ARCHIVOS DO MUSEU NACIONAL 
LEO] 
Monandria. Monogynia. 
3. Alpinia. 
1. A. racemosa. A. foliis oblongis. (Tab. 3.* T. 1.) 
9. A. humilis. A. foliis lanceolatis. (Tab. 4.* T. 1.) 
OBSERVATIONES. 
Nullam de A. humili Cl. Lin. mentionem fecit; Cl. Aubletius sub eodem 
triviali nomine descripsit ; sed characterem specificum in multi cauli (si rite 
recordor) constituere fecit, quod sane rationi congruere non videtur, cum 
racemosa etiam multi caulis sit. 
Etsi Cl. Rottboel dicat A. nostram ad Amomi genus pertinére, cum Amo- 
mum nostro climate non floreat, occasionem non habui florem inspiciendi, si 
idem, ac A. foret. Idcirco heec questio aliis solvenda relieta manet. Certo certius 
uti in Amomo qualitas acris, etiamque fragans, Alpinie humilis radici altius 
inheret. 
Indigene nomen Pacoseróca ad distinctionem  Pacó-caatinga. imposuére, 
quod hodie aliqua corruptione, id est, —Pacó-bá tenet. Fructus ejus contusus 
cum mali citrei succo permixtus colorem nigrum praebet. 
Mensibus calidis floret: ac maritimis, et mediterraneis habitat: solum hu- 
midum amat. 
4, Curcuma. 
1. C. longa. 
OBSERVATIONES. 
Nostro climate florére renuit. Hortis ejusdem cultura haud infrequens 
est: per radicum stolones propagatur: quamplurimosque usus praebet; hoc 
est, coquinarii, qui croceo indigent, ea colore croceo dapes inficiunt, quibus 
quoddam aroma pallato non ingratum addit. Medici celebri suo qui pro quo 
croceo sufficiunt. Tinctorii coria depingunt. 
3. Costus. 
1. C. arabicus. (Tab. 5.* T. 1.) 
OBSERVATIONES. 
Hujus generis tres varietates extare comperi; C. flore albo, nectario flaves- 
cente satis odorifero: 2. C. flore incarnato,hoc est, dilúte coccineo inodóro : 3. 
C. caulæ, foliisque vilosis. 
