ARCHIVOS DO MUSEU NACIONAL 401 
Monoecia. Hexandria. 
MONOXSGYIA. 
HEXANDRIA. 
3257. Wirola. 
1. V. sebifera. V. foliis lanceolatis; floribus racemosis; fructu monospermo. 
(Tab. 30.* T. 10.) , 
OBSERVATIONES. 
Caulex arboreus, altissimus, perpendicularis. Rami patentes, arcuati. Folia 
breviter petiolata, lanceolato-oblonga, integerrima, glabra, alterna, longissima, 
modicum inter se distantia versus terram inclinata. Stipula axillaris. Inflorescen- 
tia racemosa, axillaris, pauciflora, brevissima. Flos minimus. Corolla calycina 
(mihi apetala est) monophylla, tripartita, brevissima, laciniis reflexis, brevis- 
sime pedicellata. Germen non distinxi. Ecentro corolle calycine scaturiebat 
brevissimum filum, in cujus summitate corpuscula quatuor oblonga, inter se 
conniventia, quie sine vi ab rumpere haud poterant, ad hirebant, antherarum 
figuram simulantia. Nihil amplius mihi videre fas fuit. Àn pistillus? Fructus 
monospermus, cujus primo cortice ablato secundum exhibet carnosum, Macis 
ad instar, rubri coloris. Ex eo namque multi falso autumarunt V. Myristicam 
esse muscatam, inter quos Cl. Schreberus: et eam non esse Cl. Lin. filius mi- 
ratus fuit. Auctoritate Cl. Aubletii a Cl. Schrebero relatà in proemio nova edi- 
tones 1782 Materie. Medicæ Cl. Linn&i ductus Monoeciæ Classem, Hexandriie 
ordinem, Virole genus assignavi. Habitat silvis tum maritimis, cum mediterraneis. 
Floret Mayo. Materiariis lignum prebet haud multe durationes, de quo scaphæ 
quandoque conficiuntur. Cum lignum virens inciditur, cesura lympha rubra 
sanguinis in modum abunde fluit, qua scutellis recepta, et soli exposita, ac ex- 
siccata resina sanguini draconis, paratur similis: unde ab aliquibus nomen 
pau sangue, hoc est, lignum sanguinis accepit. Ex arillo carnoso rubro, quod 
est corticem fructus inter, et semen, postquam sole calefit, et contunditur, vi 
pressionis aleum atro-rubrum educitur usui medico prestantissimum. Tandem 
ex seminibus tostis, et contusis pressionis vi materia illa butyrosa, seu sebifera 
elicitur, que Europe Pharmacis nomine Bicuiba sat nota est, quod nomen 
etiam ligno hactenus convenit, et Brasilico vernaculo corruptione explosa esl 
Abacuy-b quod latine pecto, seu capillos pectine divido interpretatur ; nam in- 
simul Virola oleo fovebant. Ex seminibus pressis tertia pars ponderis in oleum 
redditur. 
Vol. v.—104 
