23 
difiat autem ab hujus fundo , quod fpatium impletur fubftantia fuscà pulverulenta, quam fuspi- 
cor fuiffe carnem vel pulpam. Ejus vertex d totus tegitur veluti pileo ex fusco flavefcente, nis 
tidiffimo, paucis radiis obiter fiellato , & firmiffime adheerenti ; pars autem inferior anguftior 
definit in discum planum, varie rugofum & insequabilem, cujusmodi ex diverfis fructibus tres in 
ci&lconfpiciuntur. Littera e proponit nucem per angultiorem partem mediam perpendiculari- 
ter fectam, & f eandem lic divifam per latiorem partem ; unde loculamenti navicularis figura 
intelligitur. £ eft varietas f. h ex alius fructus nuce transverfe fecta proponit loculamentum in- 
frequentius orbiculare. In nullo fructu vel vefügium feminis antea inclufi invenire potui, ut . 
credam, haud adfuille, nescius, quo femen pacto ligneam denfamque nucis compagem permea- 
re , atque fic evanefcere potuerit, ut ne vel rudimenta minima reliquerit. Ex plurimis terre 
mandatis feminibus propterea nullum vegetavit. Nec adlata ex loco natali ipfa arbor fuit. Ni- 
. hil ergo preter fructum mihi innotuit. p k 
79. PHYLLANTHUS LONGIFOLIA. Jacg. Tab. 15. Fis. 3. 
In Horti Schönbrunnenfis tabula 194 neglexi addere figuram capfúlee a carne cralfa nuda: 
te, que hic nunc fiftitur fusca, depreffa, cum margine octolobo ; cujus fectio transverfa infe- 
rius confpicitur. Phyllanthum hic & in Collectaneis meis cum Commelino , Catesbeo, Lin- 
iso, X Swartzio, exemplo !abreptus , feci generis feminini ; i Linnzus filius in Supplemento 
masculini, & recte. Nam Hamanthus, Lifianthus, Cheiranthus , Agapanthus, Rhinanthus , 
Dianthus, & pleraque alia fic compofita & terminata nomina funt apud omnes autores mascu- 
lina, quia Acanthus apud Virgiliuni talis eft. Et tamen, ita vacillarunt Botanici, contra priniam 
normam Chionanthum, Ailanthum, Siphonanthum © Spilanthum feminis attribuerunt. Ulti- 
mam plantam ego quidem nominis fabricator feemineam vocavi, fed dicta fuit Spilanthes, que 
Linneo non placuilte videtur. Nomina compofita greca in carpus delinentia funt certe vi vo- 
cis masculina, ut Pterocarpus, Ceratocarpus , Sclerocarpus; & alia; ut ad feminas male re- 
lati fint Trichocarpus, Conocarpus , Corynocarpus, Artocarpus & Heliocarpus. Theobroma, 
Abroma, Alisma, Phyteuma , Melafloma, Antidesma, 6 Agroftemma, omnia vocabula gra- 
ca, neutrius funt generis, que tamen feminea pronuntiarunt. Tragopogon, Geropogon, 
Erigeron, Bubon, generis masculini, Botanicis neutrius audiunt. Diospyros masculinus eva- 
fit feemineus. Ex adverfo feemineam Cactum fecerunt (Plukenetio excepto) masculinam. Rhus; 
feeminea antiquis; etiam masculinus , fed tunc forte de Rhois fructu fermo eft, a recentioribus 
neutris adnumeratur, 
80, SCHOTIA LATIFOLIA. Jacg. Tab. 15. Fig. 4: 
„EX feminibus ante plures annos enate arbuscule jam quinquepedalem altitudinem adepta 
funt, nec huc usque florem produxerunt. llla qui mifit, egregius Georgius Scholl autopta alle- 
ruit, fiirpem ad Schotias pertinere. Tota glabra eft. Caulis fruticofus, pollicem craffus, cine: 
reo-fuscus, teres, erectus, ramofus; Folia alterna, petiolata, abrupte pinnata, tri-vel qua: 
drijuga ; cofta alate marginata ; foliolis obverfe ovatis , integerrimis, obtufiffimis cum mucrone 
parvo pungente, coriaceis , firmis, brevillime petiolatis, fescuncialibus , extimis paulo majori- 
bus. Stipulz lanceolate, minute, caduca. Semina uti in Schotia fpeciofa. Crescit ad Pro: 
montorium bona Spei. Tabula exhibet ramulum & femina. 
81. MAPPIAM vocavi genus hovum in Horti Schönbrunnenfis volumine primo pagina 22 ; 
nefcius, apud celeberrimum Schreberum in Generibus fuis aliam fub hoc nomine jam plantam 
extare. Hinc nomen Schreberianum utpote aritiquius maneat fuae plante, mezeque aliud, qua- 
lecunque Botanicis libuerit, imponatur. Interea pace amiciffimi viri dicere mihi liceat, plan- 
tam hanc fuam jam ab Aubleto, primo inventore , nomen genericum. accepilfe , nimirum Sora- 
miam, quod celeberrimus Juflieu etiam retinuit in Generibus fuis. Rejectum vero hoc fuilTe ; 
F2 
