25S 



Iter orient, edit germ. 1. p. 305. Burmann Thcs. zcvl. p. 1S3. Indi f Ilcrm. Mns. My!, p. CD. — Dacft/ti, Sera pi on. Simplic. c. 19. 

 Anguillara Scmplico 1501. p. CO. Valentin Hist. SimpL reform. 1716. p, 215. Dactgfu* Patma y lllackw. Herb, t 202. Nccs ab Escn- 

 beck Plant. offic. t, 37. Nccs ct Ebcrmaicr Died, phstrmac. Itotan. I, p. 209. Kogtclctzky mod. phwmac. Flora I. p. 293. Murray Appar. 

 medic. V. p. 6. Thcod. Martins IMiarmacognoste p. 230. Sprcngcl Anliquit. botan. I. §. 143. $. MS. Dierbacli Flora Apiciana p. 15. 



PIIOESIX DICTYLIFERA, Linn. Hort. ClifT. p. 4S2. Spec pi. edit. WlUd. IV, p. 730. No. I. Ilouttuyn I'flanzensyat I. p. 11G. 

 IVacL Drd. nat. edit. Giseke p. S5. Sprcngcl Syst. Vcg. II. p. 13S. No. 1. Lam. Encycl. II. p. 2G1. lllustr. gen. t S93. 

 Smith in Rces Cyclopacd. Mill. Gartcnlcxicon III. p. 3S0. No. 1. Gaertn. Fruct. Scm. I, p. 23. t 9. J'. 2. Duhamcl Arbr. 

 fruit. IV. p. 1. 1 1- 2.3. Comnicrson Palmarium volumen Mss. in Bibl. llorii It. Paris, asscrvat. t. 1G — 22. — Brotcro Flor. lush. I. 

 p. 594. Figucircdo Flora pharniaz. poring, p. 530. Cambcssedes Plant, balear. in Mom. Mns. d'Uist natnr. XIV. p. 321. Ilcrrcra Agri- 

 cnlLnra general edit. ISIS. II. p. 372. Bowles Intro due. Hist. nal. dc Espan. p. 230. Poiret Voy. en Barbaric II. p. 274. Dcsfont. 

 FL atlant II. p. 43S. Mem. Mui. V. p. 155. Viviani Fl. lybicae Spetini. p. G2. Delilo Ccntnr. Plant in Cailland Voy. a Mcroe 

 IV, p. 3G1. Ilasselqnist Resa p. 490. edit. germ. p. 538. Forsk, Fl. Arab. p. cxxvi. Elircnbcrg. Symbol, pliys. Aves. t. 10. 

 (icon spadicis fructif.). Dclile in Dcscr* dc PEgypte, Hist natnr. II. p. 77. No. 940. p. 312. t. 62. Diet, dllist. nat. fasc 7. c ic. 

 Sicber Reise nach Crcta II. p.7S. Linn. Fl. Zeyl. p. IS 5. No. 300. Roxb. Fl. Ind. III. p. 7SG. No. 3. Michaux Hist, des Arbr. 

 forest, dc TAmcr. sept II. p. ISO. Slay cock Fl. barbadens. p. 3S3. Brunncr in Anna), d. allg. Sctiwciz. Gescllscb. f. Natnr- 

 wissensch. II. p. 19. Bitter Erdkunde v. Asicn IV. 1. p. 832. Mcycn Pdanzengeograpbie p. 394. Berghaus Under- mid 

 Volkerkundc III, p. 181. 



PIIOEMX EXCELSIOR, Cavan. Icon, ct dcscr. pi. II. p. 13. 



Phoenicem gcrminantem sistnnt Joach. Camerar. hort mcd. p. 116. ct icon, ad Hort 3G. Bccher Parn. p. 9S. Epit. Mattli. edit, 

 Verzascha p. SS. b. Zwinger p. 02. Tab. nostra X. Fig. I. 





Hanc palmam, uipole notissimam, accurate describore non opus esse arbilramur. Jurat tamen dc ea panca com- 

 nicmorarc. In tcrris illis, in quibus nunc leuiporis frcquentissime crescit, hominum cura colitur, et quasi hominis stu- 

 dium ad pbysiognomiam ipsins palmae immutandam sufliccrct, alio pracdita est habitu, quaui si in descrtis sylvescit. 

 Res si ita est, frondes non adeo congrucntcr abjicit, nee caudicem nudum, cylindricum et in superiorc tanltim parte 

 petiolorum basi persistentc (polliccs Plinius appellat) ornatum exhibet, scd ab into ad sumimim foliis liacrcntibus siccatis- 

 quc instructa est, quae tandem putrefacta arboris Iiabitum turpem incomptumque reddunt. Palmam bujusmodi horridam 

 olim prope montem Sinai in ardua valle, cui nomen est Seleh, visam cl. Labordius in illo opcre, quod inscribitur Voyage 

 de I'Arabie pctrcc, p. 66. descripsit ac dclincavit. Cujusmodi paluiac sylvcstrcs, non raro ad caudicis basin stolonifcrac, 

 novas procreant frondes laterales, ut potius fnnicetuni, quam altum triincum efliciant. In palmarum hortis atitcm saepius 

 accidit, ut truncus sub corona in obliquum gcrminet, sicquc pro una duas plurcsve coronas proferat, quae tamen, qiium 

 semper minus perfecte expliccntur, talis conditionis enonnilatem indicant. Vidi delincationem liujus palmae, ramis abnor- 

 inibus praeditae, quam Ehrexbercius, vir mihi amicissimus, in Nubia designavit. — Arborcm, ctsi non floreat, vario 

 frondium liabitu genus strain indicare monuit jam Plinius (XIII. c. <1.)> „non sine maribus gignerc foeminas spontc edito 

 ncniore confirmant: circaquc singiilos plures nutare in cum pronas blandioribus comis. Ilium crcctis hispidum, afflatu 

 visuque ipso ct pulverc ctiam reliquas maritarc"; ct inter auctorcs recentioris aevi Sandauo DE Arias in Annotatt. ad 

 Hcrrerae Agricull. general. Madr. 1818. HI. p. 884. memoriae prodidit, caudices foeminarum priusquam floreant, ab incolis 

 Gomcrae iusulac frondibus latius extensis, foliolis acutioribus, colons e viridi subflavescenlis coquc dignosci, quod tactu 

 suit asperiuscula. — Quod ad floriini forinationcm atiinct, id unum monco, cos tarn magnitudinc quam numcro partium 

 in culta stirpc baud raro variarc. Linnaeus stamina tria indicavit; sex vcro ego quidem, ut alii semper obscrvavi. Quam 

 jACQUlNlua adnotavit abnorniitatem norum, qui pislilla 2, 4, 5 vel 6, loco 3, protulerint (Collectan. Suppl. p. 158. t. 15.) in 

 planta hortensi quoque offendi. Florcs focmiuci P/toenicis cullae, i. e. more orientalium popiiloruin non ex semine, sed 

 c novis surculis cducatac dc radice propulliilaiitibus, uuicum solummodo pistillum exhibere, idquc fere globosmn, conlra 

 stirpis a semine productac tria consumer prae se ferrc aequalia et oblongo-triquetra, auctor est cl. Deli u us (Bulletin de la 

 Soc. d'Agricult. du Depart, de 1'Herault. Aout. 1830.). Idcmque addidit, pollen palmae circa Telonem Martium eultae glo- 

 bules sistere subdiaphanos, i. e. fovilla carcntcs ideoque generation! ineptos, quam ob causam focminam ibidem vel admoto 

 polline nullam in ovulis cmbryonem continere. — Intcrdum spadix utriusque sexus in una cademque stirpc obscrvatur. — 

 Odor spathae masculae, dum apcritur suavis, obscrvantibus Jacquinio, Dfximo et me ipso. — Sunt qui praetendani, nuclcos 

 longiores et graciliores sexus masciilini stirpes procrcarc, quod anne experientia comprobatum sit, nee ne, ignore Nee 

 inter nos quia mortalium experimeiitum instituet de re ultra vitae spatium producta; „cui cnim placet curas agere saecu- 

 lorum, de palmis cogitet conserendis« : Pallad. XI. c 12. — Sicut arbores, quaecunque diligentcr coluntur, ita ctiam 

 palma inultos exbibet et varietates ct subvarietatcs, quae fructuum natura praesortim differunt: totius baccae et nuclei 

 magnitudincm, figurant, structuram, carnis quantitatcm et saporem, cpidermidis colorem et nitorem intclligas. Sunt 

 etiam varietates, quae eo differunt, quod arbori diulius adbaerent, ibiquc, ut uvac passae, corrugantur. In systemate 

 botanico merito primum obtinent locum sequentes VAKIF.TATES: 



Phoenix dactylifera a) sylvestris: bacca minuscula, cylindrica aut olivacformi, viridi aut fusca, came parca 



sicca acerba. 



b) cylindrocarpa: bacca majore elongato- cylindrica obtusa, came pulposa dulci. 



c) sphaerocarpa : bacca subglobosa, carne pulposa dulci. 



d) oocarpa: bacca ovata, acuta. 



e) gonocarpa: bacca angulata. 



f) spbacrosperma: carne tcnui papyraceo-coriacca, nucleo globoso molli. 



g) oxyspcrma: nucleo hinc peracuto. 







