TABULAE PHYSIOGNOMICAE ۰ LX 
sequentes plane se iis accommodent et arctissime co- 
haereant nec tamen coalescant. Discisso utroque ambo- 
rum superficies madet effusis plantae nutricis succis, 
qui a succis parasiti liquore ac coloris inopia disce- 
dunt. Eodem fere modo se offerunt, quo Boletus co- 
riaceus in trunco crescens. Singularis ratio qua per 
planitiem baseos profunduntur, potest componi cum 
modo crescendi, quo ligneae arborum radices firmis 
suffultae saxis, decussa paulatim forma rotunda, evadunt 
planae atque, victae quasi horridae molis attractione, 
corticis corpus in parte rupi adversa adtenuant, quin 
etiam denique prorsus amittunt; unde hos caudices pa- 
rasiticos in naturam lignearum radicum transgredi exi- 
stimaveris. Parasiti tali modo se diffundentes eo usque 
luxuriari possunt, ut marginibus commixtis integrum 
corpus quod subjacet circumvelent. Qua re hujus vi- 
gore ac vita magis magisque impedita postremo ponde- 
ris onere obpressum, aére ac lumine orbatum succis- 
que spoliatum non potest non succumbere. Quodsi arbor 
a tali parasito colaci correpta crassior est, quam quae 
ab illo tota possit obtegi, uno obducitur latere atque 
parasiti caudice ramulos suos extendente formantur 
glomera et confibulae, quae longe lateque sursum, in 
latera, vel etiam deorsum procurrunt atque hic illic 
annulorum instar compinguntur. Interdum conspiciuntur 
grandaevae arbores ingentis altitudinis, ad quas para- 
siti arbores ipsae 40 —50 pedum adscenderunt, eorum 
ramos partim comitati aut passim cingentes. Tale incre- 
mentum longe superare saeculi spatium est admodum pro- 
babile. Superstite corpore fundamenti parasitus cernitur 
putredine correptus illique adhaerens tamquam sceletus 
dentatus (conf. Tab. physiognom. IX). Haud raro 
etiam contrarium vidi effectum, si parasito satis erant 
virium ad arborem suffocandam; qua putredine ab illo 
dissoluta ipse adstat una parte cortice extructus, altera 
nudus, mire divisis et abnormibus dentibus ambagibus- 
que horrens, folia e summis ramis propellens veluti 
spectrum vegetabile inter finitumas arbores. Ubi cau- 
dicem cylindriformem obvelavit, illo putredine consum- 
to, restat instar cylindri lignei. In silvis ad Japurá 
ejusmodi vidi tubos quindecim pedes altos et pedis 
diametro, qui ita erant rotundati, tamquam essent arte 
compositi. Indiani his tubis ligneis utuntur, ut fon- 
tium aquas perducant aut dissecent in partes quinque — 
sex pedes longas, quas pro cymbis aut soni telegra- 
graphis adhibent. Mirum illud incrementum, quo ca- 
lami more cingunt alios truncos, maxime conspicitur 
in genere Clusiae. Ad Rio Guama prope Pará urbem 
complures vidi Clusiae albae eosque amplos caudices, 
qui truncos Acrocomiae sclerocarpae ad 20 — 30 pe- 
des prorsus obtexerant. Ramis brevibus denseque folia- 
tis, quibus magni et candidi flores adsidebant, magni- 
fico indumento ornabant palmam, quae in summo modo 
apice flabellum foliorum explicare et protendere pote- 
rat (v. Martius Reise- Atlas, die Pflanzenformen Tab. II. 
Fig. XL). Turr (Iconographie explicat. des Ta- 
bleaux p. 75) se conspexisse narrat in parva in- 
sula de la Tortue ad S. Domingo Clusiam roseam 
LIX 
ramis radices aéreae, quae acutissimis plerumque pro- 
deuntes angulis proxima via deorsum tendunt. Nactae 
solum formant torum, ex quo fibrarum emittunt glomus 
plus minus validum atque istis sese affigunt. Sed ubi in 
via attingunt truncum ligni, in eo se insugunt plantam- 
que alunt parasitice, ut tamen etiam primaria radix sit 
in eo occupata. Istae radices aéreae solent esse gra- 
ciles, teretes et glaberrima tenui pellucida cute vesti- 
(ae; in apice radicis est mamilla viridis ae mollis, circa 
quam cuticula in testaceas fimbrias exarescit. Adolescente 
hac parte vividissima existunt complures concentricae 
alia aliam tegentes, plicatae membranae, quae conspi- 
ciuntur, usque dum radicatio est plane perfecta, quo 
facto sensim abolentur *). (Ceteroquin est quod ex- 
presse adjiciam, nequaquam omnes Funes Brasiliae ad 
parasitos esse adnumerandos. Inter Sapindaceas, Hip- 
pocrateas, Malpighiaceas و‎ Trigonias, Bignoniaceas, 
Convolvulaceas, Passifloras, Cucurbitaceas, Aristo- 
lochias haud magis cognovi parasitos, quam in Clematis 
speciebus et in Dilleniacearum ordinis generibus Da- 
villa, Doliocarpo et Tetracera; in herbaceis funibus Le- 
guminosarum et Compositarum ( Mikaniarum), in Rham- 
neis ( Gouaniis), Polygaleis (Securidacis, Comesper- 
mis) nullum parasitismi detexi vestigium. Eae potissimum 
videntur esse plantae, quae coloratos, lacteos, lutu- 
lentos succos continent, quales in Araceis, Artocar- 
peis, Apocyneis, Asclepiadeis, Marcgraviaceis et Me- 
nispermeis inveniri nemo nescit.) 
Parasiticarum radicum lignum solet esse lentissima 
et tenuissima junctura. Evenire potest hujuscemodi pa- 
rasitus ut pluribus vel permultis radicibus aliis alias 
ordine superantibus sese in trunco affigat; quarum ra- 
dicum si qua longitudine sua contingit corpus subje- 
ctum, potest fieri ut cortice in parte illi confini abstersa 
arctius usque sese apprimat et plane cum eo coalescat, 
uti ipsum caudicem facere saepius mox videbimus. 
Diversae naturae sunt ii parasiti, quos dixerim cor- 
mophagos; in his enim caudex aut ejus rami primas su- 
stinent partes, quae organa in planta nutrice sese insugunt, 
licet etiam radices aéreae possint evadere parasiticae. 
Hae planíae sunt arbores satis grandes atque amplae ac- 
crescuntque ab initio caudice recto, qui magna radicum 
multitudine in humo innitens ramos format late disten- 
sos. Sin caudex aut rami alii se arbori approximant, 
singulari modo afficiuntur. Cuticulam nempe abjiciunt et 
postea corticem quoque exuunt, quo facto etiam par- 
üs subjectae cortex cutisque extinguitur succorum sci- 
lieet contactu. Simulatque lignum juvenile in ligno ba- 
seos insedit, succos ligneos assugunt et veri evadunt 
parasiti. Ratio parasitismi simillima est Cuscutae et 
Cassytae, quae suum lignum cum baseos ligno non 
concinnant uti Loranthaceae, verum semper disjunctae 
ab eo manent.  Eatenus Parasiti cormophagi dece- 
dunt ab incremento concentrico atque per corpus infe- 
rius iia se expandunt, ut ejus loea edita ac profunda 
*) Eadem radicum aérearum formatio cernitur in Iriartea exorrhi- 
274, quam depinxi in Palm. brasil. t. morpholog. U. fig. IV. 
