XCVIII 
XXXVII. SILVA PRIMAEVÁ INTER UBATUVA ET JUNDICUARA, 
IN CONFINIIS PROV. S. PAULI ET SEBASTIANOPOLITANAE. 
Ex iis tabulis, quas arbitrio nostro liberaliter 
commisit gens Maryana, hauc praesentem propterea 
edendam curavimus, quod oculis nostris offert singu- 
larem quendam habitum silvosi jugi Serrae do Mar; 
qui habitus cum totius regionis propriam naturam ex- 
hibeat, tum ipsam ejus tractus agriculturam haud pa- 
rum dirigit atque constituit. 
Cernuntur hic fauces profundae, in ardua latera 
montium silvestrium immissae. Humus, quae torrente 
aquarum nudata est, consistit argilla subrubra, sili- 
cosa; voragine infima stagnantibus aquis impleta haud 
improbabile videtur, vi imbrium fauces diluendo pate- 
factas esse, humorem vero istic remanentem, quippe 
plautis fluviatilibus sterilem, non esse perpetuum, sed 
inde paullatim per humum ac saxa delabi in profunda. 
Hae voragines frequentes suut per Serram do 
Mar: ineunte aetate pluviae per altissimas partes hu- 
more implentur, contra tempore siccitatis aqua desti- 
tutae parcis modo tenerisque graminibus vestiuntur. 
Id ipsum, quod magua pars humoris ex aére cadentis 
non per superficiem defluit in profunda, sed desidit 
in solidum fundum, efficit praecipuo modo, ut et hu- 
mus et vegetatio singulari illa conditione, qua con- 
spicimas, appareat. 
Universum scilicet jugum Serrae do Mar, id quod 
jam suo loco supra indicatum est, compositum est gra- 
nite aut gneusso-granite, super quod genus saxi vivi 
incubat per diversos gradus 2, 3, 6—9 pedum lutum 
rabicandam, arenosum, parum fictile; hoc ipsum per 
strata superiora continet argillam, multum quarzi (et 
ejus fragmenta acria, acata, necdum detritu teretia) 
atque paucas micae laminulas. Sub ipso hoc strato 
humi rubrae est saxum gneussi plus minus dissolutum; 
maxime spatum agreste (Feldspath), quod in se habet, 
ita affectum est, ut inter digitos queat conteri, quum 
reliquae partes, quarzum ac mica, plus minus deminu- 
tae et discussae, tamen nondum peuitus dissolutae sint 
in alteram speciem. Contra spatum agreste trausiit in 
Caolin aut in terram porcellanam. Dignosces modo 
magua quaedam spati crysíalla in eam formam trans- 
mutata, modo venas ejusdem, plares digitos valentes, 
diversa via per saxum serpentes. 
His ita constitutis haud injuria colligas vel sta- 
tuas, argillam rubram, ferro immixtam, silice et mica 
refertam, quae per longam partem provinciae Rio de 
Janeiro humum effingit, in qua silvae illae crescunt 
magnificae, ortam esse protinus € saxo gneuss! isto 
modo dissoluto, in qua commutatione humor aéris, 
multo acido carbonico perfusas, primarias partes agit.) 
*) Amicus noster SCHUECH DK CAPANEMA , qui argillam rubram 
istorum locorum diligenter inquisivit (Observaçoês sobre a origem 
do barro vermelho na provincia do Rio de Janeiro, in Trabalhos da 
TABULAE PHYSIOGNOMICAE EXPLICATAE. 
XCVII 
vocabat Louro, possit haberi Cordia aut Gerascan- 
thus, quo certe nomine ibi etiam plures species hujus 
generis feruntur. Inter eas Passifloreae et Cucurbita- 
ceae serpunt in altum. A dextra in fronte adest Be- 
gonia rhizomate crasso foliisque magnis insiguis. Arbor 
super fluvium transversa est ex Urticeis, vel Phar- 
macosycea vel Urostigma. Froudium raritas aeque ac 
pseudoparasitoram multitado ex Orchideis , Cacteis, 
Bromeliaceis, Aroideis nec minus arbuscula veri pa- 
rasiti, forsan Coussapoa, senilem et jam marcescen- 
tem arboris aetatem indicare videntur. Ex virgultis 
pone eam dependent serta Mikaniae adeo quidem con- 
texta ut intuitum intra silvam prohibeant. 
Tab. XXXVI. Hujus quoque regionis consimilis 
antecedenti natura est. Apparent prima quasi majoris 
eulturae elementa, qua colonus silvam primaevam sibi 
vicinam format atque vitae adcommodat, eodem modo 
illa usus, quo aula domestica. In rivo silvarum um- 
bris profluente aqua mollis ac pura lavatrici optatam 
opportunitatem offert. Quotiens contemplor hujus tabulae 
picturam, redit gratissimus ille mihi sensus, istic in 
feliciore plaga non casam solum esse domum, sed se- 
curitatem prosequi homines ultra in opacam silvae fa- 
miliaritatem. 
Sinistrorsum a fronte extat juxta aquam ingens 
Philodendron foliis pinnatifidis. Arbor grandis in media 
tabula, multis obtecta pseudoparasitis et immeusis Lia- 
nis circumvoluta, ab amico nostro nomen patrium Santa 
Lucia accepit; unde mihi quidem valet pro insigni 
illa Euphorbiacea, quam cl. FREIRE ALLEMAO verna- 
culo nomine Santa Lucia tamquam novum genus et 
speciem Ophthalmoblapti macrophylli descripsit et de- 
pinxit (Trabalhos da Sociedade Vellosiana Aug. 1849). 
In hac et nomeu quadrat et consentiunt, quae amicis- 
simus mihi Freire ALLEMAO, botanices apud Sebastia- 
nopolitanos professor meritissimus, de ista arbore tra- 
didit, qui vir egregio studio illas patriae suae arbores 
illustrat, quae festinantem peregrinatorem fallant ne- 
cesse est. Arbor — ita ille — occurrit in provincia 
Rio de Janeiro per tepidos montium dejectus in hu- 
mido solo argillae, Facies non ita spectabilis. Folia 
subviridia saepe unum pedem longa, continua per anni 
decursum, corona vero semper plus minus marcida aat 
nuda. Lignatores ab ea abhorrent propter succi lactei 
acre venenum, quo in cute inflammationes et vesiculo- 
sae eruptiones excitantur, oculi vero vel sola exha- 
latione vehementer inflammantur. Quam ob causam vul- 
gus eam nomine ejus Sanctae distinxit, quam pro pa- 
trona oculorum reverentur. Juxta eam dextra assurgit 
ardua altera, quam Mary appellabat Tapinhoam. 
Haec est Laurinea, quam idem cl. FRERE ALLEMAO 
deseripsit in opere „Plantas novas do Brasil“ sub no- 
mine Silvia navalium. Frequentia sería Cucurbitacea- 
rum, Passiflorearum, Bromeliacearum scandunt inter 
ramos arborum, quas simul greges Pseudoparasitorum 
passim occupant. 
