LVIII 
diferentia neguit dubitari, guamguam praesenti tempore 
nihil dum est accuratius definitum. Quemadmodum in 
Europa Loranthus europaeus in Visco albo, ita in 
Chile Loranthus laxifolius in Lorantho tetrandro 
observatus est. Frequentissimas conspexi Loranthaceas 
in silvis collucatis (Caa-tinga), praecipue in interiore 
parte provinciarum Bahiensis et Minarum, ubi in hu- 
milibus, mutilatis tignorumque modo divaricatis arbo- 
ribus silvae, quae dicitur Taboleiro coberto, depen- 
dent magnos efficientes caespites et ipsae fortasse ha- 
rum arborum incrementum tam miro modo constituen- 
tes. Eaedem in udis silvis primariis provinciarum Parà 
et Rio Negro satis multae inveniuntur, ita tamen ubi- 
que, ut totam aliquam regionem non insigniore forma 
induant distinguantve. Quod genus nomine Psittacan- 
thorum appellavi, ejus complures species excellunt 
magnitudine florum, qui variis coloribus, flavis, rubris, 
viridibus splendent promiscue. 
6. 5. Plantae foliatae in terra crescentes, quae 
seriore demum periodo in aliis lignosis plantis parasi- 
tice sese insugunt et crescunt. Hoc parasitismi genus 
prorsus singulare, quamquam jam diutius in universum 
fuit coguitum, tamen a me primo (Reisebeschreibung; 
die Thiere und Pflanzen des tropischen America 
p. XXXII. sq.) explanatius est descriptum. Duo possunt 
discerni genera: plantae quae se secundariis insugunt ra- 
dicibus aériis et quae ipso caudice aut ramis imitantur 
parasitos. Utriusque parasitismi natura et causa est 
diversissima, eadem potestas. Utrobique vehementer 
augetur ligni copia, qua caudiee luxuriante, qua radi- 
cibus subcrescentibus et in mirum extensis ambitum; 
utriusque ea est vis et potentia, ut pars subjecta po- 
stremo prorsus extinguatur. Dixeris hasce plantas Em- 
pusas Lamiasve, quae letali amplexu opprimunt vicinas. 
Qua de causa in Hispanensi America vocantur Mata- 
palo, Bejuco Matador et in Brasilia Mata-páo, Sipo 
Matador itemque in Francogallorum Antillis Clusia 
rosea appellatur Figuier mandit. Prius horum parasi- 
torum genus nominaverim Rhizobdallos; quo referen- 
dae sunt complures Artocarpeae, uti Brosimum mi- 
crocarpum et discolor, Cussapoa latifólia, Perebea 
gujanensis et aliquot Ficorum species; ex ordine 
Marcgraviacearum genus Norantea, Ruyshia et quo- 
dam modo Marcgravia, in qua etiam caudex in cor- 
pore infra posito accrescens observatus est, licet pa- 
rum sit evidens; ex ordine Myrtacearum Gustavia 
brasiliana et Myrcia egensis; inter Melastomaceas 
Blakea quinquenervis et parasitica; inter Asclepi- 
deas et Apocyneas multae diversorum generum spe- 
cies nondum satis cognitae, in Araceis complures spe- 
cies radicum aérearum numero insignes, e quibus so- 
lum affero Philodendron, quod in Brasilia vocari Sipo 
de Imbé jam memoravi. E Leguminosis ad illos Rhizo- 
bdallos retulerim Sipo de Escada vel Sipo de 0 
Brasiliensibus, Caulotretum gujanensem, Outimoutam 
et macrostachyam atque e Menispermeis aliquot species 
Cocculi; denique plures Cissi species huc pertinere 
veri est simile. In his plantis oriuntur e caudice aut 
TABULAE PHYSIOGNOMICAE EXPLICATAE. 
LVII 
§. 4. Parasiti foliigeri, originitus inserti 
(Parasiti chlorophylli DeCanvoLLe Physiol. III. p. 1409 
sq.). Huc trahendae sunt Loranthaceae, familia in Brasilia 
frequentissima, quae in ratione parasitismi aequales habet 
in Europa Viscum album et Loranthum europaeum. 
Illas non herbaceas requirere plantas, in quibus ena- | 
scantur, sed firmum ligni corpus in universum adno- 
tandum est. Horum parasitorum semen si in alia se 
evolvit arbore, rostellum ejus penetrat in plantae cor- 
ticem plicatilem atque per hane ad corpus ligneum. 
Parasiti radix palaris ab initio simplicissima serius 
ocius in ramulos discedit atque, quum planta nutrix 
aucto vitae vigore nova continuo ligui corticisque 
strata sejungit, istius radix magis magisque sese in- 
sinuat. Plerumque omnes parasiti radices in cortice 
eorporis subjecti vidi demersas ejusque simplicem cau- 
dicem in tumore illius insistentem. Attamen DECAN- 
DOLLE (in Bibliothéque univers. a. 1830 m. Mart. 
p. 304) animadvertit, apparere e figuris Florae peru- 
viano - chilensis (t. 273 — 279) multas in Peruvia et 
Chile Loranthaceas radices palmatas multumque divi- 
sas etiam in cortice evolvere et extendere, id quod 
Unerrus (1. 1. p. 33) de pluribus speciebus brasilianis 
confirmavit. De his quoque conferas cl. Korruars de 
Loranthaceis javanicis. 
Horum parasitorum se in parte subposita affigen- 
di rationem nominari liceat insitionem و‎ vento, pluvia 
maxime vero avium opera effectam, quae Loranthacea- 
rum baecas comedunt earumque semina non decocte se- 
creta in arbores demittunt; quae singularis se propa- 
gandi ratio nec feros fugit Americae populos, qui idcirco 
tupice vocant Loranthaceas „Oėra-repoty“ i. e. stercus 
avium. Recte etiam DeCanDOLLE videtur monuisse, 
eas nisi in dicotyledoneis non inveniri, quum arborea- 
rum monocotyledonearum lignum duriorem habeat su- 
perficiem, quam quae istorum parasitorum admittat in- 
sitionem. Cernuntur igitur dumtaxat in dicotyledoneis, 
sed in his diversissimae naturae ac diversissimorum 
ordinum, uti in Theobroma Cacao, Eriodendro an- 
fractuoso, Vochysia Tucanorum, Qualea ecalcata et 
grandiflora, Citro Aurantium, Guarea purgante, 
Myrsine gujanensi, Psidio pomifero, Anona crassi- 
flora, Guazuma ulmifolia, Spixia obtusifolia, Stry- 
phnodendro Barbatimam atque in speciebus Acaciae, 
Mimosae, Ingae, Nectandrae, Rondeletiae, May- 
teni, Spondiae, Myrciae etc. Ex quo apparet, Lo- 
ranthaceas plantarum succos, qui variae suut chemicae 
constitutionis; in quibus aut pituita aut partes balsami- 
nae, tanninum, resina vel resina elastica (Cautschuk) 
praevalent, posse recipere et in vitae suae convertere 
emolumenta. Ad quod ipsum aptae fiunt haud dubie fo- 
liis crassis spiraculisque extructis, quae organa in multis 
earum, quas supra diximus, plantis desiderantur. Quum 
ratio quae intercedit inter plantas nutrices atque sin- 
gulas species fuerit magis constituta, confidentius etiam, 
quam jam nunc conjecerim, posse videtur statui, unam 
eandemque speciem in diversissimis plantis valere cre- 
scere, in qua re quin formarum quaedam conspiciatur 
