ARCHIVOS DO MUSEU NACIONAL 5 
Monandria. Monogynia. 
piacaba, vocant, Etiam ad radicis alterius montis Jerisinó dicti, qui Parochiis, Cam- 
po grande, ac Marapici limitem priescribit. 
Stricte loquendo seapi e radicibus nunquam immediate prodeunt ; sed e 
foliorum petiolis basi eoadunatis; etsi pro plantæ conditione, vel ad basim, 
vel ad medium, vel ad apicem eoadunentur, in quo stare videtur mirum illud 
artificium, per quod, cum sint acaules, caulis defectum supplevit natura. Præ- 
terea plante teneritudini hae coadunatione consuluit, eam tenacitatem præ- 
bens, quie vi haud facile disrumpi, aut secerni, folia possunt, et ad orgyalem 
altitudinem crescere facit. 
Apud nostrates hucusque usus mechanicus, vel medicus illius nullus est. 
Quidquid de sua M. D. Aubletius dicat. Brasilico nomine caret; loca umbrosa, 
et arboribus tecta amat ; Sept., Oct., Novemb. floret. 
7. Thalia. 
1. T. geniculata. T. foliis ovato-oblongis. (Tab. 14.* T. 1.) 
Ch. nat. spec. 
R. fibrosa. 
C. culmus, erectus, vaginatus, crassus, vix dig. 2., altus org. 1., geniculo 
singulari ad exortum petiolorum. 
R. egeniculo orti, divarieati, etiam genieulo singulari instructi propre 
spansionem foliorum. 
F. caulina, ramea, petiolata, alterna ovato-aeuminata, scariosa. 
P. teretes, singulari geniculo instructi. 
Ped. axillares, paniculati, stipulati (stipula ad quemvis exortum pe dicel- 
lorum). 
2. T. marantifolia. T. foliis ellipticis, obtusis; apice contorto. (Tab. 
15.* T. 1). 
OBSERVATIONES. 
Ex habitu plantæ præcedenti simili Th. existimavi. Flores non vidi. 
3. T. colorata. T. foliis spathulatis. (Tab. 16.° T. 4.) 
Descriptio. 
R. fibrosa. 
C. teres, procumbens, annuus, geniculatus, stipulatus ; (quos vidi) longi 
dig. 6. lat. lin. 2. 
R. nulli. 
