiae, tradhum ea inethodo, quam theo- 

 rtae de cincinno fundatorcs rccepcrunU 



Kg. V. Calyx plagiohaplus intra bracteotas 2 medianam dccussanlihus, 

 modo distinetis lig. I., modo connatis fig. 2. Cfr. p. CXIII I*. 6- — Kg. 2- euto* 

 piam imbricalionis oflcrt, calyce ohrerso. 



Fig. VI. 1* Calyx emprosthoplus; 2, plagiohaplus- 



Fig. VII. Calyx plagiohaplus, carpophyllo versus sepatum impar magis 

 evoluto. Est aut em hoc ex thcoria primum (J. 122.). Omnes partes numcris 

 signatac ex cadem iheorio. 



Fig, VllL Calyx obversus. 



Fig, IX. Pcrigoiiiuui simplex sexlidum , duos verlicillos scnarios stami- 

 num contincl. 



Fig. X. Inflorcsccnliarum partialiurn omnus modi diverst, quales in ramu 

 spadicis Caryotuc loboiiftrac inde nb ejus extrcmitate usque ad basin scsc oblu- 

 Icrant. Modus I in summo aptcc semel obiius, 2 in sccunda (deorsum numerando), 

 3 in tenia ct in septima inllorescenlia, 4 in quarta, & in quinto, 6 in scxla, T in 

 ga — Qa — I On — tin, 8 in 12a, Q in 13a, 10 in I4a el in 17a, M in 15a et 

 l6a, 12 et 13 in rcliquts omnibus usque ad 35am, Flos solitarius lig. 1. ad Ultra 

 bractcam plagiohaplus, bracicolam fi local ex lege anle duo sCpala paria, impart 

 ex adverso, undo pracsumas , onlaxin pbgiohaplam in hac specie dominari. In 

 inilorcsccntiis hi- ct trifloris llos ilie, ad quern nullam bracicolam vides, pro 

 priore habendus, quippc dc quo bracleola ill! origiottui adsiricta per florem 

 secundarium dimota est- Secundi floris bractcola j¥ in irifloris cincinms susct- 

 tat lerlium t itcrum bracleola 3" ornatum. Comparalis omnibus vides, quotuplici 

 locationc hracteolae variant ; attamen omues positiones ad cincinni normam rcdcunl. 

 exccpla n. 6., quam diflicilius cxplices. Situs floris nalu minoris (p, CXXVll) posti- 

 cus est. Si qui* callos ct cristulos, qui in Caryota pariter atque in aliis quibusdam 

 juxta flores deprehendunlur, pro alterius bractcolao (a) abolescentis indicc sumcre 

 vclit (J. 86. Ct p, CX1V. Ill,) compart! fig. 14,, ubi memo conccpimus, callos « 

 ct a 1 has vices gererc. et rcltqui protagmatis siglas ex hac praesumtione adscrip* 

 simus. — Fig. 15. 10. 17. sistunt schemata ad dimotioncm florum cxpHcandam, 

 qualera in his cincinnis necessario obvvniro sialuimus (§. sfl.). Fig. 15. est 

 schema cincinni triflori , floris I optsthapli bracleola /i\ ct infra addilur idem, 

 quale fit ex deturbationc. In Caryota idem invenitur, »ed flos III sursum axi »pn>. 

 ximaiur. — Kg. 16. sistit nlium cincinnum, sub plagiohaplusta, addito pariter sche- 

 mate dcturbationis, — Fig, 17. Kandem dcturbationem oflcrl alia mclhodo, qualem 

 quoque Tab. Z. XV- f. I. Q— II. adhibuiinu*. 



SCSIMATI eladaparcliiac et enlaxeos intra bractcam unilloram: 

 yuum braclcolarum locationes (*. 84.) et llorum intra bracleola* cntaxiu 

 ($. Q4. 121.) pro fonte habcrcmus, undo sana de proccssn anthogeneiieo thcoria 

 hauriatur, in his rebus cxaminandis el slabiliendu mult urn industriac impendi. 

 mus, eo lubentius, quod palmac, Monocotyledonearum facile princlpcs, magnam 

 copiam oflerant modorum divcrsissimorum. llos igitur omncs in schemata rc- 

 dacio* hac tabula proposuimus, uno obtulu conspiciendos, additis nonnullis 

 aliis , quos uondum observatos tanquam possibilcs praestiluimus. sed ab illis eo 

 dislinximu*. quod colore non imbuereniur. Do leglbus enlaxeos auiem ferendi* 

 desistimus, quia vanae ct irritac forent, nisi accurata aliarum plantarum, nrae* 

 sertim monocotyledonearum, invcsiigaiionc anlea ratac atque comprobatae. In 

 qua re rimanda, ut alii botanici desudent , ea in suum usum iccipientes, quae 

 ipsi Iradidimus, est nobis in lotis. 



Emproslhaplusia ibi frequenter ubiinct , ubi flores e bracica emer- 

 gunt solilarii, sed bracleolae (quas in hac cnlaxi ad ulrumque floris latus actu 

 adesse, rcctc statueres), rarius inveiiiumur absolutac ; nam aut in prima juven- 

 luto ahftlcscunl (ChamatJorea , Tab- Z IX,) t aut specie parvi lumoris aut mini- 

 mac squamulac caducac apparent, modo in uno modo et in altero latere (raio iu 

 Picnic*). Exemplo sunt: schemajis 1, Chamaedorv^ 2. 3- Phcm!x\ 4. Copermciac 

 florca solilarii, MaurMat £ ; 5, Catamu* fa^uutalus^ 6. Licuala (bracttolis sae. 

 pissime aborieniibus); modos 7. et 8. non recoguovimus. Modus 8. siquidem tn- 

 venii^tlur (in Upidocaryinis >), forsan e nisu florem secundum produeendi cxpli* 

 candus esset. 



Plagiohaplusia, quae ex thcoria (J. 122.) fii incidit, nisi sub unius 

 bracleolae (actnali) cxistenlia, duplex c*t , sepalo impari aul ad doxtram aut ad 

 sinisirom bracicac posito. In Arecinis bractca uniflora donatis ct in Conphinis 

 sacpe doprehendilur. attamen quam emproslhaplusia rarius. Itraeicolac pariter ae 





