LVI 
DeCanvoLLe) atque colore fusco, rubescente, flavo 
vel albescente nihil viriditatis prae se ferunt. Huc re- 
feras Scybalium , Lophophytum, Langsdorffiam, He- 
losin, cui adjungendum Ombrophytum a Poerricio in 
Andibus Peruvianis detectum, quae genera omnia sunt 
e Balanophoreis. Multa de vita ac formatione harum 
plantarum adhuc sunt occulta et iteratis demum in pa- 
tria observationibus erunt patefacta. De modo quo in 
parte subjecta inseruntur, relego ad dissertationem 
amicissimi mihi F. Uneerı (Annal. Mus. Vindob. II. 
p. 15 — 60 cum tab.). Similis parasitismus in generi- 
bus invenitur Frostiae et Apodanthis, quae mihi ideo 
videntur commemoranda, quod prioris species quaedam 
in Brasilia reperta est. Illae plantae et ipsae multis 
obnoxiae dubitationibus, quae adnumerantur Rafflesia- 
ceis, a prioribus jam statu suo discedunt, quum non e 
radice aut rhizomate, sed e superioribus ejus plantae 
esurgant partibus, ex qua capiunt alimenta. Ejusdem 
ordinis parasitorum phytogeniorum aphyllorum decolo- 
rum etiam est forma Orobanchearum et Monotropea- 
rum in temperatis terris frequentissima. De quibus quo- 
niam ‘nihil adhue e Brasilia est relatum, crebras ibi 
Gesneraceas earum locum explere conjecerim. 
$. 3. Alius est ordo Parasitorum aphyllorum 
geogeniorum, ad quos spectant Cuscuta et ۰ 
Hae plantae quin ab initio pullulent sub terra nequit vo- 
cari in dubitationem; sed, ubi certam assecutae suní alti- 
tudinem, inclinant sese ad vicinas plantas sive herbaceas 
sive arboreas, atque emittunt ad latera e caulibus ramu- 
lisque parvas verrucas aut haustoria, capreolos, pyth- 
menes, quibus se in plana succosaque cortice subja- 
centium partium et insugunt et nutriunt. Posteriore 
vero tempore primariae radices in terra infixae abo- 
lentur, quo facto e sola illa planta nutrice vitam susten- 
tant. Cuscutae in Brasilia haud raro conspiciuntur in 
altioribus arboribus, quarum rami passim dense ab iis 
sunt circumstricti; quod ubi accidit, non e solo cre- 
diderim accrevisse plantam ad tantam altitudinem, sed 
ab avibus aliisve bestiolis in ipsos apportatam ramu- 
los ibi occupasse domicilium. Ceteroquin admodum 
etiam discedunt haec ambo genera. Cuscuta scilicet 
non viridi est colore, verum ocreaceo aut fusco-flave- 
scente nec habet spiracula in tenerrima epidermide, 
quae magnis oblongisque formatur cellulis, quum con- 
tra Cassyta viridi ornata sit colore atque (sicuti in €. 
brasiliensi vidi) in sulcis tenerrime striatae superficiei 
seriem ferat ellipticorum contra axem primarium oblique 
tendentium satisque grandium spiraculorum, quorum duae 
cellulae magnae eaeque valvarum modo conclusae al- 
tius sunt editae ac pituita impletae paullum pellucida. 
Haec species pilis quoque longis subulatis est ex- 
tructa. Cuscuta autem uti in Europa, ita in Brasilia 
in plantis diversissimorum generum invenitur; vidi eam 
in Echite, Spermacoce, Kalstroemia (Ehrenbergia 
Mart.), Microlicia, Trembleya, Schino; item Cassytam 
brasiliensem juxta diversas plantas : Cassiam, Krame- 
riam, Ipomoeam, Lasiandram eamque clar. GARDNER 
Oenotheram et Lisianthum amplectentem observavit. 
LV TABULAE PHYSIOGNOMICAE EXPLICATAE. 
inquirit ac dignoscere studet, adhuc ut non nisi rarius 
illae sint respectae inque lucem protractae factum est. 
Ibi non solum Boletum sanguineum, qui per totam 
Americam tropicam dispersus coloris rubri igne atque 
facie coriacea excellit, vidi frequentem , sed etiam 
multos et magnos Agaricos, in ligno cortice et solo 
densarum silvarum, sicuti in Europa gregatim pullu- 
lantes. Pariter inveniuntur Coniomycetes et Hypho- 
mycetes, nec aliis quam nostris rationibus totus ordo, 
nisi quod Gasteromycetes haud eadem multitudine 
conspicere memini. Hasce divitias, qui in futuro per- 
migraturi sunt illas regiones, largas nobis patefacient. 
Ceterum cum Luo. Car. TREVIRANO, viro insigni mihi- 
que amicissimo, non possum non consentire, qui (Pflan- 
zenphysiologie II. p. 792) contendat, has plantas ve- 
ros esse parasitos et unicas quidem inter cellulosas, 
quibus semper aegrum aut jam emortuum corpus (sive 
vegetabile, sive id quod rarius animale) sit funda- 
mento. Nec potest vocari in dubitationem, quin etsi 
pleraeque nutriuntur aere qui circumjectus est atque 
humore, íamen proprios quosdam atque natura ba- 
seos comparatos succos in sese recipiant. Ab al- 
tioris ordinis parasitis nescio an in recipiendis ali- 
mentis eo maxime discedant, quod baseos succos 
non integerrimos et vitae vigore perfusos, sed potius 
eo excipiant tempore, quo illi succi jam recedere coe- 
perunt e singularis vitae dominio aut revera jam pror- 
sus sunt segregati. Nam quum fungorum radices nun- 
quam per corticem baseos ad ejus lignum penetrent, 
illas e cortice modo aut ligno jam putrescente sugere 
alimenta apertum est. 
Quodsi conjectum est, fungorum matricem filifor- 
mem aut fibrosam, quod dicitur Mycelium, ex ipsis 
eonfluere succis putrescentibus nec nisi singulari for- 
tuna posse evolvi ex ea formas altiores sporasque fe- 
rentes, veluti fructus illius Myceli, illud iis, quae no- 
vissimo tempore sunt observata, videtur bene confir- 
mari; qua ex ratione etiam id comprobatur, quod au- 
ctore NEES DE EsENBECK fungi „vegetatio succedanea, 
secundaria* appellabantur. Quod cognomentum si appri- 
me diximus convenire fungis, etiam par videatur esse, 
alias plantas cryptogamas, quae in cortice aliarum sese 
effingunt plantarum, easque mira forma extructas hucce 
referri, uti potissimum Lichenes e tribu Graphidearum, 
Verrucarinarum et Trypethelinarum, de quibus cf. Esca- 
WEILER in Marti Flora Brasiliensi et MARTI Icones 
select. plant. eryptog. t. 6 — 10. 
$. 2. At ab his parum nobilibus parasitis jam ad 
illos transeo altioris ordinis, quos partium genitalium du- 
plieitate ac tota structura phanerogamos esse apparet. 
Primi ordinis, quem constitui, sunt Parasiti aphylli 
phytogenii, quales ii sunt, qui primitus in aliis cre- 
scunt plantis nec vera gestant viridia folia, sed loco 
eorum squamas modo aut folia partem mere vaginalem 
prae se ferentia, quae eoelophylla appellare soleo. 
Genera per Brasiliam observata in eo omnia conve- 
niunt, quod aut ad radices vel caudices hypogaeos 
aliarum insident plantarum aut in illis ( radicicolae 
۰ 
