CI TABULAE PHYSIOGNOMICAE EXPLICATAE. CII 
unum secundum primariam imaginem clarissimi nostri 
Maur. Rurenpas depictum hicce offero: reducimur hac 
pictura in meridionalem partem prov. Minarum Genera- 
lium. Lucum appellamus, non silvam hanc sacram Arau- 
cariae magnificentissimae societatem, est enim silva re- 
ligiosa, tamquam templum augustum, ingens, centum 
sublime columnis, 
Quotiescunque intrabam lucum Araucariae umbris 
obtectum nec raro tempore matutino odoribus perfu- 
sum, miro modo percussus utique suaviter demulcebar. 
Non erant patriae solum pineta, quorum memoria tunc 
recrudesceret , sed ipsa arbor, caule amplissimo instar 
columnae adscendente, ramis in longum extensis, sur- 
sum modo reflexis, modo ad humum usque depressis, 
qui imi calvi, extremi gestant ramulos numerosos (10 
—30), curtos (1— 3'longos), spisse foliatos, ut ingen- 
tis quasi candelabri species appareat, cortice squa- 
moso fusci coloris, frondibus rigidis, porro atra um- 
bra intra arbores, quae saepe tenui modo graminum 
vitae aut raris fruticibus sufficit — cuncta haee ani- 
mum vehementer commovent coguntque respicere ad 
mortalium seria eademque ludicra et inania. 
Jam ex longinquo haec arbor, forma a tropicis 
multum diversa, consimilis videtur, ut ita dicam, homini 
tristi, moroso, difficili. Hane singularem speciem cre- 
dideris esse residuum quiddam, ex prioribus orbis nostri 
aevis conservatum traditumque, quibus aevis Conifera- 
rum ordo — nunc in Brasilia modo per unam istam 
speciem testatus — per immensa silvarum spatia libere 
imperabat, hodie in viles lithanthraces transformata 
farrago. 
Quo altius per opaca silvae penetraveris, eo vivi- 
dior illa sententia te occupabit, dum qui te sectantur 
itineris socii, alius post alium semita incedit arta et 
insueta, cirea validas arbores ambiente, dum modo 
equorum calces crepitant appulsu radicum longe ex- 
currentium, modo omnia silent, quando illi transeunt 
per solum foliis acerosis deciduis levatum. 
At maxime nos affecit nocturnum iter, cum per 
intervalla nubium dilucet pallida luna aut ab caeli 
atra altitudine resplendent sidera, omni regione cir- 
cumcirca pacata, cum nescis peregrinus, reciplatne te 
quietis cupidum hospitale tectum an sıt tibi sub divo 
pervigilandum. Tunc campus caligine porrigitur vela- 
tus, sicubi patet liber prospectus, tunc nemoris sinus 
horrent, occulta pandunt occulta. Stant arbores im- 
motae, inter lunae candorem umbramque , recessit om- 
nis vita, dominatur mors, nisi subito excitatur capreo- 
lus attonitus aut obstrepit vultur, amplis pinnis evolans, 
aut stridunt clamitantque volucres illae nocturnae, quae 
insolita sua abruptaque voce peregrinum modo horrore 
afficiunt modo stupore. 
Haec ego plus semel expertus sum et persensi 
provinciam ۰ Pauli permigrans. Quondam, quum in- 
ter Villam de Areas et Villam de Lorena in orientali 
16 
In hac nostra regione Tillandsiae illae recurva- 
tae, tenui cauli, folis laxis pilosis, et plures aliae 
assimiles species lichenum nostratium locum obtinent, 
per "immensa spatia frondes lenta quadam canitie ob- 
velantes. Varia autem viriditatis vice et florum odo- 
ratorum diversa copia distincta sunt sería plantarum 
phanerogamicarum: scil. Mikaniae, Serjanae, Paulli- 
niae, diversae Bignoniaceae, Tum Cucurbitaceae, Con- 
volvulaceae et Rubiaceae convolvulae (Sabicea, Em- 
meorhiza) et Apocyneae (Echites, Parsonsia etc.). Ex 
Rubiaceis adsunt haud raro etiam non convolutae: nti 
Pulicoureae, Psychotriae, Augustae, prope torrentes; 
deinde, ni fallor, obtulit pictor etiam herbaceam hujus 
speciei plantam, Coccocypselum, cujus baccae coeru- 
leae foliaque rosea botanicum morantur — serpen- 
tem per parietam lutosum, qui a sinistra spectatoris 
obtegit saxorum struem. Hicce adest Costus, Bego- 
nia obliquis foliis, et Nephrolepis neglecta, tum in 
extrema parte hujus lateris prope ipsam aquam filix 
Asplenium regulare, quod in his humidis faucibus 
frequentissime et in altum erectum cernitur et demissum 
ex arboribus. Juxta Nephrolepis frondes in longum 
promissas apparet Polypodium crassifolium et magnus 
caespes Asplenii Nidi, cujus frondes, instar cor- 
bis ampli dispersae ibi nonnunquam sex pedes in lon- 
gitudinem explent. Arbusculus latis folis, qui pone 
filicem eminet, videtur esse Coccoloba. In altera parte, 
a dextra, in fronte item videbis aliquot filices hygro- 
philas: Diplazium pulcherrimum, Aspidium violas- 
cens, Blechnum brasiliense, hoc curta stipite supra 
terram emicans. A tergo depingere voluit arüfex fru- 
ücem Vernoniae latis folis, et frondis spissae fruti- 
cem Erythroxyli. 
Ampli caespites foliorum longorum praeacutorum- 
que Monocotylae num sint Bromeliaceae, an Irideae, 
an Cyperaceae in medio relinquam. Ultimam tabulam 
larga serta funium densissimorum ita obumbrant, ut 
arboris Urostigmatis rara brachia, magnis foliis ex- 
structa, ad coeli lucem penetrare vix valeant. In his 
convallibus, humido aére repletis, saepe invenies ar- 
borum folia ac ramos obtecta Jungermanniis atque 
byssoideo velamine Coenogoni Linki, inter algae, 
lichenis, fungi naturam ambigui, vario gradu evoluti. 
Propius ad aequatorem simili loco similiter occurrit 
tamquam parasitus Cora pavonia. 
XXXIX. LUCUS ARAUCARIAE BRASILIANAE IN PROVINCIA 
MINARUM. 
_ Jam saepius monuimus, id singulare quoddam esse 
in silvis Brasiliae, quod non una aliqua arborum spe- 
cie aut aliquot consociis sint compositae, sed varia 
multarum specierum congerie. Ab his pauca modo dif- 
ferunt palmeta, quae Mauritiam viniferam vel flexuo- 
sam aut Attaleam phaleratam aut Coperniciam cerife- 
ram formare vidimus, atque etiam Araucareta, quorum 
Tab. physiogn. 
