XXII 
arcto filicum dependentium serto est coronatus et infra 
cinctus parasito fruticulo alius Fici. Ad eum inclinat 
se tenuis caudex Eugeniae Mikaniunae. — Wetrorsum 
est caudex Ingae edulis, cujus partem infimam Com- 
plectuntur flexus foliorum densi Aloplecti, pulchris 
floribus puniceis ornati. 
In parte antica conspicimus frondes late dispersas 
Pteridos Plumieri; folia ampla Philodendri cordifoli, 
Ingae arbusculam, dense frondosam, fruticem Piperis um- 
bellati et Acanthaceam formosam, cujus florum spica 
prismatica purpurae venustissimae augetur colore per- 
viridi fruticis, [ngae communis, qui post eam sese 
extendit. 
Haec autem sunt, quae de habitu hujus regionis 
potuerunt explicari. Jam si paucis debeam exprimere, 
quomodo conspicati istam silvam eamque permigrantes 
fuerimus commoti , haud negaverim rudem eam, tristem, 
inhospitalem nobis apparuisse, veluti in illa gravis 
ferusque priorum incolarum etiam tune habitaret ani- 
mus, qui, oriundi e gente Caryós vel Guarüs, ho- 
die armis colonorum Christianorum pariter atque dira 
variolarum siceraeque pesti liberae nationis privati sunt 
potestate nec nisi disjecta membra ac manca inter Chri- 
stianos morantur. Ha totae gentes umbrae insear per- 
eunt, et quod de singulis egregie dicit Thebanorum 
vates: Ti ÕE ربع‎ TE ۵ زونه‎ Okia; Ovap àvSpozo;, id 
valet de magnis quoque populis: nullum eorum restat 
vestigium, atque illorum Indorum ossa putrescentia jam 
umbrosa silvae caligine obteguntur, quae, quantum vita- 
lis plantarum. vis superet. hominum fragilitatem, lucu- 
lenter testatur. 
IX. ARBORES ANTE CHRISTUM NATUM ENATAE, 
IN SILVA JUXTA FLUVIUM AMAZONUM. 
Ut non putaverim ullum esse sana mente extructum 
hominem, cui non acciderit inter hujus vitae limites, ut 
sive fortuna sive consuetudine usuque inveniret alium 
quendam mortalem , qui ipsum et ratione et oratione 
adeo commoveret, ut sempiterua ejus imago infigeretur 
pectori, ita simile quoddam potest evenire in rerum 
natura mentis illius experte; nam res aliqua, licet ca- 
reat lingua, sensu, mente, tamen nos potest percutere 
tam vehementer tamque firmam in animo relinquere me- 
moriam, ut haud vehementius illud fieri soleat ab ex- 
celso aliquo et sublimi hominis ingenio. Animus mortalium 
ex sui ipsius conscientia, quasi e centro, emanans diffun- 
ditur in quaslibet naturae partes atque, quae eum cingunt 
res et corpora, iis addit vocem, qua loquantur, et pectus, 
quod pariter atque ipse vi cupiditatum, aut amoris aut odii 
commoveatur — aique ita vox illa rerum veluti externa 
ipsius imago in animum humanum reversa eum docet 
erigitque, unde fit, ut quos seusus cogitataque homo 
ipse de suo transtulit in res extra se positas, ea in 
ipsius pectus regressa augeantur multis et amplientur, 
veluti sententiae cogitationesque alterius, quas lingua 
scriptove percipimus. 
Haec animi cogitata, lector amice, tibi ut enun- 
tiem cogor interno quodam impetu, quum offeram oculis 
TABULAE PHYSIOGNOMICAE EXPLICATAK. 
XXI 
annorum silvis humum deprehendere plures orgyias pro- 
faudam, quum tenue modo soli stratum efficiat. Deni- 
que ex illa re colligam, regiones non multas, quae 
humi strato admodum valido excellunt (uti complures 
Belgii plagae), eam aecepisse potius, massis quibusdam 
mineralibus diseretis, aut magnis antiquitatis mutationi- 
bus, uti congerie post diluvium, quam deleta aliqua 
priore vegetatione. 
Jam vero ab hac digressione redibo ad descri- 
piionem silvae hujus primitivae accuratiorem. Ubi arbo- 
res non ita sese componunt et ramorum brachia exten- 
dunt, ut supra evadat densum frondis umbraculum et 
soli, qui alias non nisi parce penetrat per spissam fo- 
liorum copiam, frequens datus sit aditus, ibi argillae 
stratum exsiccando discinditur; et simul ac pluviae tro- 
picae maguo impetu per rimosa ruunt, solum divulsum 
diluitur, unde haud raro accidit, ut singulae arbores 
in terrena parte directo secta, columnae simili, videan- 
tur insistere. Cui botanico tempus esset et opportuni- 
tas haec loca profunda accurate perscrutandi, is haud 
dubie museum aliquem rarum et adhuc ignotum muscum 
hepaticum detegeret. Verum cum nobis non esset lici- 
tum, ut diutius versaremur in grato horum nemorum 
frigore, non nisi majores plantarum formas accuratius 
paulo potüimus contemplari. Quae arbor in media stat 
pictura in sejuncto, de quo diximus, argillae strato, 
est Guatteria ferruginea, cujus folia magna multum 
diffundunt umbrae et, si juvenilia a sole illustrantur, 
propter ferrugineum tomentum auri instar lucent. Magis 
ad dextram in parte postica est Lecylhis fusco cortice 
vestita et e loco longinquiore cavatur nemus variis gra- 
cilibusque et celsis arboribus ita, ut spissam efficiat fron- 
dis porticum. In parte antica supra virum, qui de monte 
equo vehitur, conspicis densam frondem Pomatii oppo- 
siifolii et in altum magis frondes pulchre pinnatas 
unius ex maguificentissimis silvae arboribus, Molden- 
haverae floribundae, cujus flores aurei inter pluviae 
tempora splendidissimis silvae primitivae ornamentis 
suut adseribendi. Longius ad dextram ascendit caudex 
veterrimus Fici longifoliae, quae jam celsissima ex- 
tendit demum ramorum brachia, contra in parte infe- 
riore multis parasitis, uti Anthurio glauco, praebet do- 
micilium. Ante illam palma angustifolia Bactris setosa 
diffundit frondium coronam. In parte antica ipsa in 
eodem latere variae Filices saxa inter ac terrae rui- 
nas luxuriant. Prope species, quae nondum descripta 
est, generis Phrynii dimittit folia magna et oblonga. 
Thalia ostendit largam florum paniculam et densus 
frutex Solenae bullosae Vell. explet aliud hujus par- 
tis spatium, quod ingentia folia multifida Anthurii di- 
gitati relinquunt, quod declinat de trunco emortuo, 
denso musco et parvis parasitis circumdato. 
Jam si a dextra parte spectamus ad sinistram, oc- 
currunt nobis duo caudices graciles, quorum unus est 
Mayna brasiliensis, alter Talauma ovata. Jam sequi- 
tur caudex vetustus Fici doliariae, quae a Brasiliensi- 
bus Gameleira appellatur, quod e ligno molli et ta- 
men denso solent secare magna dolia. Caudex summus 
