TABULAE PHYSIOGNOMICAE EXPLICATAE. L 
dinem et succosam viriditatem admireris. Huic nobi- 
lissimae Araceae vicinam videbis alteram eamque mi- 
norem, Syngonium auritum (Caladium Vent.), quod 
densis caudicis ambagibus et larga fronde ita truncum 
coarctat et velat, ut uni modo Orchideae Cattleyae 
guttatae spatium relinquatur. Magnificum florum colo- 
rem, quo venustissima haec planta nitescit, pictura 
quidem nequit repraesentare; certant cum finituma Bro- 
meliacea, Billbergia purpureo-rosea, quae bracteis 
roseis et tenerrimo corollae nitore tam suavi ab illa 
discedit varietate, ut doleas, quod hae plantae non 
nisi artificioso calore sustentatae nostris florum amato- 
ribus queant offerri. Dexírorsum magis sequitur densa 
series alius Orchideae Maxillariae aureo-fulvae, quae 
multis radicum fibris superficiem perserpit atque inter 
succosa lanceolata folia protendit florum auratorum ra- 
cemos, dum Cactus phyllanthus juvenescens et grata 
Passiflora kermesina omne fere spatium occupat in 
superficie dense misereqne constrictae arboris relictum. 
Alter quoque frutex Bromeliaceae et juxta Amaryllis so- 
landraeflora explent spatium ad alteram usque arborem, 
quae in tabula cernitur in directum eminens; quae ipsa 
funibus est praedita, quorum alii de ramis cjus descen- 
dunt solum petituri, alii variis illam circumdant amba- 
gibus. A sinistra parte eminet caudex Caladii obtu- 
silobi, in arbore ipsa inhaeret largum glomus Anthurii 
digitati et superiore loco A. longifolü. Yn ipsa fronte 
a dextra parte arboris est Amaryllis psittacina, tum 
Anthurium macrophyllum et glaucum; im superiore 
ramorum eorum, in quos dejecta arbor discinditur, lau- 
do praeterea pulchram Miltoniam candidam, perigonii 
purpureo maculati et labelli candore praestantem, in 
inferiore Anthurium lanceolatum cum longis lanceae 
similibus foliis, Dracontium pertusum vagis ambagi- 
bus arcte constrictum, atque Maxillariam placanthe- 
ram, cujus caespes inter ambos caudices ۵۶ 
selosae conspicitur, quae Palma caespitosa in madidis 
silvis primitivis Brasiliae orientalis tam crebra invenitur. 
Haecce enumeratio diversarum plantarum, quas 
legentium oculis tamquam principes epiphytorum subji- 
cere tentavimus. Quas quidem plantas si sub tabula 
cognomine appellavi Parasitorum, id haud justa no- 
minis significatione factum est; nam harum rerum pe- 
ritis non est quod pluribus demonstrem, omnes hic 
depictas plantas non veris adtribui posse parasitis, sed 
iis, quae ab hominibus doctis vocantur pseudoparasiti. 
Nam si quidem rem ita tractamus, ut scientiae con- 
veniat rationi atque cousilio, qua fere via praecesserunt 
pk CANDOLLE (Physiologie végétable HI. p. 1401 sq.) 
Trevinanus (Physiologie der Gewaechse II. p. 789 sq.) 
et alii, nomen illud iis tantum adscribimus plantis, quae 
e succis aliarum plantarum plus minus sibi quasi ac- 
commodatis et suo ipsorum vigore impletis capiunt 
nutrimenta; pseudoparasitorum vero nomen iis, quae in 
superficie aliarum plantarum pariter aluntur, ac si hae 
aut mortuae essent aut pro ipso solo subjectae. 
Utrumque epiphytorum genus ita conjunctum est 
| cum tota Florae Brasilianae natura atque indole, ut 
XLIX 
XII. PARASITI CADUCI GRANDIUM ARBORUM PERNICIES, 
IN PROVINCIA RIO DE JANEIRO. 
In describenda Brasiliae vegetatione jam saepius 
se nobis offerebat locus dicendi de parasitis, i. e. si 
quidem vulgarem sequimur loquendi usum, de iis plan- 
tis, quae crescunt in aliis plantis. Hac vero tabula 
complures ejusmodi plantas singulares ita sub oculos 
quasi lectoris benevoli tantaque sollertia tentavimus ex- 
hibere, ut de formis earum clare posse videatur ac 
dilucide judicari. Cernitur hac tabula litus insulae, 
quam vocant Gubernatoris, quae insula sita in sinu 
fluminensi varia praecellit et valida plantarum vegeta- 
tione, quapropter priore tempore a regia gente venandi 
studiosa ferae ibi alebantur. In parte postica conspi- 
cies litus densa silva amictum, ex qua aliquot caudi- 
ces Euterpes edulis, gracilis illius palmae eminent, et 
idem altis vestitum graminibus; in antica sinistra et 
media cernuntur duo caudices Ficorum, quae multis 
obtectae parasitis in directum tendunt, quum alia arbor 
immensa harum plantarum multitudine tota sit velata 
atque onere illarum oppressa ita in obliquum declinet, 
ut totius tabulae Jongitudinem permeet; haec arbor 
jam desiit vigere, folia sunt decussa, lignum jam pu- 
trescit, sed dense consita est parasitis' diversae stir- 
pis, quae in ea tamquam in solo fertili auctiora inve- 
niunt crescendi nutrimenta. Sinistrae hujus arboris 
parti adhaeret magna planta, Philodendri undulati, 
quae multis in aérem emissis radicibus et in caudice 
ipso plura nacta est insistendi loca et in solo firmius 
innititur. Funes, qui de superioribus arboris ramis de- 
scendentes in terram se insinuaverunt, longo tractu nec 
folia nec flores progenerarunt. Quamquam me fugit, 
quorum sint illi generum, veri tamen est simile, eos 
Menispermeis aut Asclepiadeis esse adsignandos. Duo 
illi funes, qui invicem contorti laqueum effingunt plus 
pollicem crassum, ubi vulneraveris, edunt spissum et 
acrem succum lacteum, qualem saepius Asclepiadeae 
emittunt. Cortex harum Lianarum est satis erassa, su- 
berosa, rimosa et albescens. Parva quaedam Aracea, 
eujus semen ab ave videtur apportatum, in contorta 
hac Liana germinavit ac. folia sua hastata extendit. 
Prope arborem et e pingui humo, quae eam infra cir- 
cumdat, accrescit filix insignis Diplazium ۰ 
Ipsa autem arbor, quae dejecta hic instar hortuli bota- 
nici ubique obtecía est epiphytis, in ramo radicis e 
terra evulso, gestat magnum caespitem Philodendri can- 
naefolii. Cujus rami pars ima, quae oblique sursum ten- 
dit, ipsa testatur tenacem illum vigorem, quo tropica 
vegetatio excellit. Etenim appetens quasi se in terra in- 
sugendi emisit radicem aéream, quae recta via deor- 
sim descendens et sensim nacía solum firme ei infixa 
esí; quae res et rarius invenitur et hie arbore jam 
aegrotante incrementi comprobat celeritatem. Paullo 
superius ad caudicis ipsius fundamentum extenditur cae- 
spes Anthurii crassinervii, cujus folia non minus ob 
magnitudinem (non nunquam videlicet quinque vel sex 
pedes sunt longa), quam propter coriaceam crassitu- 
