LXVIII 
rei documentum affero, quod jam tunc officina ferraria 
S. Joannis d'Ypanema in prov. S. Pauli nimio ligno- 
rum pretio urgebatur et alia ejusmodi minora instituta 
in prov. Minarum ob eam causam intermiserunt opera. 
Idcirco maximi interesse oportet, ut caedendis silvis 
primariis magistratus praeficiantur singulares atque om- 
nino libera opinionibus de agrorum silvarumque cultura 
ratio inter Brasilianos dispergatur; quamquam hodie 
quidem contrarium potius factum est, qua re silvae quam 
celerrime pessum eant necesse est. Edicto nempe im- 
perii iis colonis, qui in remotis vacuisque et ab In- 
dorum turba frequentatis silvis sunt habitaturi, in de- 
cem annos immunitas et alia emolumenta sunt conces- 
sa; quam ob causam multi coloni, in longinquos silva- 
rum tractus profecti ibique ab omni imperio soluti semi- 
barbaram vitam degentes, silvas qualicunque modo de- 
vastant. Sed quum singuli hi coloni fere non possint 
custodiri et ad tributa solvenda adigi, tantum abest ut ex 
illo edicto agriculturae aut humanitati civitatique quid- 
quam commodi redundet, ut nihil dum eo effectum sit, 
nisi ut silvae pristini aevi immodice extinguantur. 
At redeamus ab his, quae in universum nobis suc- 
currerunt, ut alia quaedam de silvis istis afferamus, quan- 
tum illae arbores in commune commodum aliquid con- 
ferant. Omnium lignorum nobilioris speciei, quae in illis 
silvis cernuntur, pro magnitudine, utilitate, usu singulari 
adaptata scientiae divisio, qualem nostratibus Botanica 
quae dicitur forestalis subministrat, ea adhuc est inter 
pia desideria, praesertim quum tali incepto illud valde 
sit obstaculo, quod in diversis extensi regni provinciis 
modo diversae arborum species eodem nomine insigni- 
tae sunt, modo uni eidemque diversa induntur nomina. 
Deinde ubi simul cogitaveris, quot et quantae botanico 
offerantur difficultates, hasce arbores in obscura nocte 
silvarum quaesituro earumque flores fructusque collectos 
uti par sit scientiae definituro, non erit, quod multum ad- 
mireris, hanc ipsam florae brasilianae partem utilissimam 
tam parum adhuc esse excultam, atque accuratam harum 
specierum cognitionem in futura oportere tempora differri, 
, quando continuo studio uti migrantium ita domesticorum 
virorum huie rei satis luminis fuerit allatum. Eae arbo- 
res, quae praecipuo nomine Pos reaés (regiae arbores) 
appellantur, a summo magistratu maxime ad aedes na- 
vesque condendas commendatae sunt. Aliquot illarum 
perpetua experientia ita sunt cognitae, ut quo possint 
modo optime adhiberi inter omnes constet, utrum ad 
aedificia in terra aut in aqua aut in aére extruenda 
conveniant an sint materia navalis et cui parti. maxime 
idoneae. 
Lignorum vero, quae colores continent, hic prae aliis 
indicandum est illud cui terrae cognomentum debetur, Po 
Brasil, quod lignum apud Pisonem Ibirapitanga, i. e. 
rubrum vocatur. Alii Brasiliani distinguunt illud nomine 
Brasil Mirim, i.e. minus. Est Caesalpinia echinata L. 
vel Caesalpinia vesicaria, VeLLozo Flor. Flumin. IV. 
tab. 89. Alia species minoris pretii est quae dicitur 
Brasil Assu, i. e. majus vel Rozado ob succum mi- 
nus fuscum roseum, Caesalpinia Brasiliensis. Ligni flavi, 
TABULAE PHYSIOGNOMICAE ۰ 
LXVII 
locum novae silvae, obtegitur brevi tempore gramine 
densissimo (Tristegide glutinosa), quod nominant co- 
loni Capim melado sive de Gordura, idque caespiti- 
bus mollibus continuo latius serpens totum denique spa- 
tium occupat. Idcirco illius regionis incolae, ubi hoc 
gramen iis fit obviam, humum aestimant vilissimi pretii. 
Alibi praecipue tum proveniunt magnae Filices, uti Pte- 
ris caudata, Cheilanthe rigescens etc. eodem fere mo- 
do, quo apud nos Pteris aquilina. 
Haec vero sufficiant quamvis pauca et exigua, ex 
quibus rationes agriculturae Brasilianae perspiciantur و‎ 
locorum sane diversitates multum immutant atque in 
iis potissimum regionibus, quae Coffea arabica conse- 
runtur, accuratior colendi ratio quaesita est, ut nobi- 
les hujus pretiosae plantae plantationes aliquantum 
temporis frugiferae maneant. Quo minus explicatius illas 
conditiones digeramus instituti termini prohibent. 
Quodsi nobilia, quae in silvis illis inveniuntur, 
ligni genera in tanta culturae socordia parum ne dicam 
nihil adhibentur, id sequitur éx locorum longinquitate et 
commercii inopia. Nam quo fiat modo, ut gravis oneris 
ligna, quae sollerti manui fabrorum et tinguendo, ‚aut 
navibus extruendis domibusque et molis aedificandis 
aut aliis artibus perquam usui forent, e profundis et 
aviis silvis in flumina navium patientia, ad oram mari- 
timam aut in finituma loca transportentur? Maxima 
igitur pars harum arborum una cum reliquis virgultis 
et deterioribus caudicibus in extirpando deletur atque 
ibi dumtaxat, ubi liberior est transitus, respicit agri- 
cola nobilem illam telluris progeniem. 
Numerus quidam arborum, quae juncturae densi- 
(ate et pari ad naves construendas et alias res confi- 
ciendas firmitate excellunt aut etiam colorum, quam in- 
cludunt, materie, jam quum Brasilia Lusitanorum erat 
colonia, nomine Madeiras reaés vel Paos de lei in- 
siguitus est et in regalia relatus; quo pacto aut pror- 
sus non colonis singulis licebat eas caedere aut non 
nisi postquam antea apud magistratum erat denuncia- 
tum. Hoc maxime observabatur in ligno quod vocatur 
brasilum aut nostratibus pernambucanum, unde terra 
cognomen recepit. Ejus exporíatio privatis lege se- 
vera erat denegata et quantum a singulis in silva ali- 
qua excidenda ejus ligni detectum aut reservatum erat, 
id magistratui provinciae eraut transmittendum. Facile 
vero tibi persuadebis, ejusmodi edicta saepenumero 
fuisse illusa et magnae parti nobilium lignorum, quae 
in agris colonorum reperiebantur, non fuisse consultum. 
Inde intelligitur, quo modo non solum quaesitum illud 
lignum brasilum, verum alia quoque genera rariora ma- 
gis magisque evanescant. Omnino autem prudentissi- 
mos homines audimus querentes, quod aequo citius de- 
leantur silvae primaevae cum alibi, tum maxime in oris 
maritimis, ut sit verendum, ne complures pretiosae spe- 
cies, quae lentissime accrescunt, in tanía strage plane ab- 
oleantur aut certe valde deminuantur, atque etiam antea, 
quam hoc eveniat, hic illic perniciosa irrepat lignorum 
inopia, qua multa industriae opera nequeant exigi, quae 
nisi copia ligni largiore non possunt succedere. Cujus 
