4 
nunquam tale folium emifit. Variat etiam florum magnitudine & colore. Duas ifiiusmodi varie- 
tates tabula exhibet, quarum altera fobolem ad latus habet foliofam. 
13, DRACAENA DRACO. Linn. Tab. 2. Fig. 4. 
Arbor draconis quaedam Vienna in horto füburbano Haruckeriano anno 1756 floruit, quo 
ego tempore in America peregrinabar ; atque hzc illa eft, que ab hortulanis Arbor draconis 
anguftifolia vocatur. Alia, quae apud eosdem latifolia audit ob folia duplo latiora, floruit in 
horto Cefareo Schónbrunnenfi anno 1768, quando Schemnizii in Hungaria degebam ; ut itaque 
illarum neutram videre florentem mihi contigerit. Utriusque arboris hiftora confali poteft in Dif- 
fertatione de duabus draconis arboribus, quam celeberrimus Crantzius edidit, anguftifolia flores 
defcribens ex folis hortulani Haruckeriani figuris, latifolize autem Schónbrunnenfis ex autopfia. 
Non folum has fpecie, fed vel ipfo effe difiinctas genere, Crantzius contendit; cui contradixe- 
runt Murray , Berens, aliique, ne fpecie quidem diverfas, fed omnino eandem utramque elle, 
allerentes. His ego, qui neutrius flores videram, autoribus occupatus, eorumque effatis filus , 
obiter duntaxat examinavi poftea fructificationem Dracenz illius latifolie, quam ferius bis ite- 
rum florere in horto Schónbrunnenfi confpexi, nec quidquam fuper hac fcripto notavi; quam in- 
curiam meam ad primam oblatam novam occafionem corrigam. Anno 1789 dono illufiriffime 
viduz Principis Caroli a Lichtenftein, qua jam a pluribus annis hortum Haruckerianum pollidet, 
plures flirpes exotica ad delectum meum in hortum botanicum transmigrarunt. Non ultra in 
ifto horto vifebatur Arbor draconis anguftifolia illa, que ibidem anno 1756 floruerat; nam Cran- 
tzius ex fide hortulani narrat, illam poft peractam fructificationem in ramos extendi coepiffe, nec 
hortulano contradicit, quando ipfe eandem duodenis annis ferius examinavit: quare periiffe, 
credibile eft. Alia autem unica aderat Arbor draconis anguftifolia, absque ullo ramo fimplicif- 
fima, cujus truncus preter frondem octodecim altitudine pedes aequabat; quam cum non capie- 
bat caldarium horti botanici, fofTze ad quinque pedes excavate lateribusque coctis veftitze impofi- 
ta juxta caldarii funeftras fuit. Hic anno 1795 fpadicem paniculatum amplillimum, oblique ere- 
ctum, floribus fructibusque maturis deinde onufium, protulit; cujus ramulum florentem, ad vi- 
vum ia fupra dicta tabula fiftit, erectum quidem, qualis in fpadice erigebatur. Pedi- 
celli uniflori & aggregati unico geniculo inftruebantur, in quo fponte folvebatur pars pedicelli 
fuperior una cum floribus numerofis illis ,. qui in fructum non abibant; parte inferiore in fpadice 
perfifiente. Bacca omnes aurantize & uniloculares unicum femen globofum fovebant; dum reli- 
qua duo loculamenta cum feminibus fuis evanuerant. In tabula exhibentur aucta ftamen cum 
parte petali antice vifum , idem cum petali lacinia integra confpectum a latere, tandem piftillum. 
Poft fructificationem peractam bafis fpadicis & ipfa trunci contiguus apex cariem traxerunt, qua 
etiam plura folia amifit; fed vulnere fponte fanato novum ex apicis latere ramum produxit. An- 
no autem proximo menfe Octobri, quando caldarii tectum ruinam minitabatur, tolli illam opor- 
tuit, & ob defectum alius caldarii altioris in hortum Schónbrunnenfem vecta fuit; fed ab aéris 
inclementia & ab ipfa vectione multum palla, poft paucos ibidem menfes lenta confumptione 
interiit. Sunt in caldariis noftratibus plura utriusque fpeciei individua. 
I4. SEPTAS CAPENSIS. Linn. Tab. 2. Fig. 5. 
Tota glabra eft. Radix eft tuber informe, nigrieans, perenne. Caulis annuus, fimplex, 
teres, purpurascens, erectus, pennam columbinam craflus, unam alteramve unciam altus. Fo- 
lia oppofita, duo paria, petiolata, ex bafi cuneiformi fubrotunda, crenulata, craffula. Pedun- 
culus terminalis, erectus. Flores umbellati, pedicellati, pauci. Involucrum minutiffimum. 
Perianthium heptaphyllum; foliolis lanceolatis , acutis, concavis, patentibus, perfiftentibus. 
Petala feptem, oblonga, acuta, sequalia, patentia, alba, calyce duplo longiora. Filamenta 
feptem, fubulata, erecta, petalis breviora. Anthere fubovate, erecte, flavae. Germina fep- 
tem, oblonga, gibbofe conniventia in globum, definentia in totidem fiylos filiformes erectos A 
calyce breviores. Stigmata obtufa. Capfule feptem, polyfperme. In noftris individuis hic 
partium numerus conftans eft, Ex Promontorio bone Spei. Sifütur tota planta. 
