XXIV 
Zwellendambergen seu Kleine Zwartebergen, tum, unde amnem 
3auritzrivier transmittet, Outeniquasbergen appellatum. Ad Occ. 
prope flumen Hexrivier cum altero montium Groote Zwarteber- 
gen jugo in unum coit, sed Ort. versus, ni multum, continenter 
tamen ad mare divergit, litusque planum semsim coarctat, donec 
haud procul a Sti Francis promontorio desinit. Inter utrumque 
interjectum est tertium montium jugum, triplo brevius, sed non 
exiguum, ad Occ. Kammanasiebergen, medio Kougabergen, ad 
Ort. Winterpik dictum, quod exsurgit, ubi Kammanasierivier cum 
Olifantrivier (altero amnis Gauritzrivier brachio) confluit. ltaque 
tota haec terra, praeter montes terramque litoralem, valle constat 
longissima, eaque, si ab Occ. ingressus eris, primum simplice, 
deinde vero bicipite. Regio litoralis hic multo minus expansa 
est, quam in ora occidentali; et in provinciis Outeniqualand 
"et Zitzikamma, ubi montes mari proprius accedunt, angustis- 
sima fit. 
Imbres hyberni quidem per hanc terram ab Occ. ad Ort. 
cito diminuuntur; aestivi vero eo frequentiores cadere solent: quae 
differentia jam prope Zwellendam manifesto sentitur. Quo fit, ut 
florendi tempus paulo serius, quam in terra occidentali, con- 
tingere, mensibusque Octobri Novembri et Decembri compre- 
hendi soleat. 
Dividimus hanc terram in regiones montanas collinas atque 
campestres. 
IV, A. Montes. 
Non omnes hujus terrae montes hoc uno titulo complecti- 
mur, sed inprimis jugum inferius seu mari proprius. Superioris 
enim latus septentrionale jam supra ad terram mediam duximus, 
australe vero una cum toto jugo intermedio levius tantum Dré- 
geus tetigit. Quam ob rem plures montium regiones distinguere 
supervacaneum visum est. 
Radices indicati montium jugi, quoad huc pertinent, circa 
800 ped., eacumina inter 4000 et 5000 ped, supra mare eminent. 
Quo magis. ad Ort. tendit, eo uberius gramine ornatum est; quod 
