LXXXVI 
primi aevi mirum quantum excellunt. Nam multae, non 
omnes, quamvis vetustissimae silvae, idem prae se 
ferant. Sunt contra aliae, uti illa ad Amazonum flu- 
vium sita, quam tab. IX. depinximus, in quibus arbo- 
res grandaevae umbra sua nulli soboli Jocum conce- 
dunt, nec quicquam obstaculo est, quo minus infer ar- 
borum gigantes strenue procedas. 
llae regiones, quae istis silvis parasitosis ami- 
ctae sunt, cum majori aéris calore uti videntur, tum 
laetiori indigere aquarum profluvio, quas firmius ac lon- 
gius retinet solum argilla locuples. In Brasilia eminent 
hae silvae in litorali jugorum tractu per provincias 
Nebastianopolitanam, Spiritus Sancti et S. Pauli. Ra- 
dices arborum ficulnearum, incredibili nisu vegetatio- 
nis praeditae, sub caelo humidiori radicis epigaeae 
ramos in diversas saepe partes dimittunt et quae aut 
bestiarum arrosu aut vi naturae accipiunt detrimenta, 
uova progenie feraciter explent. Eae non instar ramo- 
rum trunci ex axilla foliorum prodeunt, sed passim, 
ubicunque favente solo excitantur. Modo vastis per ho- 
mum serpunt ambagibus, modo profundius in terram 
penetrant. lo tabula videbis similem ramum radicis 
per solum tendentis, quae obliqua eminet, recta via 
humum petentem, ex qua natriatur, in qua nitatur. Alia 
crassior radix in obliquum transcendit alteram prima- 
riam ac validiorem, in qua firmiter inhaeret. At eam 
ipsam posthac amplexurus est ramiculus inde natns: 
ita quasi oculis obversatur, quomodo radicum rami, 
alii ab aliis progeniti, in se invicem quasi contendant, 
majoresque ab epigonis extinguantur. Haram ficorum 
robustarum radices solent esse obdutae cortice satis 
tenui ac levi, quae res haud dubie ex istius naturae 
conditionibus, maxime caloris efficacia declaranda est. 
Quippe observatum est, corticum texturam calorem 
magis retinere quam illam ligni, unde seqnitur ut cras- 
siores et densiores cortices in frigidis locis frequen- 
tiores appareant quam in calidis. 
Jam ab intuitu hujus luxuriae in efformandis ra- 
dicibus transeamus ad truncum ipsum. El ejus cortex 
glabrior est; in medio autem trunco pendet recta via 
fasciculus albentium filorum. Hi funiculi sunt succi 
lactei coagulati, quo scatent illae arbores. Vulnera- 
tis ant liquore abundantibus emanat iste lacíeus succus 
saepe tanta copia ac tam cito in materiam coriaceam 
transit, ut interdum major pars arboris his chordis 
elasticis tamquam vellere amieta conspiciatur. 
Praeter hancce arborem parasiti sunt, qui nos 
retineant. Alii, instar funium in malis navium, forti- 
ter intensi e summis arboribus recta humum petunt, alii 
per flexuosos anfractus. Quidam simplicibus limi tomi- 
cibus similes sunt, alii compositi pluribus aequalibus 
et spissis restibus Hi simplices, ili in ramos discussi, 
hi teretes, illi plani, sulcati aut in marginem eminen- 
tes. Color ibi albus, hic niger aut fuscus. Raro fit. 
ut in his fasciculis folia appareant, etiam raris ul 
flores, utpote qui in superiore silva inter frondes 
14 
TABULAE PHYSIOGNOMICAE EXPLICATAE. 
LXXXV 
variae Bromeliaceae et Anonaceae et diversae Aroi- 
deae foliis simplicibus aut digitatis, quae modo ex 
humido vividoque solo ascendunt, modo truncos putres- 
centes et dejectos nova vita circumdant. In dextra 
prope oram tabulae eminet pulcra forma Theophrastae 
cujusdam L. sive Clavijae Ruiz et Pav., quae e lon- 
ginquo figuram parvae palmae ramificantis imitari vide- 
tur. In his regionibus cum alias plantas insignes col- 
legi tum arborem pulcram Mimusopem subsericeam 
Mart. (Synarrhenam Fisch.), Schmideliam levem St. 
Hil. (Fruta de paráo incolarum), Machaerium brasi- 
liense Vog., Myrodiam pendulifloram St. Hil., Picram- 
niam ciliatam Mart., Combretum variabile ( Forsgar- 
diam laevem Vell. IV. t.13.), Lagettam Funiferam etc. 
Ubi altius escenderis, te feret via excisa bipenni 
(in dextra parte tabulae) per lucum humiliorem, qui 
haud amplius illa grandi praecellit ubertate, sed minores 
multorum ramorum arbores continet. Est quae dicitur 
Capoeira ( Caa-apoera), silva secundi ordinis, oriun- 
da illic, ubi extincta est primaeva silva, de qua jam 
supra p. XIII. XIV. LXIV. actum est. 
XXVIII. SILVA PRIMAEVA, RADICIBUS AC FUNIBUS OBSEPTA, 
PROPE FACATIBA, JN PROV. SEBASTIANOPOLITANA. 
Clarissimus ille: per orbem peregrinator ejusdem- 
que descriptor, cui ut alia multa ita plantarum phy- 
sioguomiae quasi fundamenta debemus, Arkx. As Hom- 
BOLDT, in opere (Ansichten der Natur ed. 3. p. 322) 
pronuntiat, primi aevi silvarum tropicarum eam esse 
indolem ut impenetrabiles appareant, quum nostrates 
eam potius silvam ita praedicent quae intacta est ho- 
minum perniciosa industria. — Impedimentum istud ne 
protinus in silvas irrumpas, modo efficitur multis ac 
densissimis fruticibus arboribusve, quae inter grandio- 
res celsasque pullulant, modo, in humido maxime solo, 
copia arundinum ac graminum (Graminearum, Cype- 
racearum, imprimis Scleriacearum, denique caespiti- 
bus Amomearum), modo ramosis tenacibusque specie- 
bus Marantae, aut funium variis implexibus per. sil- 
vas vagantium grege largissimo. 
Hanc ipsam speciem offert haecce tabula ab amico 
viro Bensamin Many 1836 delineata, quae ut natura 
ejus magis in conspicuo foret, particulam dumtaxat 
complectitur silvae, cujus vicinitas, dense illa obsita, 
procal adspiciatur. 
Quae hic oculis occurrunt, primo est vetusti aevi 
testis, arbor e familia Urticinearum, Urostigma; ejus 
trunci modo pars inferior adest, radices validae, mul- 
tifariam divisae et implicatae partim supra terram per- 
meant; tum funes s. Lianae, quae numerosae e summa 
Silva in solum descendunt, saepe caules cingentes, 
Postremo pseudoparasitorum turba, maxime Orchideae, 
quae gregatim truncos aut recentes aut jam putrescen- 
tes, quarum una in iconis parte dexira extat, ambiunt. 
Ostendit haec imago immodicam illam ubertatem et 
invictam vim procreandi, qua multae tropicae silvae 
Tab. physiogn. 
