456 ARCHIVOS DO MUSEU NACIONAL 
Cryptogamia Filices. 
OBSERVATIONES. 
Puto hanc eam esse speciem, qua communiter utuntur Pharmaci, et a 
vulgo nomine Avenca cognitam. Radix fibrosa. Stipites cubitales, plurimi, 
lineares, nigri. Frons divisa in alias pinnas quam plurimas alternantes. Foliola 
figura aliquantulum variantia, sed frequentius ad figuram quadrati obtusan- 
guli accedunt, quorum latera, et crenas, et ın singulis crenis puncta prolifi- 
cantia sistunt. Habitat ubique, sed in mediterraneis copiosius. Loca umbrosa, 
humentia præ ceteris amat, et petit. 
5. A. paralellogrammum. A. fronde bi-pinnata: pinnis approximatis, ad 
extrema parum decrescentibus: punctis prolificantibus superne ad limbum, 
aliquando ad apicem. (Tab. 99.* T. 11.) - 
OBSERVATIONES. 
Radix fibrosa. Stipes frutecescens. Pinne alterne, spithamæ ad extrema 
nonnihil, seu parum decrescentes, sepissime indivise, etiamsi aliquando, sed 
rarius, ad basim aliqua divisione. Pinnulæ, seu foliola longa dimidium digiti, 
lata duas ad tres lineas; paralellogrammi instar, angulis extimis obsoletis, 
coste, ac sibi invicem approximatæ. Supremum brevissimum. Puncta prolifica 
ad os supremum, aliquando, etiam ad extimum, quinque ad sex. Habitat silvis 
Nhanduaray. 
390. E onchitis. 
1. L. polypodioides L. fronde simpliciter pinnata: pinnulis, seu foliolis 
lanceolato-oblongis, integerrimis: punctis prolifieis lunulatis ad discum folio- 
rum. (Tab. 100.* T. 11.)- 
OBSERVATIONES. 
Hec species vel est genus novum? vel Polypodium, vel Lonchitis ? 
Punctula prolifica lunulata ad marginem sinus postremi note characteristic 
sunt L., sed cum situs loci deficiat; nam foliola nullum sinum habent ; lunulæ 
intervallo nervorum sternuntur, ad postremum igitur non pertinere videtur. 
Situs loci, ubi lanule sternuntur, qui postremo equidem non favet, penultimo 
favere profecto censebitur: sed contra est. Lunule figura, cum Polypodii sint 
puncta, que quidem rotunditatem supponunt. Idem de ceteris generibus cum 
proportione post collationem dicendum: unde æquum judicavi, duo suprare- 
lata genera satius esse commiscere, quam novum condere; quod et feci Lon- 
rs ut: 
