XXXIV 
quam femineos, id quod a natura propitia ideo videtur 
esse institutum, ut pollen ex antheris demissum facilius 
possit ad pistillum pervenire. Cetera epiphyta non ita 
partibus inferioribus sunt obnoxia, quippe quae non nisi 
in superficie arborum accrescant, quum aut maxime aére 
alantur, uti Orchideae, quibus natura magnas idcirco 
dedit nutrimenti copias et quasi hibernaculum in petio- 
lis foliisque carnosis, aut humo auctae luxurient in ca- 
vernis et recessibus arborum coacervata, ut Bromelia- 
ceae et Aroideae. Potissimum prioris sunt familiae spe- 
cies, quae in his Catingis multae et largae apparent. 
Modo sunt Tillandsia usneoides, recurvata aliaeque 
affines species, quae hic consociatae inveniuntur et ar- 
borem saepe instar nostrorum Lichenum epidendrorum 
cano quodam et unicolore cingunt vestimento, modo 
magnificae species Bromeliae, Pitcairniae, Billber- 
giae, Guzmanniae, Aechmeae, Caraguatae, Pourret- 
liae, quae magna sua folia arcte convoluta semper 
afferunt viridia atque in illorum imo sinu pluviam ro- 
remque diu queunt reservare, quo alimento auctae tum 
quoque florescunt, ubi arbores, quibus innascuntur, pro- 
fundissimo hiemis sopore videntur esse sepultae, quo 
pacto saepe coronant arbores aphyllas pulcherrimo co- 
lore roseo, purpureo, flavo, caeruleo, quo distinctae 
sunt bracteae et perigonia. Non raro haec epiphyta 
refugia praebent bestiis, quae aut hauriunt aquam in 
iis coactam aut fetus deponunt in humida umbra, quae 
sola relieta est per menses siccos pluviaque carentes. 
Ejusmodi foliorum compagem si imam perforaveris, 
aqua arcus instar effertur, de qua re orta videtur fa- 
bula fontium vegetabilium. Ego ipse non semel siti 
exustus ut ad haecce vegetabilium aquarum confuge- 
rem receptacula coactus sum; sed quum eae repletae 
essent hylarum copia earumque larvis, araneis, phalan- 
giis, quin parvis quibusdam, quae arbores amant, an- 
guibus, fastidio correptus non antea ut illam biberem 
potui moveri, quam aqua (quae ceteroquin satis manet 
frigidula) diligentissime esset liquata. Verum benigni- 
tate naturae alia quoque in his regionibus adest planta, 
quae viatoribus aquam quamvis foedam offerat haurien- 
dam. Arbor enim ex ordine Spondiacearum, Spon- 
dias tuberosa Arrudae extructa est magnis tumidisque 
radicibus, quarum pars interna cava est atque fluido 
impleta. Aquarum inopia coacti non raro aperiunt illi 
securi haecce subdita receptacula, ut aquam sibi parent; 
licet illa e ligno saporem assumserit terebenthinae assi- 
milem Aliorum epiphytorum, Aroidearum Orchidea- 
rumque in arboribus harum Catingarum paucae modo 
eaeque rariores inveniuntur species, quam in perpetua 
umbra humidoque vapore silvarum primaevarum, in qui- 
bus Aroideae ingenti foliorum spadicumque ambitu, Or- 
chideae florum magnitudine eorumque varietate ac sin- 
-gulari forma sunt insignes. Etiam Filicum species in 
his Catingis cum aliis comparatae rariores cernuntur, 
praecipue absunt magnae illae species frondibus rosu- 
latis, quum contra in arboribus ipsis hic illic conspi- 
ciantur minores illae species caudice insignes humili 
ramulosque varie effundente, qui siccis vestitus est 
5 
TABULAE PHYSIOGNOMICAE EXPLICATAE. 
XXXII 
sejunctis fruticibus virgultisque, ita hic quoque per 
aetatem siccam solet fieri. Et simul ea re possunt 
cum silvis nostris frondosis conferri, quod, donec carent 
frondibus, uti ramorum distensione ita caudicum cras- 
sitate altitudineque atque corticis indole fere conveniunt 
cum silvis nostris Fagorum, Ornorum, Quercuum 
mediae aetatis, Populorum tremularum, Alnorum 
aliarumque. 
Nihilo minus, si quis attentus naturae scrutator 
subito ex nostris silvis illuc deportaretur, extemplo 
ille magnas quasdam utriusque esse silvae varietates 
non posset non animadvertere. Primum enim Catingae 
Brasilianae multo majorem continent diversarum specie- 
rum generumque multitudinem. Etenim quum in nostris 
silvis frondeis unam modo aut paucas tantum arborum spe- 
cies easque fortasse certis virgultorum depressorum spe- 
ciebus permixtas conspicias, illic oculis uno eodemque mo- 
mento plus viginti offeruntur arborum species, quae cum 
dimensionibus tum ratione ramos diffundendi, induendi- 
que corticem ae gemmatione pulcre queunt dignosci. 
Hic vides magnae crassitatis arbores, quae in paucos 
robustosque ramos et paucos transeunt surculos; ibi 
alias ramulis virgatis, fastigiatis aut corona extructis 
rotunda arctorum et varie distributorum ramulorum. 
Hic conspicimus crassum, inaequum, asperum corticem, 
illic laevigatum et multis erustosis praeditum Licheni- 
bus. Nec raro, id quod in Europaeis nemoribus fron- 
deis, ubi omnia decidunt folia, non invenitur, accidit, 
ut singulae quaedam arborum virgultorumque species 
etiam hac universae siccitatis aetate utique comas reti- 
neant; quae folia fere sunt crassa et corio similia, atque 
denso tomento tenuium pilorum amicía, uti in Colicoden- 
dris, vel lepidota, uti in multis Crotonum speciebus. Ejus- 
modi enim folia propter singularem hune ac proprie 
extructum sugendi apparatum vel ex sicco aëre, quan- 
tum iis opus est, humidi possunt adtrahere. Aliae au- 
tem hujus formationis arbusculae jam paululo aucto 
aéris humore folia videntur posse explicare, uti Cni- 
doscoli species magnis armatae stimulis, quippe quae 
foliola jam emiserint, ubi reliqua silva torpet et omni- 
bus orbata stat frondibus. Tum aliud inveniet viator 
utriusque silvarum formae discrimen eo, quod in illis 
Catingis saepissime immixti sunt parasiti et funes, quae 
plantae in Europa rarae modo nec nisi multo minores 
deprehenduntur. In Catingis epiphytorum copia est per- 
magna, unde vel per siccissimos menses illis vigorem 
quendam et juvenile ornamentum impertiunt. Sunt au- 
tem hae plantae maxime oriundae e naturalibus ordinibus 
Bromeliacearum, Aroidearum, Nopalearum, Fili- 
cum, Loranthacearum. Postremas modo , species 
Visci, Phthirusae, Psittacanthi, Struthanthi veros 
esse parasitos neminem fugiet, i. e. plantas, quae de- 
scensum in ipsum lignum stirpis, cui innascuntur, demit- 
tunt. Earum vita pendet de raiione, qua movetur suc- 
eus in eaudicibus illis alienis, et plerumque solent flo- 
rescere, quum illi virescunt. De Viscorum speciebus, 
quod genus flores profert dioicos, notandum est, frutices 
masculos fere in superioribus insidere arborum ramulis, 
Tab. physiogn. 
