XXX VIII 
Jam vero, quae in hac tabula depictae sunt plantae, 
eas singulas accuratius enumerabo. Palma, quae hic per 
silvam est dispersa, est Cocos coronata, propter pe- 
tiolos memorabilis, qui infra coronam instar columnae 
capitis consistunt. In parte antica sinistrorsum est Me- 
locactus, qui in vertice portat rubrorum crinium magnum 
discum, juxta Bromelia humi crescens, B. laciniosa, 
ab incolis dicta Macambira. Retrorsum magis cerni- 
tur Cereus Scopa densis ordinibus immixtusque est 
frutex Opuntiae brasiliensis, aculeis validis deorsim 
spectantibus insignis. Una quae in hac parte conspicitur 
arbuscula est Cnidoscolus lobatus, qui ipse explicare 
incipit folia stimulis armata. Collis, qui remotior paulo 
ascendit, et Bromelia laciniosa et multis virgultis 
Opuntiae elatae et O. Fici Indicae est vestitus. In- 
gens caudex Cerei Jamacaru altitudine et crassitate 
ceríat cum aliis nemoris arboribus; idemque oneratus 
variis parasitis, Bromeliis et Pithecoctenio, Bignoniacea 
quadam, quae propter capsulas echinatas a Brasilianis 
nominatur Pente de Macaco, i. e. simiarum pecten, 
incipit inclinari. Prope adstat truncus defunctus, in 
quo magni caespites Billbergiae patentissimae conse- 
dere. Arbor extructa caudice instar alvi tumescente a 
me appellata est Cavanillesia tuberculata ; affinis Adan- 
soniae est, arbori Libyae celsissimae, cujus locum in 
hisce obtinet regionibus. Eam admodum molli esse 
ligno et mediam medulla crassissima, non denso ligno 
esse impletam nolui praetermittere. Incremento celeri 
vix plurium saeculorum assequitur aetatem. Idem pu- 
taverim obtinere in Adansonia digitata neque, si ADAN- 
SONIUS arbori hujus speciei propter diametrum 30 pe- 
dum adtribuit vitam 5150 annorum, id recte se habere 
contenderim, quum و‎ id quod multis videatur obnoxium 
dubitationibus, omnem caudicem circulis ligneis constare 
statuere. Ante Cavanillesiam in media tabula cernitur 
in fronte caespes Cere, quem propter ramorum linea- 
menta curvata insignivi nomine geometrizantis. Prope 
e nudo solo escendit Adenoropium Martii, quae plan- 
ta e tribu Euphorbiacearum continet lactis densam co- 
piam. Quae in dextra parte antica ramos diffundit ar- 
bor, est Bursera leptophloeos, quae in patria Imbu- 
rana, i. e. Spondias falsa nominatur. Memorabilis est 
propter resinam , quam continet, aromate plenam, quae 
pro principio incitante adhiberi potest et cortice pal- 
lide fusco, laevi, splendido, qui similis est cortici no- 
sirae Pini silvestris. Ipsa arbor explicare incipit parva 
et, pinnata folia, atque varii laquei Cissi et Paulliniae 
eam subrepunt. Adstat frutex Colicodendri Yco (ar- 
boris sempervirentis), quae foliorum viridi splendore 
et lentitudine in regione hae aphylla eminet. Ejus fron- 
des ab equis mulisque pabuli viridis eupidis saepe pe- 
tuntur, nec vero impune eas comedunt, quum tormina 
aut profluvium soleant efficere. Bromelia laciniosa et 
celsissimus caudex Cerei hexagoni hane partem clau- 
dunt inter eas plantas, quae praecipue videbantur esse 
nominandae. Denique lectorum oculos adduxerim ad 
frequentes Visci frutices, qui de pluribus vetustis de- 
pendent arboribus. 
TABULAE PHYSIOGNOMICAE EXPLICATAE. 
| 
XXX VII 
copiae. In his regionibus ammonio quoque satis nutritur 
Catinga, quod tanto opere auget plantarum incrementum; 
alibi vero, ubi nec nitrum nec sales ammoniacales con- 
tinent montes, statuendum est illud ex aére his silvis 
adtribui; id quod allevare videtur magna interdum ferri 
oxydulati copia, quam recondit solum argillae plenum, 
quum illud constet attrahere ex aëre ammonium et per 
chemicas quas efficit conjunctiones defigere in solo. 
Hac ratione videtur esse deducendum, quod tot adsunt 
partes principio azotico infectae (uti gluten, materia albu- 
minosa et varia alkaloidea, quae nondum detecta in plan- 
tis Catingarum inesse probabile est) in regionibus iis, 
quae nunquam arte quadam sunt stercoratae inque quibus 
bestiae et pauciores et minores videntur esse, quam qui- 
bus putrefactis materiae azotico pollentes possint par- 
tes ad vegetationem necessarias suscipere. Ex his, quae 
jam proposuimus, praeterea poterit intelligi, quo modo in 
plaga, quae pro aquae inopia et humi stercorationisque pe- 
nuria omnino quasi condemnata esse videatur ad sterilita- 
tem, tamen haud exigua existere possit silvarum vegetatio. 
. Coeli denique temperies in regionibus, ubi domi- 
nantur Catingae, fortasse per omnem annum est con- 
stantior, quam in ulla alia parte Brasiliae tropicae; hoc 
inde colligam, quod solum sine montium altitudine saepe 
non multum superat maris superficiem et omnino longe est 
ab illo remotum, tum quod calor solis ardens, quum absit 
densum graminis aut alius frondis tegumentum, hic fortior 
est et perpetuus, unde rarius dumtaxat quam expectes 
formantur rores, denique quod aér non íam cito ac 
vehementer ventis redditur frigidior. Quae loci ratio- 
nes omnes haud scio an efficiant, ut lignum horum ne- 
morum admodum tenui, densa et aequa, verum etiam 
dura fiat compage. 
Quum in antecedentibus communes Catingarum pro- 
prietates studerem exponere, eo magis putabam mihi 
licere disserere explanatius, quo mihi quidem certius est, 
hanc silvarum formam una cum illa, quam memoravi- 
mus, virgultorum, collium arenosorum sive syrtum me- 
diterranearum et quorumdam propriae naturae pratorum 
— quae vocantur Campos mimosos — singularem effi- 
cere vegetationem, quae pro distincta formatione, fere 
eodem significatu, quo montis quaedam late patens for- 
matio possit censeri. Plurimae plantae, quas hujus 
formationis esse putaverim quasque jure dixerim plan- 
tas Hamadryades , sunt pari ratione dispersae intra 
eosdem fines; qui partim iisdem vel cognatis montium 
formationibus partim eo terminantur coelo, quod sic- 
cum et calidum solet nominari. Quae plantarum forma- 
tio maxime in interiore Brasilia cernitur; est illa con- 
tinentalis. Unde apparet in parte occidentali Minarum 
Generalium, in Goyaz et inde Aquilonem versus per par- 
tem quandam prov. Bahiensis, Pernambuco, Rio Grande 
do Norte usque ad Ceará. Hae magna dimensione ipsa 
habet plures gradus atque degressiones, unde fieri non 
potest, ut una imagine omnes depingamus proprietates. 
Ea, quam nunc largius paulo sum descripturus, est de- 
promta e parte Africum spectante provinciae Bahiensis, 
citra Rio de S. Francisco, prope oppidum Caiteté. 
