vI 
diversarum. stirpium multitudine: australis Africa omnes, quas | 
novimus, omnium zonarum terras facile vincit *). 
Jam vero nescio, «utro. Drégeus melius de re herbaria 
meruerit, tantane rariorum stirpium suggestarum varietate et 
abundantia, an. accuratis suis observationibus inprimis ad locos 
plantarum matales facientibus, quibus, praeter ipsam rem her- 
bariam , geographiea etiam terrarum peragratarum cognitio egregie 
amplificatur. Easdem stirpes non semel, sed quoties reperit, 
toties, adscriptis locorum proprietatibus, secum tulit. Regiones 
quum fecundiores tum steriliores variis anni temporibus pari per- 
meavit passu, parique et assiduitate et industria utrarumque pro- 
lem collegit. Quibus, ut apparet, judicium de formis plantarum 
sive stabilibus sive versatilibus, quod, nisi vivas diutius obser- 
vare occasio data sit, semper nonnihil lubricum est, haud medio- 
criter adjuvatur. "Tum quo venerit cunque, et fontium calorem 
et soli supra maris aequor altitudinem definire studuit. Qua 
perpetua metiendi exercitatione assuefactus, tantam oculis quasi 
metiendi peritiam sihi comparavit, quanta ad cujusque plantarum 
stationis eminentiam numeris, ut ajunt, rotundis consignandam 
sufficeret. Ne vero nimis arbitrari videantur hi numeri per 
totum librum locis plantarum natalibus adscripti, simul et eorum 
ne frustretur expectatio, qui mensuras accuratiores desiderent. 
ipsas observationes et barometrieas et thermometricas infra addaj- 
mus. Maximopere vero Drégeus laboravit in eo, ut locos plar 
tarum matales in terra adeo vasta extricatu difficiles, partim 
etiam nee libris nec mappis geographicis proditos, ita expri» 
meret, ut cujusvis situs illico pereiperetur. Quem ad finem 
totius terrarum plagae ab. ipso pervagatae divisionem — magis 
naturalem exarare conatus est, ad cujus partes numeri literaeque 
locis natalibus in libro nostro adjecti spectant, quorumqne 
significationibus memoria susceptis, primo intuito ipsis quasi 
— — 
*) €f quae de eadem re jam duodecim annis ante censuit cl. 
Schouw in Pflanzengiographie pag. 397, 
