Papilionaceae. 19 
Sectio, apud. cl. Candollium justo amplior et propterea mi- 
nus naturalis, ita ut hic proponitur, genus fere intermedium 
constituere posset inter-Priestleyam atque Ingenhoüssiam, ca- 
lyce non intruso huio, habitu illi proprius accedens, . carina 
neque omnino recta neque rostrata ab utraque recedens, colore 
floris nunc luteo nunc violaceo inter utrumque ambigente. 
8. VILLOSA CAND,; erecta, ramis subumbellatis, foliis elli- 
pticis. utrinque sericeo - subvillosis,. floribus fasciculato -capitatis 
terminalibus, calycis laciniis tubo brevioribus. 
P. villosa; Caud. l.c, exel. var, f. 
Liparía villosa. Linn. mant, pag. 269. 
Seb. thesaur. I, tab. 24, fig. 2. 
In umbrosis montium a) Duivelsberg et 5) Tafelberg, 
altit.' 1000 — E EM ta A, e 
Borbonia (omentosa. Linn, spec. pl. pag. 994. tres 
species: diversas , complecti. videtur, Forma princeps, ex laudata 
Scbae icone, est Priestleya. vestita, "Var. 9 ex laudata, altera 
ejusdem icone, huc pertinet ad P, villosam. De var, 7, ad 
quam ipse Lotum suum fruticosum syst, nat. edit. 10, pag. 
1179 laudat, dubius haereo. Priestleyam sericeam esse | 
erederem, nisi Lipariae sericeae nomine ab ipso Linnaeo 
ín mantissa jam esset recepta. Quodsi , vero cadem planta est, 
quam Bergius pag. 190 eodem nomine, rejectis ambabus Se- 
lae iconibus, descripsit, ab hac nostra certe longe diversa est, 
Eadem autem P. villosae. yar. £&.. apud. Candollium sistit, 
ubi Linn. syst. nat, edit, 10, pro Houtt, píl. syst, tom. 10 
legendum est, Borbonia tomentosa Linn. mant, pag. 438 
adhue magis obscura est, quum vel ad « vel ad 8 vel ad 7 
spectare possit. 
9.: sERICEA .CAND.: erectiuscula, ramis alternis flexuosis 
Subdeclinatis, :. foliis. ovato- oblongis utrinque. sericeo - subvillosis 
adultis saepe reflexis,.floribus subracemoso-axillaribus, calycis 
laciniis. tubo. longioribus. 
P. sericea: Cand. |. c. 
92 * 
