Plantae novae andinae imprimis Weberbauerianae. II. 295 
medio crasso subtus carinatae; bracteae florales similes, minores, flores 
haud plane evolutos subduplo superantes, 31/,—41/, mm longae, basi ad 
2 mm latae. Sepala ovato-rotundata, apice obtusiuscula, nervo crasso in 
mucronem «uam sepalum dimidio breviorem abeunte percursa; petala 
nigricanti-violacea (ex WEBERBAUER), Ovato-oblonga, 1—1 !/a mm longa, laevia, 
apice leviter emarginata, lobulo inflexo petalum subaequante, 2—3-plo 
angustiore apice in lacinulas angustissimas soluto; antherae late pyriformes, 
triente parte quam petala breviores; fructus maturi a ıne non visi. Squamae 
ovarii dimorphae, laterales et calycinae applanatae, acuminatae, liberae vel 
breviter connatae, dorsales superiores lateralibus similes, multo minores, 
inferiores subvesiculosae, squamae suturales nullae. 
Peru: Dep. Junin, prov. Tarma, in montibus a Palca orientem versus, 
in formatione aperta fruticibus intermixta, in 2700—3100 m altitudinis 
(WEBERBAUER n. 2438; flor. mense Februario 1903). 
Eryugium elegans Cham. var. longispinosum Wolff n. var.; folia 
basalia subeonferta, ambitu lanceolata, acuminata, inferne vix angustata, 
subito in vaginam usque 3 cm longam basi 12—15 mm latam margine 
nudam dilatata, 10— 15 cm longa, margine toto subpinnatim dentato-spinosa, 
dentibus 2—4 mm inter sese distantibus, patentissimis, in acumen longissi- 
mum spinoso-setaceum productis, 2—3-nerviis, mediis falcatis subreflexis, basi 
11/,—2 mm latis, usque 15 mm longis, inferioribus sensim brevioribus 
tenuioribusque, infimis setiformibus, superioribus subrectis ad apicem folii 
versus sensim minoribus, inferioribus mediisque semper quam pars laminae 
integra lata, haud raro dimidio, longioribus, superioribus eam subaequantibus. 
Folia caulina ambitu lanceolata, parte integra aequilata, margine toto den- 
tato-spinosa, spinis tenuioribus brevioribusque quam in fol. basalibus, inter 
et ad dentes setulosa; bracteae involucrales, apice tricuspidato excepto, 
integrae. 
Brasilia: Prov. Santa Catharina, Serra do Oratorio, in paludibus 
formationis »Campo« dietae (Ure n. 1478; flor. mense Februario 1890). 
Eryngium Urbanianum Wolfl n. sp. (sect. Heterophlyctidia Urb.); per- 
enne; tota planta in sicco sordide violacea; caulis solitarius, strietus, erectus, 
50 cm ca. altus, teres, manifeste striatus, fistulosus, remotissime foliosus, 
inferne simplex, apice 3-radiato-ramosus, ramis patulis usque 4 cm longis, 
nudis, ramo axim terminante simpliei excepto, apice 3-furcatis, ramulis 
lateralibus usque 4 cm longis, infra ramificationem ramo unico apice breviter 
trifurcato instructus. Folia basalia — in specimine unico suppetente — 
8 numero, erecta, oblongo-spathulata, breviter acuminata, apice obtusius- 
eula, usque 20 cm longa, parte superiore usque 1'/, cm lata, basin versus 
sensim ut in peliolum angustata, deinde in partem vaginantem basi ca. I cm 
latam 5—7 cm longam margine nudam paullatim dilatata, margine tolo 
angustissime incrassata, denticulato-ciliata, inter eilias eiliolulata, ciliis soli- 
tariis, inferioribus 4—5 mm inter se distantibus, ad apicem folii versus 
