ALVIN 
Piso. Quum vero hanc arborem natura tot. tamque 
uülibus instruxerit virtutibus et eadem propter singu- 
larem propagandi rationem haud sit aspernandum divi- 
nae providentiae exemplum, nequeo intelligere, quid 
fuerit, quod ejus specimen aut speciei cognatae in Congo 
ad Africae litus occidentale adeo moverit pii cujus- 
dam hominis invidiam, ut ad internecionem usque ve- 
nire. Legimus scilicet in MERoLLAE itinerario epis- 
copum quendam apud Conganos ab indigenis male 
mulcatum in certa hujus speciei arbore signum crucis 
fecisse, unde sit factum, ut arbor ista, sicuti ficus, 
de qua mentio fit in evangelio, illico contabuerit. 
Haec igitur sufficiant ad explanandam Rhizopho- 
ram Mangle, quae unica in Tabula XII. expressa est. 
Sed quod mihi non data erit occasio revocandi lecto- 
res ad ceteras arbores, quae ad formationem silvarum 
Mangle pertinent, Avicenniam tomentosam et nitidam, 
Lagunculariam racemosam, Bucidam Buceratem, Co- 
nocarpum erectam, pauca de illis adjiciam. Has pericar- 
pia decutere semenque ex istis a solo germinare jam 
memoravimus; rostellum igitur etiam hic perforat fru- 
ctum, sed non in mirum illum modum prolongatum gravi 
lapsu conditur in luto, quum lente in humum descen- 
dat, indeque emittat surculum, qui mox frondibus ob- 
tectus in coronam distenditur. Propter hane singula- 
rem vivendi rationem hae arbores non solum habitant 
in maris luto molliore, sed etiam in interioribus terrae 
partibus. Ubi propria HAizophorarum silva jam ces- 
sat, illie haecce, quam quodam modo Mangrove non 
propriam possimus nominare, longius pergit per fluvio- 
rum ripas ad continentem. (Neque hae plantae, excepta 
quaque alia specie, tantum spatii occupant, quantum 
Rhizophorae solent, saepius inter se mutantur inter- 
que eas complures alii frutices arboresque inveniuntur, 
ut complures species Seguierae, Licaniae, Termina- 
liae, Dodonaea viscosa, Gustavia brasiliana, Anona 
palustris et paludosa, Machaonia brasiliensis, Ca- 
coucia coccinea rel) Hae quoque arbores, licet non 
sint tam singularis indolis, quam Rhizophora, jam 
priorum scriptorum adverterunt animos. Sic duas Avi- 
cennias , nitidam et tomentosam nomine Tupico Ce- 
reiba apud PrsoNEM et Marceravium (edit. a. 1648 p.73 
et p. 127; edit. a. 1658 p. 204) habemus. Apud diversos 
Europaeorum in America colonos hae audiunt modo 
alba, modo cana nigrave Mangle. Laguncularia ra- 
cemosa, quam in Peruvia nominari Montachiba, in Ca- 
racasana provincia Mangle Bobo quidam tradiderunt, 
videtur esse Antillarum Anglicarum Mangle alba, white 
Mangrove; apud colonos gallicos vero in Cayenna Pa- 
létuvier rouge dicitur, teste Noyer (Forêts vierges de 
la Gujane, p. 40). Conocarpus erecta vocatur in Ja- 
maiea Button Tree vel Button VVood, apud colonos 
Hispanos Mangle Saragoza; Bucida Buceras in An- 
tillis Anglorum Olive Bark-Tree, in Gallorum Taver- 
non, apud colonos Batavos, ob corticem coriarium 
Leertouwers- Boom. Harum ligna inserviunt rebus 
domesticis. 
TABULAE PHYSIOGNOMICAE EXPLICATAR. 
| 
XLVII 
et, ubi imprudens illas invaserit, admodum debeat ca- 
vere, ne longis abducatur erroribus. Herrera (Hist. 
general de los Castell. Dec. I. L. VII. e. 15 et L. ۰ 
c. 4) tradidit, quales et quantas pertulerint molestias 
aerumnasque ALONSO DE OJEDA, fortis ille atque animosus 
expugnator et ejus septuaginta comites in silva lito- 
rali ad oram Terrae firmae, ubi ille in arborum Man- 
gle densis latebris se occultaverat ab Indianis inse- 
quentibus et triginta dies, dimidia parte comitum amissa, 
per profundum lutum ab arcu ramulorum in arcum 
transcendens circumvagabatur, donec ex illis in firmum 
litus penetravit. Complures ita palantes atque fame 
cruciati tentabant comedere corculorum partem medul- 
losam; sed est, id quod jam monuit Oviepo, cibus 
austerus ac stypticus, cujus perpauci modo sint patien- 
tes. Contra est, quod commemoremus, in quibusdam 
regionibus radices aqua immersas dense obtectas esse 
ostreis, quibus vesci licitum est; unde extitit fama de 
arbore ostreas ferente. — Lasarus pater venerabilis, 
qui in libro de insulis Indiae occidentalis in omnibus 
lubenter moratur, quae sunt dulcis saporis, etiam ad- 
Jicit, hasce ostreas esse pingues, albas, teneras et 
veras delicias! (Nouvell. Voyag. II. p. 140.) 一 Prae- 
terea commemorandum est in radicibus truncisque Rhi- 
zophorarum frequentes insidere Cancros Uca L. (Ge- 
garcinos Lam.) qui e terrarum cavernis subrepentes 
aliquantum ibi in terra versantur. Partem victus e cor- 
culis Rhizophorarum videntur sibi acquirere. 
Jam vero quae emolumenta ex mira hac arbore 
redundant ad homines, ea sunt haud aspernanda ac 
copiosa. Primum densa valla silvae Mangle (Man- 
glares Hispanorum, Manguesaés Lusitanorum) non so- 
lum defendunt terram a fluctuum maritimorum violentia, 
quae repelluntur spissis earum ac firmis voluminibus, 
verum etiam jam ab illo inde tempore, quo retulit de 
provincia Maragnaniensi CLAUD. ABBEVILLIUS, spectan- 
tur utpote obices, quibus locus muniatur ab hostium 
invasionibus, quum vix videatur posse contingere, ut 
agmen armatum penetret clandestina via per silvarum 
harum tractus longissimos. 
Praeterea fihizophorarum lignum, quod alburno 
gaudet albo parum compacto, cerebro fusco et sat denso, 
adhibetur ad varias aedificationes, in qua re maxime vi- 
detur idoneum in aqua propter lentitiam constantiamque, 
quum minus probatum sit in illis, quae loco sicco extruun- 
tur. Radicum arcus inserviunt variis fabrorum operibus. 
Corticis materia subigunt coria, quippe quae continet ma- 
guam copiam principii tannini s. materiei scytotephicae. 
Ubi alia silvarum genera longius absunt, uti ad oras 
provinciae Maragnaniensis, ibi passim caeduntur quo- 
fannis silvae Mangle, quod, si hic illic relinquuntur 
arbores frugiferae, non adfert incommodi aliquid pro- 
pter copiam incrementi ac celeritatem. Radix arboris, 
quae mollis est et humida, fissa et tosta calida punctu- 
rae venenatae utriusque piscis Nigui (Cotti grunientis 
L.) applieata, ejus dolores sedat et membrum laesum 
restituit, licet prima fronte dolores exasperet: haecce 
